-tumblr sözleri-

Babaannem ''Küçüklük dostların Allah'dan sana en özel hatıralarından bir armağandır''der hep benimde Allah'ın bana armağan ettiği futbol oynarken dizimizi yaralayıp,kabuk bağlamasını istemek yerine sürekli o kabuğu kanata kanata acı çekerken birbirimizi baktığımız 2 tane dostum var. Birbirimize küçükken ''Acı çekersek beraber! birimizin kolumu? kırıldı diğer ikimiz de kıracak,kıracak ki acısını anlasın''derdik o acılar sadece diz yarası yada kol kırılması gibi şeylerle devam etmedi,büyüdükçe dertlerimiz arttı ve bu sancılar kalp yarasını ortaya getirdi bunların sonucunda olabilecek en kötü şey oldu ,birbirimizi anlamamaya başladık. Ve yıllar sonra bir kız geldi kanaması durmayan kalp yaramızı yumruklarıyla dahada bastırdı...

Adam güçlü esen bir Poyrazdı.Kız ise kendi sularında boğulan mavi bir Denizdi.Adam çok acımasız ve kendini düşünürdü.Kız ise hiç bir şeyden habersiz saf bir duru su misaliydi. Genç adam mavi gözlü kıza yaklaşırken ona bakar bakmaz nefesinin kesildiğini hissetti.Genç kızın Bütün vücudu olgun kıpkırmızı bir çilek gibi kokuyordu.Adam bu kokuya resmen 'mest' olmuştu.Hiç bir zaman onu bir kardeş gibi görmemişti. Adam birden kendinden bağımsız bir şekilde ellerini kızın yanaklarına koydu.O anda bütün vücuduna elektirik akımı sarmıştı.Adam her defasında bu karşısındaki kıza sözde baş belası diyordu.Ama normalde o onun tatlı baş belası oluyordu, Derin bir nefes alarak gözlerini kapadı ve kelimeler dökülüverdi dudaklarından.. "Tüm siyahlılığımla gökkuşağın olmaya geldim'' ********* 10/2/217 genç kız edebiyatında birinci sırada!