17 Ağustos 1999. Bu tarih, Karan Kaya'nın yaşarken öldüğü ilk tarihtir. ​Karan o gece enkazın altında çocukluğunu, ailesini ve masumiyetini bırakmıştı. Yıllar sonra ise geriye yalnızca acı, öfke ve kusursuz bir tetikçi kaldı. ​Karan'ın değişmez bir kuralı vardı: Kadınlara ve çocuklara asla dokunmazdı. Onun dünyasında bu kural, vicdanının son kalesiydi. Firuze hayatına girdiğinde, Karan bu kuralı bozmadı; aksine, bu kuralın bir gereği olarak onu korumayı seçti. ​Firuze'yi öldürmesi için değil, teslim etmesi için teklif aldığında, Karan ilk kez tetiğe değil, sadece vicdanına sarıldı. Firuze'yi içine düştüğü karanlıktan çekip çıkarmak, artık onun tek amacıydı. Ancak bu seçim, kendi karanlık dünyasında geri dönüşü olmayan bir yolun başlangıcıydı. Ona kurduğu tek cümle, aslında kendi kalbine vurduğu mühürdü: ​"Sakın bana aşık olayım deme! Bana umut bağlama! Ben masallardaki o beyaz atlı prens değilim. Ben ne yaşıyorum ne de ölüyüm. Ben bir nevi yaşayan bir ölüyüm." ​ ​Yayınlanma tarihi: 19 Haziran 2024

Keskin bakışlarıyla herkesi ürperten bir mafya lideriydi o... Küçük bir çocukken okul önlüğüne bulaşan kan lekeleri, koyu bir katrana dönüşüp ruhuna da bulaşmış ve Uygar'ı Keskin'e dönüştürmüştü. Zamanın eli değmişti ona... Hem de acımasızca... Küllerinden doğan Keskin, bir gece tesadüfen Zeynep'i gördüğünde hiçbir şeyin artık eskisi gibi olamayacağını anladı ve benliğiyle arasında büyük bir savaş başladı. Duygularına ne kadar karşı koymaya çalışırsa çalışsın, bu savaşı kaybedeceğini o da biliyordu ve bunu bilmekten de nefret ediyordu. Zaman geçtikçe daha saplantılı bir âşığa dönüşen Keskin için artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı... & Umudum umuduna düğümlenmiş, razıyım sevsen de gel, sevmesen de. Kabulüm, ölsem de gel, ölmesem de... Yayınlanma tarihi: 17 Kasım 2023

Bir yabancıya ne kadar güvenebilirsiniz? Peki ya bu kişi sanal ortamda tanıştığınız biriyse ve heybeniz çocukluğunuzdan kalma korkularla doluysa! Güneş, tüm sırlarını bir yabancıya anlattıktan sonra kendini korkularıyla yüzleşeceği yirmi bir görevin içinde bulur. Her görev bir saç teli değerindedir ve eğer görevleri yerine getirmezse hem babası hapse girecek hem de onu canından çok seven çocukluk arkadaşı Evren'in tüm gizli aile sırları ayyuka çıkacaktır. Çaresizce kendisine verilen görevleri yerine getirmeye çalışan Güneş'e yardım eden kişi sonunda yine Evren olacak ve bu yüzden yeraltı dünyasında büyük nam salmış dedesiyle karşı karşıya gelecektir... & Yayınlanma tarihi: 13 Kasım 2022

Şu an tam olarak neredesiniz? Yirmi numaralı otobüsün üçüncü koltuğunda mı? Evde, okulda ya da iş yerindesiniz. Kısa bir mola verdiniz ve pencere kenarında bir fincan kahve içiyorsunuz. Belki de bir arkadaşınızla buluşmak için yola çıktınız. Ne kadar da sıradan bir gün, değil mi? Her şey son derece normal! Hiç düşündünüz mü ya her şey bir anda altüst olursa? Örneğin buluşmak üzere yola çıktığınız arkadaşınızın sizinle ilgili gizli bir planı varsa! Ya da bindiğiniz o otobüsün en arka koltuğunda, sizi hayatınızın dönüm noktasına götürecek olan kişi oturuyorsa! Siz her şey akışında gidiyor zannederken ya kaderiniz üstünüze yağacak buz kırağı için en uygun şartları hazırlıyorsa... Bütün bunlar bir yana, peki ya hayatınızın altı, üstünden çok daha güzelse! Baran Demiroğlu: Sıradan bir gün yaşadığını zannederken kendini cayır cayır yanan bir evin önünde buldu. Alevlerin arasında canının parçaları vardı ama o hiçbir şey hatırlamıyordu. Üstelik önünde de bir benzin bidonu vardı. Hayatı bir anda altüst oldu... Bahar Saygın: İstanbul'un en başarılı adli psikiyatrının kliniğinde staja başladığında her şey son derece normaldi. Ama bir gün kliniğe ailesini diri diri yakmakla suçlanan bir hasta getirildi. Hayatı bir anda altüst oldu... & "Ruhuna ben bulaştım. Artık kurtulamazsın..." Yayınlanma tarihi 10 Nisan 2019

İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017