| Sabretmek ••• Beklemek ••• Ümit etmek | • "Senin sırrın bence bu." "Efendim?" "Sen." dedim tekrar bu defa daha sesli gözlerimi açarak. "Nasıl bu kadar sakin olduğunu anlamaya başlıyorum diyorum." "Nasıl sakin oluyor muşum ben?" "Gökyüzüne bakarak." Kaşlarını çattı. "Güzelliklerin farkına vararak." Başını yana eğdi. "Şükrederek." Tebessüm etti. Ve saniyeler ilerledikçe dudaklarıda yukarıya doğru yol almıştı. Ta ki yüzünü gülüşü süsleyene kadar. "Sabır." dedi bir hayli zaman geçmesinin ardından. "Tüm bunların anahtar kelimesi aslında Sabır. Sen sabrettikce her şey olacağına varıyor zaten."