Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

Sunny Moon için hayat oldukça anormal dercede normaldi. Kardeşleri ile birlikte olan yaşamı fanilere kıyasla fazla uçuktu elbette fakat onların "normal" kavramı da buydu. Özlerindeki yaratığa verebilecekleri bir isim yoktu belki, lâkin ünleri Şeytan olarak yayılırdı. Çünkü bir annenin rahminden çaldıkları saf bedenlerin altında, kötü ruhlarla dans eden bir iblisi andırırlardı. Derler ki: Ay İblisleri, Ay'ın karanlık yüzünün eseridir. Onun kötü kalbinin, içindeki yıkımın ve ruhunun ızdırapını taşıyan yeryüzündeki elçileri. Her evrenin, zamanlara bölünmüş iblisi vardır. Sunny, hayatlarının son zamanda değiştiğinin farkındaydı. Ama sessizliği seven karakteri onu bir köşeden izlemeye mahkûm bırakırken, kendini bir anda yalanlar üstündeki hayatlarının sırrını çözerken bulacaktı. Bu karışık labirentte temeldeki asıl sırrın kendisi olduğunu bilecek olması ise, kaçınılmaz bir gerçekti. 〆 "Aşk, bütün sonları ebedi kılar..." •••

Yaşı 18 den küçük olanların okumaması şiddetle tavsiye edilir. Kitabın +18 betimlemeleri vardır ve uyarısı baştan yapıldığı için daha sonra yapılacak şikayet mesajları önemsenmeyecektir!!! "Bazı tesadüfler karşılaşan iki insan için de korkutucu olabilir. Pembe bir rüyadan uyanmak istemez insan. Ve o korkunç dünyaya ayağını basar orada kalır. Güzeldir her şey. Tam da olması gerektiği gibi. Hiç bir eksik ya da fazla yoktur. Peki ya geçmişin izleri? Onlar ne olacaktı? Işte bunu her ikisi de bilmiyor ve saklamaya çalışıyorlardı. Ne zamana kadar olduğunu ise hayat belirleyecekti." Başlangıç: 13 Temmuz 2019 Bu benim ilk kitabım değil ama +18 olan ilk kitabım. Desteklerinizi bekliyorum.

"Yıldızları hatırlıyor musun?" Kafamı salladım. Her bir ayrıntısını, belki onların altında geçirdiğimiz sayısız geceleri ve her seferinde ilk kez görüyormuş gibi büyülenişimi, hepsini bugün yaşamışım gibi hatırlıyordum. "Ben orada olacağım." dediğinde yüzüme dokunan ellerini daha iyi hissedebilmek için gözlerimi kapattım. "Ne yapacağını biliyorsun." "Gözlerini aç." ⋆ Tüm her şeyimi müziklere borçluyum. Onlar olmasaydı değil bir paragraf bir cümle bile yazamazdım.

"Yapma!" Sesimi her ne kadar güçlü tutmaya çalışsamda o bana her yaklaştığında kalbimin atışı hızlanıyor, heyecandan avuçlarım terliyordu. Bir adım daha attı, bu adım aramızda ki kısacık mesafeyi sıfıra indirmişti. "Neyi yapmayayım?" Ellerinden birini ince belime yerleştirdi. "Bunu yapma işte! Bana dokunma!" Güç bela kendimi ondan uzaklaştırdım. "Bıktım anlıyor musun? Beni sürekli iş bahanelerin ile buraya çağırıp sıkıştırmandan, bana yakın olmaya çalışmandan bıktım!" Ellerimi hırsla göğsüne yaslayıp ittim. "İstemiyorum seni!" Bağırmaktan nefes nefese kalmıştım, gözlerimi başka bir tarafa çevirdim. Kolumdan tutup beni kendine çektiğinde şaşkınlıktan irice açılmış gözlerim ile ona bakıyordum. Ben daha itiraz edemeden sıcak dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Bu olamazdı! Hayır, beni öpemezdi! _________________________ Melisa ve Mehmet'in hikayesi. Kitap kapağı @sehrialem'e aittir. Başlagıç tarihi: 10/12/2019

Şekil değiştirebilen bir ruh. Kurt adam Nathan... Tek amacı babasını bulmak olan masum bir genç kız, Elizabeth... Ve bu iki farklı ruhu sonsuza dek birbirine bağlayan bir lanet... Mühür... 🍁 Gözlerim onun öfkeyle parlayan mavi derinliklerinde kaybolurken kalbim adeta kulaklarımda atıyordu. Nefes alışverişlerimiz birbirine karışmış, öfkeyle kasılmış yüzüyse sanki her saniye biraz daha yaklaşıyordu yüzüme. Dudakları dudaklarıma çok az bir mesafe kala duraksadı. Teninden gelen toprağın ve çimenin hayran olduğum o enfes kokusunu alabiliyordum. Derin bir nefesle ciğerlerime sadece ona özel olan mistik kokuyu çekerken gözlerime daha da sert bakmaya başladı. Dudaklarıma doğru "Mühürlenmek için çok yanlış birini seçtin Elizabeth. Emin ol çok... ama çok pişman olacaksın." diye fisıldarken bütün bedenim titredi. Aynı anda gökyüzünü aydınlatan şimşeğin sesi ormanda yankılanarak korkuttuğu kuşların sesini bize getirdi. Beni titreten şey neydi? Nathan'ın cümlesi miydi? Yoksa bana olan tuhaf bakışları mı? Asıl sorulması gereken şey başkaydı sanırım. Beni titreten duygu neydi? Korku muydu yoksa tutku mu? Ve cevabı gecikmeden geldi. Tutkuydu. Tutkuyu en derinlerimde hissettirense geri çekilmeden önce tüy kadar hafif bir dokunuşla dudaklarıma kondurduğu öpücüğün sahibi olan Nathan'dı. 🍁 Not: Bütün hikayelerim noterden onaylıdır ve herhangi bir çalınma söz konusu olursa yasal işlem başlatılacaktır!

