Niall Horan, dwudziesto sześcio letni narkoman, który mieszka w Nowym Yorku dokładnie na Bronksie. Razem ze swoimi przyjaciółmi Zaynem, Harrym, Liamem oraz Louisem mieszkają w jednym mieszkaniu, razem ćpają, razem kradną. Rosalie Parker, dwudziesto cztero letnia studentka medycyny, mieszka w NY dokładnie na Brooklynie. Mieszka ze swoją najlepszą przyjaciółką Evą w domku. Co łączy dwójkę tak różnych ludzi?

x

Podobno magia nie istnieje... Ale czy są na to dowody? Dwójka młodych ludzi, zupełnie przypadkowo, zostaje wplątana w świat magii, który nieświadomie towarzyszył im od dziecka. Muszą zmierzyć się z wszelkimi przeciwnościami, potworami, a także problemami tworzonymi przez nich samych, żeby zdobyć cel, który sobie założyli. Czy śmierć rodziców i ucieczka z domu naprawdę ma jakiekolwiek znaczenie, gdy zbliża się koniec świata? Mówią, że jedna noc może zmienić Twoje życie nieodwracalnie. Nie wierzę, że zwykła noc coś takiego potrafi. Porozmawiajmy jednak o Nocy Kupały... ************ Nie no, a tak serio, to po prostu jest kolejne fanfiction z serii Miraculum x *********. W tym przypadku będzie to Miraculum x Baśniobór i, szczerze mówiąc, nie widziałam nic takiego na wattapdzie, więc gorąco zachęcam do przeczytania. Mile widziani sa fani obu serii ^^ A, i jeszcze, proszę Was, nie zwracajcie uwagi na błędy: interpunkcyjne, językowe i ortograficzne, bo jestem pewna, że co jakiś czas jakiś może mi się wkraść. Prosiłabym więc, żeby bardziej zwracać uwagę na treść, niż przyczepianie się do jakiś małych niezauważalnych przecinków (no chyba, że to będzie coś co mega rezi w oczy typu ,,chistoria", to wtedy piszcie xD). Tak więc... miłego czytania życzę!

On brunet, ona brunetka. On wysoki, ona niska. On motocyklista , ona motocyklistka. Od prawie dwóch lat - idealna para. Aż do dzisiaj... Czy jedna impreza, może to wszystko zniszczyć? I czy uda się to naprawić? Czy jest jeszcze w ogóle co ratować?

Część druga opowiadania; „ZŁAMALIŚMY ZASADY". Nie miałam pojęcia czy sobie bez Ciebie poradzę. Nie miałam pojęcia czy nie umrę z tęsknoty po Twoim odejściu. Nie miałam pojęcia gdzie jesteś i co robisz. Nie miałam pojęcia czy jesteś szczęśliwy. Nie miałam pojęcia czy jeszcze o mnie pamiętasz. Nie miałam pojęcia czy jeszcze mnie kochasz i czy w ogóle żyjesz. Nie byłam pewna prawie niczego. Ale wiedziałam jedno: kochałam Cię na tyle mocno, że pozwoliłam Ci odejść. [Fikcja literacka: placówki, miejsca oraz ich położenia geograficzne nie pokrywające się z informacjami rzeczywistymi]

"Czułam, że coś jest na rzeczy. Isaac miał jakąś tajemnicę, był taki... niezrozumiały, a ja miałam wrażenie, że coś przede mną ukrywają. - On po prostu jest... trudno mi to wytłumaczyć Nao, po prostu znam go. Chociaż raz posłuchaj mnie i proszę cię nie zbliżaj się do niego. Najlepiej... unikaj i uważaj. On jest jednym z tych chłopaków, przed którymi próbuję cię obronić... " !Opowiadanie (aktualnie rozdziały 30-40) jest w trakcie korekty pod względem ortograficznym oraz interpunkcyjnym. Fabuła nie ulega zmianie!