To co czytam i to co wypełnia mi dzień <3
4 stories
Miraculous: Masquer by wiktoria_mochi
wiktoria_mochi
  • WpView
    Reads 48,514
  • WpVote
    Votes 2,424
  • WpPart
    Parts 9
*Adrien* ,,Marinette?" - pomyślałem ujrzawszy dziewczynę bez maski - ,,Co tu robić? Nie chcę żeby wiedziała, że ja wiem.. -Plagg, chowaj pazury! - powiedziałem i po chwili znów byłem Adrienem. -Yhh - powiedziała ranna Marinette. - Adrien? -Czarny Kot powiedział, że jesteś ranna, pomogę ci. - odrzekłem pomagając jej wstać. *Marinette* ,,A jeśli Chat już wie?" - mówiłam w myślach.
Uprowadzony || Miraculum by xcatshyx
xcatshyx
  • WpView
    Reads 226
  • WpVote
    Votes 23
  • WpPart
    Parts 1
Opowiadanie na podstawie serialu animowanego pt. "Miraculum: Biedronka i Czarny Kot" UWAGA: *występują sceny erotyczne *pojawiają się wulgaryzmy ~~~czytasz na własną odpowiedzialność
Podwójne życie | Miraculous Ladybug by Isaoina
Isaoina
  • WpView
    Reads 1,481
  • WpVote
    Votes 76
  • WpPart
    Parts 5
Historia Adriena Agreste i Marinette Dupain-Cheng - bohaterów ,,Miraculuous Ladybug". Nasi bohaterowie mają 23 lata, wchodzą w dorosłe życie, w którym ciężko jest być bohaterem i sobą jednocześnie. Na domiar złego taktyki Władcy Ciem stają się coraz bardziej niebezpieczne. By odebrać im Miracula, stara się on odkryć tożsamość naszych bohaterów. Jak poradzą sobie z tym jakże trudnym wyzwaniem? Jak poradzą sobie z trudnościami, które stawia przed nimi życie?
Miraculum: Biedronka i Czarny Kot Odkrycie by Olciaxo
Olciaxo
  • WpView
    Reads 311,925
  • WpVote
    Votes 17,250
  • WpPart
    Parts 34
"Teraz, patrząc w jej piękne oczy i studiując jej wyraz twarzy, domyślił się, że jest lekko zawstydzona tą sytuacją, ale nie przeszkadza jej pozycja w jakiej się znajdują. Jedyne, czego nie mógł się domyślić, to fakt, że Marinette znała go lepiej niż sobie wyobrażał oraz to, że pała do niego coraz większymi uczuciami. To nie było dla niej korzystne, zapragnęła się z tego wyleczyć, ale również poczuć jego smak po raz kolejny. Złapała jego twarz swoimi drobnymi dłońmi i łagodnie wytarła pozostałości słonych łez. Przejechała po jego mokrych rzęsach by je lekko osuszyć, po czym posuwała się kciukiem po nosku, aż do jego ust. Jeździła palcem czule po jego wargach. Robiła to tak delikatnie, jakby bała się, że go spłoszy. Objęła mocniej jego twarz i spoglądała powoli, raz na jego oczy, a raz na usta. Chat zaczął się coraz bardziej nad nią pochylać, a ona nie sprawiała oporów. Gdy był już tak blisko, że stykali się nosami, szepnęła: -Pomogę Ci zapomnieć" #19 w Fanfiction!