Hoseok pisał do przypadkowych ludzi z nudów, a Yoongi po prostu nie mógł zignorować tego, że ktoś o pseudonimie 'hope' napisał do niego w takim momencie. 231217 #14 w ff 170518 #1 w sope (!!!) 140718 #5 w yoonseok

Yoongi ponad wszystko kocha wanilię Hoseok gustuje w czekoladzie Razem tworzą bardzo klasyczne połączenie smaków | 170401 #9 w ff | | 170325 #10 w ff | | 170312 #12 w ff | | 170311 #16 w ff | | 170307 #17 w ff | | 170303 #23 w ff | | 170302 #27 w ff | | 170223 #34 w ff | | 170223 #37 w ff | | 170220 #47 w ff | | 170219 #51 w ff | | 170218 #86 w ff | « start ~ 170104 » « koniec ~ 170312 »

Jungkook traci wiarę i powoli nic nie ma dla niego sensu, mimo to, daje z siebie wszystko a nawet więcej. Z czasem zaczyna go to przerastać. Gnębienie w szkole, praca, ledwo łączy wszystko ze sobą. Gubi się we własnym świecie a jakąkolwiek pomoc traktuje jako litowanie się. Nawet od najlepszego przyjaciela. Czy posunie się do ostatecznego kroku? Biorąc pod uwagę to, co Kim znalazł w pokoju młodszego... ta sytuacja jest bardzo prawdopodobna. #2 angst 160419 #720 Fanficiton - 140616 #656 Fanfiction - 100716 #805 Fanfiction - 140117 #750 fanfiction - 211117 #921 fanfiction - 231117 #260 fanfiction - 140118

Kiedy nie idzie ci w szkole. Kiedy młody nauczyciel, który dopiero zaczyna pracę w twojej szkole uwziął się na ciebie. Kiedy musisz zrobić wszystko, co w twoich siłach, by ukończyć z wyróżnieniem kolejną klasę liceum z powodu zbyt surowych rodziców. Kiedy każdy powrót do domu jest dla ciebie jak najgorsza kara. Kiedy odpływasz myślami do swojej idealnej wyimaginowanej rzeczywistości. Kiedy przestajesz myśleć racjonalnie, poddając się fetyszom. Kiedy tata i tatuś już nigdy nie będą mieć tego samego znaczenia. /daddy, smut, yaoi, +18/ UWAGA: zmieniony wiek bohaterów

Odzieram zaburzenia odżywiania z tajemnic i opowiadam swoją historię. ,,Po prostu to zjedz". Nie mogę, jeżeli nie sprawdzę, ile to ma kalorii. Nie mogę, bo czuję się lepiej z pustym żołądkiem. Nie mogę, ponieważ kwas żołądkowy przeżarł już moje gardło. Nie mogę jeść, dopóki nie zobaczę moich kości. ,,... Jadłam przed chwilą". Najwyższa nota: #1 w biografia

❞ Uᴘᴀᴅᴀᴍʏ ɴᴀ ᴅɴᴏ Tᴜᴛᴀᴊ ᴊᴇsᴛ ᴍɪᴇᴊsᴄᴇ, ᴅᴏ ᴋᴛᴏ́ʀᴇɢᴏ ᴢᴍɪᴇʀᴢᴀᴍʏ ❝ Kᴜʀᴛ Cᴏʙᴀɪɴ Nᴀᴊᴡʏżsᴢᴇ ᴍɪᴇᴊsᴄᴇ ᴡ ʀᴀɴᴋɪɴɢᴜ 19 miejsce w general fiction [ 11.08.17] Iɴɴᴇ - one shot wyróżniony w kategorii potęga wyobraźni [ skrzydlate słowa] - najwięcej głosów w kategorii one shot general fiction i chicklit [ skrzydlate słowa] - praca bierze udział w konkursie literackim splątane nici Tᴏ ᴏᴘᴏᴡɪᴀᴅᴀɴɪᴇ ɴɪᴇ ᴊᴇsᴛ ғᴀɴғɪᴄᴛɪᴏɴ Nɪʀᴠᴀɴʏ﹗

I nikt do tej pory nie zauważał tej siedemnastoletniej dziewczyny w jasnoróżowym swetrze, siedzącej w ławce podczas pierwszego tygodnia szkoły, oprócz pewnego młodego nauczyciela geografii.