"Hercai çiçeğinin hikayesini bilir misin, Mertoğlu?" Terastan festival alanını izlerken, onun kaba ayak seslerine sinir bozucu kahkahası da karışınca istemsizce gerildim. "Ben de kime soruyorum değil mi?" Gülmeye devam etti ve tam yanımda durup benim gibi aşağıdaki kalabalığı izlemeye başladı. "O hikayeyi en iyi sen bilirsin. "Ne istiyorsun?" dedim, lafı dolandırmadan. Beni dinliyor gibi gözükmüyordu. Oldukça rahat bir şekilde konuşmasına devam etti. "Ama bir de benden dinle hikayeyi..." Derin bir şekilde soluklandı. "Çok uzun yıllar önce iki kır çiçeği birbirine aşık olur. Her bahar gibi onlar da açıp güneşe merhaba derler. Ama bir gün, bir bahar başlangıcı, bu çiçeklerden biri ötekine, 'Biz başka çiçekler gibi bu bahar açmayalım, kışın ortasında açalım ki bütün doğa bize ait olsun' der. Ancak bunu söyleyen çiçek, açmak için kışın gelmesini ve karın yağmasını beklerken öteki beklemez, yazın açar." Düşünceli düşünceli homurdandı ardından bana döndü. "Devamını unutmuşum, sen bilirsin, söylesene..." Devamını bildiğinden adım kadar emindim ama yine de istediğini ona verdim, hikayenin devamını anlatıp, bitirdim. "Bu yüzden karda açan ve sevgilisini bekleyen çiçeğe kardelen, sevgilisini yarı yolda bırakan çiçeğe...hercâi denir." O sırada ikimizinde gözleri otelden aceleci adımlarla çıkan Selin'e kaydı. Tam terasa çıkan merdivenlere yönelmişti ki hemen çaprazındaki babamı fark etti. Onunla gülerek bir şeyler konuşurken Gurur tok bir sesle mırıldandı. "Bu hikayedeki hercai çiçeği Selin değil, biliyorsun değil mi?" alsel fanfiction // @scpattz

*Selin'den* "Öpersen geçer." "Oldu Ali.Uf mu oldu diye de ağlayayım mı başında?" Hala yavru köpek bakışlarıyla bakmaya devam ederken kıyamıyorum ona. "Gel başımın belası gel." diyerek iki dolabın arasına sürüklüyorum onu.İyi ki herkes derste şuan. Ali rahat bir biçimde duvara yaslanırken gelecek öpücüğü bekliyor.Ben onun gözünün yanındaki hafif kırmızılığa bir öpücük kondururken tam da beklediğim oluyor.Elleri anında belime dolanıyor. Ben yavaşça geri çekilirken gözlerine bakıyorum.Aramızda nefes mesafesi var,yok. "Geçti mi bari?" diyorum.Konuşurken dudaklarım bıyıklarına değiyor,gıdıklanıyorum. "Sen öpünce geçmeyen yara mı var?" ***** *Nazlı'dan* "Sen uyusana Savaş. Beni dinle bir kere de.Bak dinlemedin beni neredeyse denize düşüyordun." Elini kalbime koyuyor.Ben romantik bir söz beklerken gelen kamyon yazısı beni hayal kırıklığına uğratıyor. "Ben senin kalbine düştüm bebeğim. Everest'ten düşsem etki etmez artık." İçinde bulunduğumuz durumun saçmalığına gülüyorum. "Kalbini öperim senin ama hadi uyu artık." Koca bir bebek olduğunun kanıtı olarak göğsüme gelip kollarını belime doluyor. "İyi uykular bohem prens." diyorum saçlarını okşarken. "Sana da Rapunzel." diyor derin bir nefes alırken. "Biliyor musun? Saçların çok güzel.." --- Maceracı iki çiftimizin ileriki bölümlerinden kesitidir.

Selin Yılmaz üniversiteden mezun olduğunda, hayatında çok büyük bir değişiklik yaratacak haberi babasından öğrenir. Yıllarca el bebek gül bebek büyümüş, ne istese elde etmiş olan bu genç kız; evinden uzakta bir kasabaya yerleşmek zorunda kalır. Alışık olmadığı hayata ayak uydurma çabaları sürdürürken, yolu Cemil ile kesişir. Gece güzelinin, o derin, 'mavi' sularda yüzmeyi öğrenmesi gerekmektedir.

Babasını yaptığının bedelini ona ödetecektim.Babasının anneme yaptığıklarını bende ona yapacaktım.Belki babası kadar şerefsiz ve pisliğin teki değildim ama olacaktım intikamımı aldıktan sonra Babası gibi olucaktım. Belki o ölmeyecekti ama sürünecekti.Onun bir şansı olacaktı en azından.Annem gibi olmayacaktı. Herşeyi planlamıştı onu nasıl ve nerede tuzağa düşüreceğini gayet iyi biliyordu Ali. Selinse herşeyden habersizdi belkide içten gülebileceği son gün bugündü ama o hiçbirşey bilmiyordu.Öylesine saf ve güzeldi ki masallardan geldiğini söylerdi hep kız kardeşi Nazlı. Selin Babasının yaptığı şeyi dahi bilmezken kurbanı olacaktı bu oyunun.

Okyanus gözlü çocuk ve onun yaralarını sarmaya hazır güzeller güzeli bir kız. Herkes yaralarını iyileştirmek ister, birçoğu bunu başaramaz. Ama onlar birbirine sahipler. Kalbi kırık küçük bir erkek çocuğu ile acı çeken küçük kızın hikayesi.