"Ah, saçları; ölümü üzerine giyinip boğazıma sarılan saçları." Tenlerinde ateşten bir mızrak, ruhlarda yanığın asil dumanı. Alınan her solukta, almaya yemin içilen canlar vâr oldu, canlar ceset oldu. Her ceset, kanlı parmaklarla açılan mezara idam edildi, aç istekler ölümün kucağına yuvarlandı. Kaderin ağır bir tebessüm sunduğu iki ruh biraraya gelmekten kaçınamadı. Siyah saçları adamın göğsüne sarıldı, saçlarındaki şehveti adamın sıcağında vâr etti ve intikam oyunu diz üstü yere çöktü. Aşk, kadının saçlarına sarıldı. Tutku, adamın ellerinde yemin içti. "Ah, elleri; ruhumun ölüsünü üzerine giyinip bedenime sarılan elleri."

*** -Ekin- *** Gerçeklik algısı olmayan karanlık, tamamen esir düşürmüş; nedensiz bir şekilde etrafımızı bertaraf etmişti. Gri olan her şeyden korkmalı, beyazın tonları arasında hayat bulmalıydık. Siluetlerin esiri olmamalı, hayatın bütün zorluklarına göğüs germeliydik. O, bizi ele geçirene kadar biz gerçek olmalıydık. ''Kurtulmaya çabalamalıyız. Kurtuluş, bizim için gerçeklikten ibarettir.'' Gözler, hayatımızın en kötü köşesinde yer edinerek korkuyla bütünleşmiş olan acıyı bize tattırmadan duramayacaktı. Acının en coşkulu olduğu bu topraklardan ne pahasına olsun kaçmalıydık. Kaçamazsak O, bizi ele geçirecek ve grimsi sıvıyla tatlandırarak yok edecekti. ''Ben Ekin Tokgöz ve asla yalan söylemem.'' -?- *** ''Emin misin?'' (İnstagram adresi: @goztheevileyes)

Tanıtım bölümüne göz atınız...

Gece kadar karanlık gözler, yıldızların günahlarından yaratılmış irisler. Zed Decrus... Bu onun adıydı, kanlı sözcüklerle kazınmış bir isim. Bu... İnine indiğim şeytanın adıydı. Cehenneme hükmedebilen tek kişi, Tanrı'ya meydan okuyan tek Tanrı. Cehennemin ona muhtaç olduğu, kötülüklerin var oluşuydu o. Şimdi ise bir meleğin kanatlarında sıkılıp kalmıştı özgürlüğü ve intikam, gözlerindeki alevi kor bir yangına çevirdiğinde tek bir şansı vardı. ... "Ait olduğun cennet, İnine indiğin bu cehennem vadisinden çok uzak. Artık benden, şeytandan kaçamazsın." "Ait olduğum yer cennet değil, hiçbir zaman olmadı."

🔸Tarihi Kurgu #15 ~ Tarihi kurgu fantastik arasında bir hikayedir. ~ Megan Presscott, günümüzün en önemli tarihi kurgu yazarlarından. Bir arkadaşı var. Lilly, bilim insanı ve tek hayali zaman makinesi yapmak. Bir gün nasıl oluyorsa yapıyor. Tabiki çalışıp çalışmadığını bilmiyor, denemek de istemiyor. Ama deli Maggie gönüllü oluyor. Romanlarına gerçeklik kazandırmak için 1532 yılına gitmek ister. O zamanlar VIII Henry İngiltere tahtındadır. Anne Boleyn ise onu avucunun içine alacaktır. 2015 yılından 1532 yılına yıldrım gibi düşen akıllı, güzel, komik Meggie bütün planlarını mahvedecektir. ~

*Gizem/Gerilim içinde #309 (10. 08.2017) *Gizem/Gerilim içinde #484 (30.09.2017) ********* "...Birbiri ardına sıralanmış her bir günde, nefes aldığınız her bir dakikada, kalbinizin attığı her bir saniyede bunun acısını dibine kadar yaşar, ölmek istersiniz. Fakat hayat bu, siz öldükçe tekrar diriltir ve bu tarifi mümkün olmayan acıyla tekrar tekrar yüzleşmek zorunda bırakılırsınız. Taki hayat, içinizdeki benliğinizi, masumluğunuzu ele geçirene dek... İçten içe ele geçirildiğiniz her bir saniyede o kararmış lanetin bir kölesi olursunuz. Bunun bir kaçışı yok! Çıkışı yok! Kurtuluşu yok! Yada bir Özgürlüğü yok! Sadece ölüm var! Tek bir kural bu! Emir atahan'ın koyduğu bir kural..." " ölünce benden kurtulacağını falan sanıyorsan yanılıyorsun güzelim! Ben senin cennetinde sense benim cehenemimde kavrulacaksın! Taki birbirimize ait olduğumuzu öğrenene kadar..." ( Aşk, kan ve gülün hikâyesi) Hikâyeye özel mp3 - mavi gri - Ben sende yandım

Gizem/Gerilim #1 Yirminci yaş gününün sabahında, ardında hiçbir iz bırakmadan kaybolan bir genç kız, Azra... Onu bulmayı giderek takıntı haline getiren, polis teşkilatının gördüğü en yetenekli komiserlerinden Atakan... İlk anda basit bir kayıp vakası olarak kayıtlara geçen olayın ardında, tarihin en karanlık sırlarından birine açılan kapının olması mümkün mü? Günümüz İstanbul'unda başlayan olayların uzandığı yerler, genç komiserin bu kapıyı aralamasına yetecek mi?

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."

Cehennemin efendisi ya da cennetin masum ruhlarından biri olabilirdi. Basit insan olmayı tercih edebilirdi. Çok can almış, çok günaha girmişti. Babası olan Şeytan'ın, bir insanın ve bir meleğin kanını taşırken, kendi kanının akacağını hiç hesaba katmamıştı. Şeytan'ın Gölgesi'nin ellerinde kala kala aşkın kanı kalmıştı... Ne hasta bekler sabahı, Ne taze ölüyü mezar. Ne de şeytan, bir günahı, Seni beklediğim kadar. -N.Fazıl

Ephesus Yayınları aracılığıyla raflarda! Ben Bora Ateş... Ateş grubunun lideri... Sizi müzik grubumun hikâyesine davet ediyorum. Fakat dikkatli olun, buralar fazla sıcak... *Tüm hakları bende saklıdır!