"Elijah," Sesim Elijah'a ulaştığında bakışları yoğunlaştı. "Questo non è affatto vero." (Bu kesinlikle doğru değil.) Elijah, zorluk çıkaran bir adam değildi, birazdan gideceğine de emindim ama benimle uğraşmak da bu adamı çok keyiflendiriyordu. "Non possiamo stare così vicini, potresti allontanarti un po'?" (Bu kadar yakın olamayız, biraz geri çekilebilir misin?) Elijah, gözlerini gözlerimden ayırmadan ve geri çekilmeden durmaya devam etti. "Solo un po'?" (Sadece biraz mı?) Alaylı sırıtışından sonra kollarını çekmeden bir küçük adım atarak geri çekildiğini göstermek istedi ama yüzü daha çok yakındı şimdi bana. Göz bebeklerinin büyüyüp küçüldüğünü loş ışıkta bile anlayabiliyorum çünkü yüzlerimiz neredeyse birbirine değecekti. Geri çekilmek istedim ama sırtım aynanın altındaki küçük aksesuara çarpınca durmak zorunda kaldım. O aksesuar normalde canımı acıtacak kadar sivriydi ama bu defa canım acımamıştı. Kendimde kalabilmek için elimden geleni yapıyordum ama şu an sırtımda hissettiğim Elijah'ın eli bana hiç yardımcı olmuyordu. "Elijah," Fısıltım ikimizin arasında gidip gelerek yankılandığında gözleri dudaklarıma kaymıştı. Hemen sonra yine gözlerime bakmıştı, biraz daha bu şekilde kalırsak hiç iyi şeyler olmayacağını söyler gibiydi bakışları. Wattpad'de Aşk-ı Reale isimli ilk kitaptır.

çocukların söyleyemedikleri

+18 kan ve vahşet sevmeyenler okumasın! "Yoruldum" Dedi Sedra. "açıklaman bu mu Sedra?" Dedi Civan. "bak tekrardan soruyorum, böyle bir şey söylemiş olabileceğimi düşünüyor musun?" Dedi sinirle, "sen kimseye merhamet etmezsin ve neden annesinin ölmüş olmasıyla alay ettin Sedra." Dedi Civan öfkeli değildi ama yalvarır gibi söylemişti. "ben merhametsizim öyle mi?" Dedi Sedra yorgun gözlerle Civana bakarak. "Sedra özür dilersen Gönülden sorun çözülecek." Dedi, "müezzin ben hatalı hiçbir konuda özür dilemem." Dedi sert bir dille. "Sedra Halisoglu sen tam bir bencil ve egosu gözünü kör etmiş birisisin." Dedi Civan ve kapiya doğru yöneldi. "ya ispatlarsam Civan o zaman utanır mısın?" Dedi .