"Kan yemini..." "Ne!? Kan mı bunlar?" "Kan yemini bizi birbirimize bağlar. Vücudumuza işlediğimiz semboller de bunun kanıtıdır." 🍷📘 "Kan yemini güçtür. Güvencedir ve bağlılıktır. Kan yemini bozulmaz. Onu ancak ölüm bozar. Kan yemini ettiğin kişiye ihanet edemezsin cezası acılı ölümdür. Kan yemini ettikten sonra artık aramızda olacaksın bilinmeyen her şey bilinir olacak. Duyulmayan her şey duyulur olacak ve bundan sonra POYRAZOĞLU kanı olacaksın. Herkes bunu böyle bilecek." 📘 Her zaman hayatında kontrollü olduğu düşüncesindeydi Melike. Daha yaşamaya bile başlamamıştı oysa 18 yaş değil miydi gerçeklerle yüzleşme yaşı. 18 yaş değil miydi insanların seni yetişkin gördüğü... Melike içinse tam tersi olmuştu oysa. 18 yaşına kadar yaşamış ardından da 18inden sonra yaşamayı bırakmıştı. Yıllarca koruyup sakladığı kalbi ve ruhu esir düşmüştü. Hem de hayallerindeki o genç adama. Sarp... Hayatına başlamadan yaşamın rengi olan duyguları almışlardı Sarptan. Simsiyah olan bir dünyaya mahkum olarak yaşarken korkusu olan aşk tüm renkleri vermişti ona ama aşkı veren genç kız aşkı zorluklarla sunmuştu ona 🍷🍷📘📘 Ölümcül Agâh yeni haliyle sizlerle arkadaşlar. İnstagram: @olumculagah Tik Tok: @olumculagah

04.07.2017 10 YIL ÖNCE... Asya gülümseyerek Emre'ye baktı ve ona sarıldı. ''Sen artık benim Kahramanımsın.'' Dedi gülerek. İzlediği çizgi filmlerdeki kahramanlara hayran olan Emre bunu duyunca çok sevindi. ''Kahraman mı?'' diye sordu heyecanla. ''Evet kahraman. Bak oyuncağımı kurtardın. Beni de kurtardın o kötü çocuktan.'' Dedi gülerek. Hep annesinin anlattığı masallardaki prenseslere özenir, onlar gibi güzel ve özel olmak isterdi. Onları kurtaran bir prens olurdu her zaman ama Asya kendisini bir prensin değil kahramanın kurtarmasını ister öyle hayal kurardı. ''O zaman sende benim Prensesimsin. Her zaman koruyacağım prenses.'' Dediğinde Emre, Asya kocaman gülümsedi. O da artık hayallerindeki gibi prensesti. Hem de bir Kahramanın Prensesi. Kapak tasarım: @uzun_emine18

Sana demlenen şiirler var

Yatılı bir okul.. Beş yıl önce yeniden düzenleme ile açılan bu okul ilk yılında birçok olaya tanık olmuştu. Ruhlar mı dersiniz, ölümler mi, yoksa çözülmeyi bekleyen bulmacalar mı? Bunun üzerinden sakin bir şekilde geçen yıllar sonrası yeni öğrenciler ve silinen bir geçmiş ile yeniden çözülmeyi bekleyen bulmacalar kendini gösterecekti. Tek bu da değil, hâlâ kurtulmayı bekleyen ruhlar vardı..

Mevla sana bakıyor. Sen televizyona bakıyorsun..

Bir varoluş hikâyesi... Günlüklerden günümüze ulaşan... Sahip olduklarınız size yetmiyor mu? Öyleyse sizi kendi hikâyeme davet ediyorum. Belki de şükretmeniz gereken bir hayata sahipsinizdir. Yanımda olmanıza ihtiyacım var ☁️ Herkes gibi benim de bir hikâyem var ama biraz farklı sanki... Çocukluğum bulutlara olan aşkımla geçti, gençliğim de öyle ve şimdi ben hâlâ bulutlara aşık bir adamım... Belki de buluttan bir adamım. Kimsenin sevmediği, kimsenin yanında istemediği bir adam. Tükenmiş, çaresiz ve aptal. Evet aptalım. İnsanın kendini aptal hissettiği anlar olur. Ben o anları pek sık bir şekilde yaşıyorum. Kalbim buluttan çünkü ve her kırıldığında utanmadan döküyor yağmurlarını... Sonra bir gökkuşağı çıkıyor ortaya ve ben ona aşık oluyorum. Artık ağlamadan onu göremem. Bu da böyle bir masal işte. Bulutlarımdan yaşlar düşer ve güneş doğar ansızın sonrası sen... Bembeyaz bir bulutun hayatına renk katarsın ama kalır mısın benimle? Bilmiyorum. Aptal bir aşık gibiyim, yeri belirsiz bir bulut gibiyim... Ben buluttan bir adamım, peki sen? Sen, ben ağlamadan gökkuşağı olabilir misin?

Evet,cesaretini toplayıp bu kitabı okumak istiyorsun.Cesaretini toplayıp diyorum çünkü korku hikayeleri okumak için cesur olmak gerekir fakat bununla hiçbir ilgisi yok. Bu sıradan bir korku kitabı değil.Bu Gerçek Korku Hikayeleri.Aklındaki bütün korku hikayelerini,korkunç olayları unut ve sayfalar arasındaki soğukluğu o zayıf ruhunda hisset.Ellerin buz kesecek ve ensendeki ölümün o nefesini duyup hissedeceksin.Evet herkes bunu bir gün yaşayacak. Bu kitabı yalnız okumanı tavsiye ederim fakat bu kitabı okurken asla yalnız olmayacaksın.Okumadan önce geceyi bekle, ya da gerek yok o zaten seni bulur...

Seni geçen gün beyaz gelinliğin içinde gördüm ya hani, dedim ki kendi kendime; '' Oğlum işte evleneceğin kadın karşında. Tut elinden kırma kalbini, yürü onunla aynı yolda...'' '' Buse benim şehrim İstanbul'du. Şehrimin içinde sen vardın, benim içinde sen. Şimdi İstanbul'umu bir kez daha terk etmeden soruyorum sana. Benimle bir hayat kurar mısın? Biraz önce şahit olarak attığımız o imzaları, bir de '' EVET '' dediğimiz için atar mıyız? '' Benimle Evlenir Misin?

Sadece Sehabe' nin sözleri yayinlanacaktir.

Sus Konuşma Ve sadece oku Sana sarılmak istediğimi Dilime gelen sözcükleri yutmamı Gözlerinin renginde boğulmak istediğimi Biliyor musun? Neler hissettiğimi... Bilmezsin ne yerimi ne aşkımı ne de güzelliğini... Sen bilmezsin tabii bunları neden mi yazıyorum? Çünkü karanlığımı aydınlatan sen Yağmur damlası toprakla birleşirken Odama gökkuşağı oldun...