Yalnizliginla ve anlasilmamayla mücadele ederken,once küser beden ,icine kapanir. Yalnizlik iyidir aslinda,insana kendini tanima fırsatı yaratir. Zamanla sahte dostlardan,yalanci kisiliklerden uzaklasirsin. Dost,düşman belli olur. Insan kendi kendini rehabilite etmeli bence bazen. Ruhun detoksu diyorum ben buna. Kabuguma çekilir, kendimi dinlerim. Kimler var hayatimda ,kimler gercekten olmazsa olmaz. Kimi gercekten seviyorum,kimi ortam gereği, bunu düşünürüm. Sonra mesafemi koyar yoluma devam ederim. Askta da böyle. Durup dinlemek lazim,hem kendini hem onu. Kendini onun yerine koyup,kantarin topuzunu ayarlayacaksin. Seni kaybetmekten korkmuyorsa,her firsatta uzup canini sıkıyorsa yanlis birseyler var demektir. Seven adam sevdiginin gözündeki bir damla yaşa dünyayı atese verendir. Aglatip,inleten değil. Egosunu beslemek yerine yol vermek lazim o zaman. Her geceyi sabaha kavusturup,doluyu dolduramayip,boşu yetiremiyorsan salivericeksin iplerini. Her kadin bir ANKA KUŞU dur çünkü..

Sarkilarla geldim sana,anla diye kalbimden nameler yolladim.Oylesine saf öylesine masum ki bu aşk, hangi sarkiyi dinlesem bize yazılmış sandım.Sarkilarda yalanciymis,Sezen de yanilabiliyormus mesela.Ya da aşk kimseye benzemiyormus. Suskunlukla karsiladim tüm tersliklerini,gözünün onundeyken bile beni gormemelerini.Bazen içtim, arkasina gizlenip iki biranin içimi döktüm sana. Sessiz çığlıklar attim,duyma diye,ama duy diye de yalvardim icimden gizlice. Ne yaptin sen bana böyle. ... Aska olan inancimi,kendime güvenimi öldürdün. Simdi bir enkaz var karsinda,tebrikler. Izle uzaktan eserini şimdi. Ben seni unutamam ama sen unut beni.

Canimi yakiyor sensizlik. Ne uyumak istiyorum, ne de uyuyunca uyanmak.Sevilmemek bu kadar mi acitir insani.O kadar aciyor işte. Uflesende gecmez artik.Hergün biraz daha kopuyor varligin benden. Soylesene cok mu zordu beni sevmek. Bu kadar mi sevilmeyesi bir insandim. Yabancisin artik bana,yabanci herkes kadar...