Τι συμβαινει το 2087 επειτα απο τον τραγικο 3ο παγκοσμιο πολεμο ενω ολες οι κυβερνησεις εχουν συμφωνησει για να τυφλωσουν και να καταπνιξουν τους ανθρωπους να τα ριξουν ολα στην αγαπη.Να μην ψαχνεις πια σε εκατομμυρια ανθρωπους το αλλο σου μισο αλλα η ανεπτυγμενη επιστημη να σου προσφερει ενα τελειο συντροφο.Αραγε τι θα δει η Ντον στα ματια του Αχιλλεα ενω θα τραβηξουν την προσοχη ολοκληρης της πολιτειας γιατι ειναι παρανομο να ειναι δυο κανονικοι ανθρωποι μαζι;Και αν η σχεση τους παρεξηγηθει και ολα ειναι ενα τραγικο λαθος;

«Σε νίκησα.» αυτά ήταν τα μοναδικά λόγια που ξέφυγαν επίπονα μετά από το τέλος της κρίσης βήχα. Αίμα είχε στάξει από την άκρη των χειλιών του Λάιτ και έτρεχε στο μάγουλο του, δημιουργώντας μια λεπτή κόκκινη γραμμή μέχρι το λοβό του αυτιού του «Σε νίκησα αλλά έχασα.» «Με νίκησες...» συμφώνησε ο Ελ. Οι λέξεις του βγήκαν αχνές, βεβιασμένες. Οι πρώτοι ήχοι που απελευθερώθηκαν από το λαιμό του ύστερα από το θάνατό του και σκαρφάλωσαν επίπονα στις φωνητικές του χορδές ώστε να γλιστρήσουν στην ατμόσφαιρα «Αλλά ήταν σίγουρο πως θα έχανες στο τέλος.» ~~~ Fandom: Death Note Pairing: L x Light Προσοχή: Spoilers!

Σε μια μικρή χώρα, ο Νότος επιβάλλει νόμους αίματος και σκληρά έθιμα διαδοχής. Ένα από αυτά, είναι και η Δεύτερη Σύζυγος. Ένας Άρχοντας αποφασίζει να ασπαστεί το έθιμο, με απώτερο σκοπό να αποκτήσει αρσενικό διάδοχο και παίρνει μια απόφαση που επηρεάζει τη ζωή της οικογένειας του αλλά και των επόμενων γενεών, ακόμα και της κόρης με τα δίχρωμα μάτια, που απαρνείται τον τίτλο για να τον ξαναφέρει η μοίρα στην εγγονή της, δύο γενιές μετά. Η πορεία και τα αποτελέσματα ενός εθίμου που στιγμάτισε τέσσερις γενιές, βγαλμένα από την αφήγηση της πέμπτης. Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα. Απαγορεύεται η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή ή αντιγραφή μέρους ή όλου του βιβλίου. Don't copy this story. Αναφέρεται σε πραγματικό έθιμο, που εξαφανίστηκε πριν από περίπου έναν αιώνα. 15+ 2016 Υψηλότερη θέση : #1 στην κατηγορία General Fiction ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤ Wattys 2016 Winner στην κατηγορία Συγγραφικό Ντεμπούτο Τρέχον εξώφυλλο, από την YroPap Ευχαριστώ πολύ! :)

Copyright © 2014. All rights reserved. Νομίζω πως εκείνη η μέρα ήταν η πιο διαφορετική και η πιο διασκεδαστική μέρα της ζωής μου. Αν και ήταν η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου και εγώ δεν είχα κοπέλα, νομίζω πως περνούσα μια χαρά χωρίς καρδούλες και αρκουδάκια. Είχα πρόβα πάλι για τη θεατρική παράσταση που θα ανέβαζε η σχολή μου. Μου ανακοίνωσαν ότι θα είμαι ο σχεδόν πρωταγωνιστής. Ίσως δεν είναι και τόσο κακό όσο ακούγεται... Όλοι με ρωτούσανε αν τρέχει κάτι με την Βάνα την κολλητή μου επειδή έτυχε να φιληθούμε σε ένα πάρτι. Αλλά φυσικά ξέρω πως δεν έχει μάτια για άλλον παρά μόνο για τον τρίτο της παρέας τον Σπύρο. Η μητέρα μου με κάλεσε στον γάμο της τον επόμενο μήνα και ο μικρός αδερφός μου ο Νίκος της ανακοίνωσε σε αντίποινα ότι είναι γκέι μόνο που εγώ ξέρω πως έχει δεσμό με την Νίκη εδώ και έξι μήνες. Όπως επίσης και πως εκείνη τη μέρα δέχτηκα μία επίθεση από μια βροχή πορτοκαλιών που μου άλλαξε τη ζωή. Είμαι ο Μιχάλης και στις 14 Φλεβάρη έτυχε να πετύχω μπροστά μου ένα αξέχαστο κορίτσι... Το πορτοκαλοκόριτσο!

Η Lydia μισεί τη ζωή της. Τη μισεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Μισεί τον εαυτό της, μισεί τους γύρω της, μισεί ότι βλέπει. Το μόνο που θα μπορούσε να την κάνει χαρούμενη, είναι ο θάνατος. Μονάχα αυτος θα μπορούσε να πάρει τον πόνο της μακριά. Κλείνει τα μάτια της και εύχεται να μην υπήρχε. Είναι δυστυχισμένη. Η Luna είναι η προσωποποίηση της χαράς. Το χαμόγελο σπάνια φεύγει από τα χείλη της. Όλοι λένε πως είναι ο πιο ευχάριστος άνθρωπος που γνωρίζουν. Ευγενική, καλή, γλυκιά. Γεμάτη αυτοπεποίθηση και όνειρα για το μέλλον. Αγαπά τα πάντα γύρω της. Χαίρεται τη ζωή της. Είναι ευτυχισμένη. Καμια φορά, δυο χαρακτήρες αντίθετοι δημιουργούν κάτι μαγικό, κάτι που κανείς δε θα μπορούσε να φανταστεί. Η ίδια η ζωή είναι φτιαγμένη από αντιθέσεις και ειρωνιες. Μέρα και νύχτα. Φως και σκοτάδι. Καλό και κακό. Αγάπη και μισος. Πόσο απέχει άραγε, η τρέλα από τη λογική? Το φυσιολογικό απο το παράλογο? Υπάρχουν όρια στην αγάπη? ×Love is love× (LGBT rights) Don't copy the story™ HopeBiersixx

Άλλαξα σχολείο στην μέση της χρονιάς. Εκεί γνώρισα ένα παράξενο κορίτσι που από την πρώτη στιγμή που την κοίταξα κόλλησα. Αυτό το κορίτσι είναι η καταστροφή μου. Από την πρώτη μέρα το κατάλαβα, μα δεν έκανα τίποτα για αυτό. Να μωρέ, ξέρετε αυτό που λένε "Βρες αυτό που αγαπάς και άφησέ το να σε σκοτώσει.", ε αυτό έκανα. Αυτοκαταστροφικός, ναι αυτό είμαι. Αυτοκαταστροφικός.