Gülmek ne kazandırırdı insana? Onun kitabında hiçbirşey... Gülmek sadece yüzdeki birkaç lanet kasın hareket etmesi sonucu oluşan yapmacık olaydı. Gülmek bir başkasının kalbine ardı arkası kesilmeyen umutlar vaadetmekti. Ve umut peşinde daimi acı getirirdi. Hiçbir zaman mutluluk getirmemişti zaten. Mutluluk onun için annesinin gülüşüydü. Mutluluk sıcacık bir sarılmaya her zaman hazır bekleyen bir çift koldu. Mutluluk annesiydi onun. Ama hiç geri dönmeyecek annesi... Geride sadece acıyı bırakıp küçük bir kızın umutlarıyla yok olan annesi. Ama onun da bilmediği şeyler vardı. Hayat bir teraziydi. Bir ucunda mutluluk bir ucunda acıyı tutan bir terazi. Acı elbet bitecekti, önemli olan acıyla harmanlanmış bir kalbi mutluluğa alıştırmaktı...

Yeni bir evden ne zarar gelir ki? Karanlıkta arkanda bir şey olduğunu hissedebiliyor musun? Kabus-11🏅

Beren doğduğu günden beri, normal insanlar tarafından garipsenecek kötü olaylar yaşamaktadır. Rüyalarından sıçrayarak uyanması ile başlayan bu korkunç durum bununla sınırlı kalmaz ve kızın başına beklenmedik şeyler de gelmeye başlar. Beren, içine düştüğü bu dipsiz kuyuda kaybolmaktan korkarken o gece gördüğü rüya her şeyi değiştirir. Çünkü yalnız değildir. Onunla aynı kaderi paylaşan başkaları da bulunmaktadır. Beren'in karanlığına tutsak olmaya hazır mısın? Instagram: barisugar Bilim Kurgu #1 © Tüm hakları saklıdır.

Havuzun dibine değen ayaklarımla yere oturdum. Bir anda beliren iki hayali gölgeye baktım. Burak ve Doğa'ya. Burak simsiyah bir şekilde sarmıştı mavi bedenimi. Yansımamın gözlerinde izlediğim korkuyla ürperdim. Siyah gölge hayali bedenimi tamamen sardı ve maviyi adeta yutup kendine kattı. Ne mavi ne de siyahtı oluşan kalıntı. Siyahın mavi tonuydu. Belkide en mavi tonu. Burak'ın gözlerinin rengiydi hızla bana doğru gelen renk. Dosdoğru kalbime çarptı. O an tamamen kanaat getirdim. Ölüm, bizim ulaşabileceğimiz tek zaferdi. Onun karanlığında yaşayamayacak kadar umut doluydum ben. Hayattım. Doğa'ydım. Maviydim. Yeniden doğmak için önce ölmeliydim. Bedenimi vahşice saran suyun o hoş tınısı ve ölen umutlarımın acı haykırışları kaybolurken can yakan bir sessizlik kapladı benliğimi. Gözlerim kapandı. Nefesim kesildi. Sustum... ***** ♡Başlangıç: 20.06. 2015 ♡