Bedenim benim değildi artık. Bu tanıyamadığım vücûd benim olamazdı. Peki sahibi kimdi? (+18) (19.01.2016 tarihinde yayımlanmaya başlamıştır. )

bu kitapta benimle yan da ki bazı replikleri ve hangi bölümde olduklarını yazacağım umarım beğenirsiniz

Sadece eğlence.. ♥ Arkadaşlar oylarsanız ve yorum yaparsanız sevinirim :) ..♥

HİKAYE KİTAP OLACAĞI İÇİN YAYINDAN KALDIRILMIŞTIR. Bana üç ay ver, sana cennetin kapılarını açayım. Bana üç ay ver, en karanlık fantezilerini gerçekleştireyim. Bana üç ay ver, dünya üzerindeki en güzel tatları sana sunayım. Üç ay... Bir kalbi paramparça etmek için yeterli bir süre...

Masal " Ayaz çorba çok güzel bak. " Ayaz " Bir kaşık alsan gözünü hastanede açarsın, hala güzel diyosun." Masal " Aşk olsun Ayaz sen benim elimden zehir olsa içmezmisin? " Yatakta bana doğru döndü ve " İçmem tabi mal mıyım. "

It started on Wattpad but now is EVERYWHERE! with a published book, a captivating Webcomic on WEBTOON, a published graphic novel, and an upcoming film adaptation by Wattpad WEBTOON studios in Partnership with Stampede. Read, scroll, or watch - Enjoy this romance in any way you like. Stay tuned for film release updates! Basketball star Caleb Lockhart had it all - until a chance encounter with a mysterious woman in red changed everything. For the first time in his life, Caleb wanted something; something he could never have. ***** College heartthrob Caleb Lockhart is the last person a girl like Veronica Strafford should be involved with. Intelligent and ambitious, with good reason to be cynical of the world, Veronica refuses to be the campus player's next conquest, even after a chance encounter sparks an undeniable attraction between them. But with nowhere to stay, and running from recent tragedy, Veronica finds herself leaning on someone else for the first time. Caleb has never wanted something like this before and he's determined to pursue her, even as the secrets of their pasts threaten to break them apart. Book 1 in the Red series

Ya bildiğin tüm gerçekler aslında koca bir yalansa?

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."