“Sen karanlık bir insansın Ross,belki zifiri değil fakat karanlık.Sana bakınca,göremiyorum önümü...” Diye fısıldadım.Nefesi hâla yüzüme çarparken o’da nahoş sesiyle fısıldadı,“Aşk bazen karanlıkta daimdir.” Dört yıldır,bir hayranın duygularından daha kuvvetli hislerle Ross’a bağlanmış olan Alexandra,bir gün anne ve babasından gizli bir konsere gider. O konserden sonra olacaklar Alexandra’nın hayatını uçuruma sürükler.Ross’a delicesine aşık olan Alex’in duyguları nelere yol açacak? Bir baba,kızına böylesine kötü davrana bilir mi?Yok bir sebepten dolayı bir aileyi dağıtabilir mi? Bir düşman,ne kadar yakınınız olabilir ki? Yada aslında ne kadar tehlikeli? Yaşatılan acılar,sizi yeni biri olmaya zorlaya bilir mi? Sırlar,oynanan oyunlar,kararlar,acılar,sevinçler,nefretler ve aşklar... “Ben kendime yeni bir yol çiziyorum Ross,bu sefer karşıma çıkma.” “Belki hep özlediğim olabilirsin,tüm geride bıraktıklarımdan.” “Rolleri değişiyoruz Alexandra,bu sefer mahvolan benim.” 02•09•2014~

Yağmur damlaları saçlarımdan dudağıma doğru süzülürken sadece gözlerimin içine bakıyordu. ''Seni seviyorum.'' Sesi fısıltı gibi çıkmıştı. Yüzüne daha çok yaklaşıp cevap verdim. ''Ben de seni seviyorum.'' Yüzünde kocaman bir gülümseme oluşurken, aramızda ki mesafeyi kapattı. Ve dudaklarıyla beni ele geçirdi.