+18 Cinsel içerik -Olumsuz ve kötü davranış içerir. Gecenin karanlığı ruhuma ilikleniyor bir çırpıda. Ses yok, insanlar yok... Kan ve bıçak var. Haz ve korku var. Ve oldukça insiz kimsesizliğe davetli bir orman kanın kokusuna doyuyor, tıpkı içimde ki ben gibi. İnanılmaz yoğun taze kan kokusu iliklerime kadar işlemiş durumda ve ben aldığım hazzın doruğundayım. Şimdi ise merak ettiğim, bıçağın her darbesinde alacağım o muazzam et kokusu... Yüzü solgun bir ölü gibi, oysa ki göğsünü yaracağım sırada korkudan yüzü kızarmış pembe dili sürekli hareket ediyor, küçük kesiklerinden kan damladıkça çığlıklarıyla beni tahrik ediyordu. Teni kusursuz... Onu soluk beyaz derisinden kurtarıyorum. Bunu gözleri açık ve henüz kanı damlamamışken yaptığım, kendime hakim olamadığım zamanlara göre şanslı. Eserime bakıyorum ve her şey istediğim gibi yerli yerinde. Ellerimden sızan kanla, derisini yüzmediğim kısımları boyuyorum. Benim harflerim... Benim kelimelerim... Kan kokulu bir palyaço çiziyorum dolgun ve morarmış dudaklarına. Beyaz dişlerine gülümseme ne kadar da yakışıyor. Vücudunun geri kalanını önce sıcak ve sonra soğuk suyla yıkıyorum, kan kokusu azalıyor biraz daha kendime gelir gibiyim. Naylona sarıp vakumlamak vaktimi alsa da ince işi seviyorum. Ve yerin toprak tatlı kız! Soğuk ama güvenli! Karanlık bu doğru fakat... Artık özgürsün güzel kız. Kimse üzemez seni, kurtardım seni cehenneminden, benim için Tanrıdan af dile ve yanına geleceğim günü bekle güzel kız. Açtığım yaralar, günahlarının kefaretiydi sadece. Sev beni, ben ölene dek. Kapak yapımı için @dowgraphic grubuna ve kapağımı tasarlayan güzel insan @windcurrent sonsuz teşekkürler

"Ortam değişse de konular hep aynı değil midir? "Konuşmak için konuştuğumuzun pektabi farkındaydım. Ama kime ne. Elini elimdeki kadehe uzatıp elimden aldı. Şaşkınlıkla onu izlerken kadehim çoktan onun eşsiz dudaklarıyla buluşmuştu. İçtikten sonra kadehi yavaş hareketlerle arkamdaki tezgaha koymak için haretlendiğinde yüzü yüzüme değmek üzereydi. "Konular değişkendir Kate." Dedikten sonra kadehi bırakmış ama hala önümden çekilmemişti. Sıcaktı. Nefesi ,yüzüme varla yok arası değen teni... Çekilmeliydim yoksa nefessiz kalıp kollarında bayılabiliridim. ** Rusyanın soğuğunda onun ateşinden kaçmak ne kadar mümkündü? Her yer alev aldığında kimse küller için. endişelenmezdi. *** Küfür ve cinsellik içerebilir +14 Kapak : Medusa_549

***Watty 2021 Bilim Kurgu kazananı*** ***Watty 2021 En Etkileyici Dünya ödülü*** ***ScifiTR Bilim Kurgu tatil yarışması 1.si*** --- Bir kurdun keskin dişleri, bir kaplanın pençeleri, bir maymunun çevikliği veya bir kartalın kanadı... Sel felaketiyle harap olmuş, geriye tek bir kara parçasının kaldığı bir dünyada, genetik modifikasyon sadece Ark'ın zenginlerine ayrılmış bir lükstü. Oysa avcı pençeleri, gece görüşü ve kedi kuyruğuyla donatılmış Kat, Teneke Şehir'de bir kaçaktı. Annesi, beş yaşında yasadışı modifikasyonlarla onun hayatını kurtardığından beri, yeraltında kurdukları laboratuvarda, onlar gibi sistemin dışına atılmışlara umut ve şifa getiriyorlardı. Ta ki bir gün, kayıp kardeşinin peşindeki Tyron onları bulana kadar... O, Ark'ın varisi, ordunun komutanı, dünyanın gördüğü en üstün insandı. Kartal kanatlı bir kurt... Bu, Nuh'un gemisinden kovulan kızın hikayesi. Ve onu avlayabilecek tek oğlanın... Ya da belki, sonunda avlanan o olacaktı.