Ve Draco Malfoy, hayatında hiç ummadığı bir isme âşık oldu. ϟ Yine yazıyorum. Onun okumayacağını bile bile... Aramızdaki ilişki o kadar tuhaf ki, ondan hoşlandığımı anlaması imkânsız gibi bir şey. Gerçi amaç da bu değil miydi? Olabildiğince ondan uzak durmam... Seneler geçtikçe ona olan duygularım daha da büyüyor. Daha doğrusu her geçen gün... Onu başkalarıyla gördüğümde kendimi zor tutuyorum. Aramızda en ufak bir şeyin bile olmayışı ise beni yıkan en büyük şey... Gerçi bir şey var. Nefret... Onun bana duyduğu nefret. En kötü tarafı da bu konuda haklı olması. Ben her ne kadar onu seviyorsam, o da bir o kadar benden nefret ediyor. Onun bana karşı hissettiği bu duygu beni öldürüyor. Sevdiğim kızın benden nefret etmesi... Ama bazen de içim rahat oluyor. En azından yaşadığını görebiliyorum. En azından bana beslediği bir duygu var, nefret bile olsa. Ailem bu hislerimi bilmiyor, en iyi arkadaşlarım da bilmiyor. Sadece bu defter... Ona karşı olan bitmek bilmeyen duygularımı sadece birkaç kâğıt parçası biliyor. Yazmaya Başlama: 19 Mart 2017 Yayımlanma Tarihi: 6 Ağustos 2017

İnsanların bazı sorunları kendi başına aşması zordur. Herhangi bir destek ya da müdahale olmadan bazı psikolojik sorunların çözülmesi zor gelebilir... Yazdıklarım hem sizin anlayabileceğiniz kadar kolay, hem de bazı sorunlarla iyi yoldan baş etmenizi sağlayacak diye umut ediyorum.. Eğer siz de bana soru sormak istiyorsanız lütfen bunu belirtin. Unutmayın paylaşılması en zor sorunların bile en kolay çözümleri vardır. !!İlk bölümler acemilikle yazıldı. Kısa süre içinde düzeltip size daha gerçekçi yazılar yazmayı düşünüyorum.!! Basit bir sorun seansı gibi görebilirsiniz. Psikolojiyle ilgilenen biri olarak yazdım, eğer sizin onaylamayacağınız bir şey ya da yanlış bir bilgim varsa lütfen söyleyin. Yazdıklarımın size yardımcı olmasını istiyorum zarar vermesini değil.

⭐ WATTYS 2017 BÜYÜK BULUŞLAR KAZANANI ⭐ "Dünyanın en hızlı adam olan çocuklarıyız biz yetimhane çocukları, en hızlı ADAM olanı." Acıyı keşfeden küçük çocukların hikayesi... Mahar, 1980 li yıllarda sert kuralları olan, çocukları şiddet ile terbiye etmeyi güden bir geri kafalı müdürün yönetimindeki yetimhanede büyüyen üç çocuğun hüzün ve bir o kadar da macera dolu hikayesini anlatıyor. Mahar, yetimhane beraber büyüdüğü Ali ve Merve ile 8 yaşındayken kaçmaya karar verip her şeyin çok iyi olacağını düşünürler. Peki her şey iyi mi olacaktı? Her sokakta ayrı bir yüze bürünen İstanbul sokakları yetimhaneden daha mı güvenli? Değildi, özellikle sekiz yaşında isen hiç de güvenli değildi. KİTAPTAN KESİT.. "Sekiz yaşından beri söylediğim bir söz vardı; dünyanın en hızlı ADAM olan çocuklarıyız diye. Ama gelin bi' sorun bana. Bir sorun bana; hızlıca adam mı olmak istiyordum yoksa çocukluğumu yaşaya yaşaya mı adam olmak istiyordum.... Gelin bir sorun bana..." ... Yirmi beş yaşına gelmiş, balkonumda çayımı yudumlarken dışarıda gülüp koşturan, oyun oynayan çocukları gördüm. Yirmi beş yaşında filan dinlemedim, attım kendimi sokağa. "Ben de sizinle oynayabilir miyim?" dedim çocuklara gülerek. Önce birbirlerine bir süre baktılar ve sonra: "Tamam abi oyna." dediler. "Ama son geldiğin için ortaya geçersin." Ortaya geçmiş öylece duruyordum. Çocuk elindeki topu bana atıp bacağımdan vurunca güldü. Kaçmamış, hatta topu tutmaya çalışmıştım. "Hahaha! Ya abi kaçsana toptan. Neden kaçmıyorsun?" diye güldüler. Oynadığımız oyunun adı 'ortada sıçan' dı. Ve ben Mahar; yirmi beş yaşında ortada sıçan nasıl oynanır, onu öğreniyordum... ~Telif hakkı saklıdır.