Alison = Hikayenin baş karakteri sarı saçlı mavi gözlü çok güzel bi kız bu kız çok güçlü bi vampir özellikleri insanların düşüncelerini okuyabiliyor uzağıda çok iyi duyuyor ama en hassas gücü hızlı koşamaması normal vampirlerden yavaş koşuyor. Elsa = Alisonun en yakın arkadaşı kahve saçlı ve kahverengi gözleri var .Bu kız cadı özelliği ise insanları hipnoz edebiliyor Edward = İlk başlarda Mandy ı seviyor taki Alisonu göreseye kadar bu çocukta vampir vede çok yakışıklı kahve saçlı kahverengi gözlü o yüzden bütün okul bu çocuğa hasta.Gücü ise çok hızlı koşucu ve çok güçlü bi vampir Tom = Edward ın en yakın arkadaşı buda edward gibi vampir bu çocukta kumral tenli ve yakışıklı alisonun en yakın arkadaşı elsayı seviyor gücü ise iyi tırmana bilme ve hızlı biri Brady = Edward ve Tomun en yakın arkadaşı Alisonun düşmanlarından lanayı seviyor bu brady de bir vampir özel gücü ise görünmez olabiliyor. Mandy = Alisonun en büyük düşmanı tam bir baş belası bu kızda büyücü normal bir büyücü değil ama oldukça güçlü bi büyücü mandy edward ı sevdiği için alisondan nefret ediyor . Lana = Mandy nin en yakın arkadaşı onun kuyruğu gibi bi şey mandy naparsa oda aynısını yapıyor bu kızda elsa gibi cadı ama elsayla hiç anlaşamıyolar lananın gücü kendini çok iyi koruyabilmesi Tina = Çok salak birisi mandy ve lananın en yakın arkadaşı bu kızda bi vampir özel gücü ise tırnakları çok güçlü ama salak olduğu için özelliğini iyi kullanamıyor Sting = Alisonu seviyor edwardın en büyük düşmanı o bir kurtadam kumral tenli çok yakışıklı bir çocuk Charlie = Stingin en yakın arkadaşı o da bir kurtadam ve tinayı seviyor Bob = Stingin ve Charlienin en yakın arkadaşı o da kurtadam ve mandyı seviyor Jennifer = Stinglerin grubunda zararsız çok garip bi kız o da kurtkadın ama çok soğuk bi tavrı var -Andy = Stinglerin grubunda o da tam tersi çok sıcak kanlı bi kurtkadın

.

Merhaba ben ursula.. Abim alvin ile beraber hayatta kalmaya çalışan iki muhteşem varlığız. O bir kurt ben bir vampirim. Koruyucu olmak için gittiğimiz bu okul da hayatımız çok ama çok değişti. Çok şey öğrendik. Aralarında en önemlisi sadakat; idi. Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Karanlık peşimizi bırakmayacak BENDE ÖYLE.. ©tüm hakları saklıdır

Tehlikelisin,tehlikedesin Seni korumamız gerek Yapma Yapmamalısın Şuna bir son ver artık. Hayal kurma, bu seni daha çok yıpratır . Kendi odan dışında başka bir yerde güçlerini kullanma. Kan iç ! Kokunu ele veriyorsun "Bıktım " "Bıkma , başka çare yok biz sadece seni korumaya çalışıyoruz ..." Dünya benim için sadece şu odadan ibaretti . Tek serbest kaldığım yer...Bunu düşündükçe boğuluyorum . Asla başka bir hayatım olmayacak . Başka bir yere gitmiyorum,gitmeyeceğim.Asla tam olarak yaşayamayacağım . Evlenmeyeceğim ,çocuğum olmayacak ,mutlu olamayacağım. Kim mutlu olmamaya çalışmaya çalışır ki ?! Kaçsam, kaçamam ki bulurlar beni hem çok korkuyorum . Hiç bu saraydan dışarı çıkmadımki bilmiyorum hiçbir şeyi . Güçlüyüm ama buları kullanmayı bilmedikçe bir anlamı olmaz ki güçlü olmamın. Ne yapmalıyım ? Beklemekten başka çare yok . Neyi bekleyeceğim ? Özgürlüğümü. Ne zamana kadar bekleyeceğim ? Sonsuza kadar.

uyumsuzla ilgili detay bilgiler

Bir daha girmeye cesaret edebilir misiniz? Yıllardır boş olan bir ev. Bu eve giren herkes esrarengiz bir şekilde ölüyor.Kasabadaki birkaç kişi bu eve girdi fakat bir daha bulunamadılar. Peki sen girmeye cesaret edebilir misin? Ölümü göze alabilir misin ? Evin gizemi acaba ne ? Bunu hep birlikte öğreneceğiz.

Onca kalabalığın arasında telaşlı gözleri adamı buldu. Yorgundu, derin bir düşüncenin izlerine rastlanıyordu gözlerinde. Mantığı elverse, diyecekti ki, o da benim gibi düşünmüş tüm gece; beni düşünmüş. Ve hatta diyecekti ki, belki kararsız kalmış, belki gitmemeyi düşünmüş. Fakat mantığı elvermedi, yüreğini susturdu. Genç kızın düşünceleri, zihninde hızla dönerken, adam, yorgun gözlerini kalabalığın üzerinde gezdirdi. Nihayet, kızı gördü. Yüreği aydınlandı. Kız ona bakan bir çift gözün büyüsünde kendini unuttu. Aydınlığı görmüştü adamın gözlerinde, heyecanı görmüştü. Ve dahası görmüştü genç kız; onun o iri, yeşil gözlerinde bir cenneti görmüştü. Yüreği aydınlandı. Hem demiyor muydu zaten yazar: "...benim bütün geçmişim sen bir nazar edersen aklanır, çünkü senin gözlerinde bir cennet bakışı var." * * * "..Evet, gittim ben. Cesaretimi kalkan edemedim kendime, korkaklığıma yenilip gittim ben. Kaçtım. Ama şimdi af diliyorum senden Zeynep. Vaktinde farkına varamadım, doğru, ama anladım işte kıymetini. Bana hesapsızca sunduğun o kalbin değerini, bana bakan gözlerinin mucizesini, adını seslemenin ferahlığını anladım. Senin adın umut oldu bende Zeynep, Zeynep'im. 'Can kuşum, umudum, canım sevgilim.' Affet beni."

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.

Herkesten farklıydım ve herkes de bunu biliyordu. Bilmekle kalmıyor benden korkuyor, benim yok olmamı istiyor, tiksiniyor ama bana şaşırmaktan da kendilerini alamıyorlardı. Avcılar denen illet bir kuruluş beni ve benim gibi olan 9 kişiyi bulup insanları güvende tutmaya and içmişlerdi. İnsanların koruyucu melekleriydiler. Ama ne Avcılar ne de kalan tüm insanlar aslında çocukluğunu güçlerini kontrol etmeye çalışmakla harcamış masum bir kız çocuğu olduğumu göremiyorlardı. Taki Avcılar beni buluncaya kadar. İşler artık daha kötü olamaz derken hem eğitmenimi, hem de yıllardır sakladığım kimliğimi birden kaybetmiştim. Ama her beyazın içinde bir siyah olduğu gibi, her siyahın içinde de bir beyaz vardı.Nereden bilebilirdim ki Avcı karşıtı güçlü bir grubun var olduğunu ve aslında binlerce kişinin Avcılar'a inanmadığını?Nereden bilebilirdim ki kalan numaraların istikametinin tam olarak bulunduğum yer olacağını? Ve nereden bilebilirdim ki hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını.