"Θέλεις να σου μάθω τι πραγματικά εστί έρωτας;" τη ρώτησε κι εκείνη παρέμεινε στατική να κοιτάζει βαθειά μέσα στα μάτια του . Είναι τρελός ; αναρωτήθηκε μετακινώντας το κορμί της λίγους πόντους μακριά. "Καλημέρα !" η φωνή της μητέρας της έφτασε στα αφτιά της και εκείνος γύρισε αμέριμνα προς τη καφετιέρα. Ο Κάσιεν δεν άργησε να μπει κι εκείνος στη κουζίνα και κοιτάζοντας τους να κάθονται στο τραπέζι σαν να μην συμβαίνει τίποτα ένιωσε να πνίγεται "Όλα καλά Σκαρ;" τη ρώτησε ο Ίαν με ένα πονηρό μειδίαμα στο πρόσωπο του. Εκείνη έστρεψε το βλέμμα της πρώτα στη μάνα της, μετά στο γιο του, και αφήνοντας τον τελευταίο άρπαξε τη τσάντα της και έφυγε τρέχοντας από το σπίτι ... Don't copy ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα

Από μικρη είχε ένα όνειρο ζωής... Να φύγει από τη μικρή κλειστή κοινωνία που μεγάλωσε και να ανοίξει τα φτερά της. Τα βήματα της την οδήγησαν στο μόνο μέρος που θα μπορούσε να το κάνει... Στη πόλη των Αγγέλων φυσικά... Ήταν τόσο αθώα που θεωρούσε ότι το Λος Άντζελες, θα ήταν για εκείνη μια καινούρια ζωή... Μέσα στην αλληγορία και στο παιχνίδισμα των λέξεων, θα άπλωνε τις φτερούγες της και θα πετούσε προς το άγνωστο αναζητώντας το ιδανικό... Μόνο που τίποτα δεν ήταν ιδανικό εκεί... Εκεί οι άγγελοι δεν πετούσαν... Ζητιανευαν στους δρόμους με τη μορφή παιδιών, έκλαιγαν στις γωνιές με τη μορφή ιερόδουλων και κατέστρεφαν με τη μορφή του... Ποιανού μορφή; Με του άντρα που της υποσχέθηκε φτερά και τα μόνα που της έδωσε ήταν του διαβόλου... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Η κόλαση... Το καθαρτήριο... Ο παράδεισος... Η Άλισον αδυνατεί να εισχωρήσει στο μυαλό του δικού της Δάντη... Αντέχεις να περάσεις μαζί της τα τρία στάδια; All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Κύθηρα Το νησί του έρωτα... Ένα νησί που γεννήθηκε η Αφροδίτη και πάντα προστάτευε το απαγορευμένο. Κάθε τρέλα της... Κάθε καινούρια περιπέτεια που ήθελε να βάλει τους θνητούς να ζήσουν... Ένα νησί ύμνος στην απαγορευμένη αγάπη... Μπορεί άραγε μια αγάπη δύο ανθρώπων που γνωρίζονται για πρώτη φορά να είναι απαγορευμένη; Ή μήπως δεν είναι τόσο άγνωστοι όσο νομίζουν; Don't copy ©2024 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Όσα πρόσωπα έχει ένας άνθρωπος, Άλλα τόσα έχει και ο έρωτας... Ποιος θα σωθεί; Και ποιος θα σώσει; Πάντα ήξερε ότι μέσα σε εκείνες τις μαύρες χάντρες, υπήρχε και λίγο καφέ... Σαν ένα άγριο τσακάλι που ηρεμία δεν έχει στο βλέμμα... Αν εκείνος ήταν όμως τσακάλι, εκείνη ήταν φωτιά ολόκληρη... Δεν ήταν Γεράκι, μήτε και λιοντάρι... Ένα άγριο ατίθασο άτι ήταν... Ένα μείγμα εκρηκτικό και ακόμα ποιο επικίνδυνο από όσο φαντάστηκαν οι γύρω της Πόσο ψέμα; Πόση ανάγκη για εκδίκηση; Όσες απώλειες κι αν μέτρησε, αυτή της ψυχής της ήταν η μεγαλύτερη... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Απαγορευμένη αγάπη. Εξευτελιστικά πλούσιοι νέοι και επικίνδυνοι αγώνες μποξ. Ένα χαμόγελο πλασμένο απ'τον Διάβολο και μια συμφωνία που απειλεί να αλλάξει δυο ζωές για πάντα. Ένα κρυμμένο μυστικό, θαμμένο στα έγκατα της έπαυλης Pierce. Στο παιχνίδι του έρωτα, υπάρχουν, τελικά, νικητές;

Πόσο εύκολα μεταμορφώνεται ένας άνθρωπος από την απόλυτη αγνότητα, στο απόλυτο τέρας; Αρκεί μια στιγμή.... Αρκούν λίγες λέξεις... Λίγες πράξεις... Η Ελίζαμπεθ , θα παιξει με τη τύχη της και θα προκαλέσει κάθε σκοτεινή πτυχή του εαυτού του να βγει στην επιφάνεια... Πόσο εύκολα θα μπορέσει να διαχειριστεί όμως, το τέρας που εκείνη έπλασε , όταν επιστρέψει από τις σπουδές της, στη μικρή πόλη από όπου μεγάλωσε; Και το πιο σημαντικό.... Πόσο εύκολα θα μπορέσει εκείνος να τιθασευσει το θυμό για να μην τη σκοτώσει; Εκείνη τον κατέστρεψε... Κι αυτός είναι έτοιμος να της παρουσιάσει το δημιούργημα της... Don't copy Ζέτα Ορφανού ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Η Λάμψη της φανταχτερή σαν τον ήλιο, Ο ήλιος όμως σε τυφλώνει. Εκείνος κατάστρεφε ότι έβρισκε στο πέρασμα του, σαν τον ανεμοστρόβιλο. Έψαχνε την αλήθεια σε ένα περιβάλλον γεμάτο ψέματα. Το μεγαλύτερο? Εκείνη!

Λένε ότι τα τσακάλια κυνηγάνε σε αγέλες... Ότι πολλές φορές είναι χειρότερα από κάθε άγριο ζώο εκεί έξω. Αδίστακτα και επιθετικά... Φθονερά και άκρως ύπουλα... Τι κι αν είσαι λιοντάρι και βασιλιάς, τι κι αν πετάς... Αυτά πάντα θα σε βρίσκουν... Τσακάλια είναι... Δεν μπορείς να ξεφύγεις... Η μήπως μπορείς; Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

"Πέρασαν τόσα χρόνια...Γιατί περίμενες τόσο για να επιστρέψεις; Δεν είναι μήνες Μαρίνα, χρόνια είναι..." Τον κοίταξε και απόρησε έκπληκτη με την ερώτηση που βγήκε από τα δικά του χείλη. Μια ερώτηση που ίσως την περίμενε από το Δημήτρη... Την κοιτούσε διεισδυτικά, λες και προσπαθούσε να δει μέσα στην ψυχή της. Λες και ήθελε να καταφέρει να διαβάσει τις σκέψεις της. Έμεινε να τον κοιτάει. Τα μάτια του είχαν πολυ ξεχωριστό χρώμα. Σκούρο πράσινο, σχεδόν κυπαρισσί. Ποτέ δεν τα είχε δει από τόσο κοντά. Η Μαρίνα αποφάσισε να επιστρέψει, στο κτήμα που μεγάλωσε, ύστερα από πολλά χρόνια... Σε ένα μέρος γεμάτο γλυκές και όμορφες αναμνήσεις. Πόσο στραβά μπορεί όμως να εξελιχθεί μια επιστροφή και πως μπορούν αυτές οι όμορφες αναμνήσεις να σκοτεινιάσουν; Τα πάθη, δεν τα ελέγχεις... Οι ενοχές φουντώνουν και τα ψέματα σε τρώνε. Τι θέλησε; Να ζήσει μέσα του θέλησε και εκείνος με τη σειρά του, να κρυφτεί στη δική της σάρκα... Πώς να κρυφτείς όμως από όσα σε πληγώνουν; Ποιο καταφύγιο θα είναι αρκετό για να κλείσει εκεί μέσα τους φόβους και τις ενοχές σου; Κανένα...