Μην αντιστέκεσαι.... Δεν θα αντέξεις.. Silia Stefanou📒✔

Η Μάγια μια νεαρή κοπέλα έχοντας χάσει την δουλειάς της ως σερβιτόρα, καταλήγει να δουλέψει ως προσωπική βοηθός για κάποιον που ποτέ δεν θα φανταζόταν...Η Μάγια άθελα την γίνεται η πεντάμορφη και εκείνος το τέρας...

«Ρε μαμά, γιατί; Τι σε ενοχλώ στο σπίτι;», ρώτησε αγανακτισμένη η Μαρίνα. «Από τον Απρίλιο που χώρισες με τον Βασίλη, κάθεσαι όλη μέρα στο σπίτι. Ε βαρέθηκα να σε βλέπω συνέχεια στον καναπέ με ένα σακουλάκι πατατάκια στο χέρι. Και στο κάτω κάτω, θέλω να φύγεις από το σπίτι, ολόκληρη γαϊδούρα είσαι!», απάντησε η κυρία Κατερίνα. «Μα δεν θέλω να πάω στην άθλια κατασκήνωση...», πήγε να διαφωνήσει με την μητέρα της η Μαρίνα. «Πολύ κρίμα. Σε δέχτηκαν. Φεύγεις αύριο πρωί πρωί!», είπε περήφανη η κυρία Κατερίνα. Η ιστορία ακολουθεί την Μαρίνα, μια απόφοιτο του Παιδαγωγικού, μετά τον χωρισμό της με το τρία χρόνια αγόρι της σε μία κατασκήνωση που κατέληξε με το ζόρι. Θα προσπαθήσω να τα παρουσιάσω με χιούμορ, όσο μπορώ, και θ αυπάρχει και το δράμα για το οποίο φημίζομαι.

[ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ] «Γιατί, Κέιτ;» ξαναρώτησε και ήρθε ακόμη πιο κοντά μου. «Φοβάμαι» ,παραδέχθηκα μη μπορώντας να τον αντικρίσω. «Φοβάμαι μην επαναληφθεί το παρελθόν. Δεν θέλω να σε χάσω» ,ψιθύρισα και απομακρύνθηκα απο κοντά του. Η τόσο στενή επαφή με έπνιγε. «Σε παρακαλώ, δώσε μου την υπόθεση». Κούνησε αρνητικά το κεφάλι του. «Δεν μπορώ» ,αποκρίθηκε κοιτώντας με. Πήρε μια βαθιά ανάσα και έστρεψε το σώμα του από την άλλη έχοντας πλάτη σε εμένα. «Είναι το μόνο πράγμα που με δένει μαζί σου» μουρμούρισε. Ένα ασυναίσθητο χαμόγελο δημιουργήθηκε στα χείλη μου. «Είχαμε συνεργαστεί στο παρελθόν και ήμασταν φοβερό δίδυμο. Μπορούμε να το κάνουμε και τώρα».Γύρισε ξανά προς το μέρος μου. «Και μην ανησυχείς για μένα. Ξέρω να επιβιώνω». Μια περιγραφή στο πρώτο κεφάλαιο... Cover made by UnicornandGalaxy ⚠Do not copy this story⚠

[ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ] Με σήκωσε στην αγκαλιά του και κοκάλωσα απο την επαφή των σωμάτων μας. Ξαφνικά, χωρίς να το περιμένω, με πέταξε μέσα στη θάλασσα. Όταν βγήκα στην επιφάνεια, τον κοίταξα. Έδειχνε πιο ξέγνοιαστος. Δεν συμπεριφερόταν όπως όταν βρισκόμασταν στο σπίτι. Μου άρεσε αυτή η πλευρά του. Ξάπλωσα στην επιφάνεια του νερού. Κάθε ίχνος ντροπής είχε εξαφανιστεί από μέσα μου. «Τελικά είχες δίκιο» ,είπα. «Σε πιο πράγμα;» με ρώτησε όταν ήρθε δίπλα μου. «Είναι όντως ωραία». Μια περιγραφή στο πρώτο κεφάλαιο... Cover made by UnicornandGalaxy ⚠Do not copy this story⚠