[ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ]-ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ Με κοιτούσε υποτιμητικά και με εκανε να αισθάνομαι ακομη πιο άβολα.Ειναι η στιγμή να του πω αυτο που ηθελα εξαρχής; Μετα απο πολυ σκέψη πηρα το θάρρος να του μιλησω ξανά και να του προτείνω αυτο που ειχα βάλει στο μυαλό μου απο την ώρα που το σκέφτηκα. 'Αυτο π-που ηθελα ν-να σου π-πω...'το τραύλισμα μου δεν βοηθούσε καθολου!Με κοιταξε απο πανω μεχρι κατω και αρχισε να προχωράει κοντα μου κανοντας μου νόημα να συνεχισω. 'Χ-χρειάζομαι την β-βοηθεια σου.'τραυλισα πηγαίνοντας ολο και πιο πισω καθως η στενή επαφή επισης δεν με βοηθούσε καθολου. 'Και εγω γιατι πρεπει να στην δωσω;'ρωτησε σηκώνοντας το φρυδι του και εχοντας το γνωστό του μισο χαμογελο στο υπέροχο προσωπο του. 'Και οι δυο ξ-ξερουμε το γιατι.'απαντησα χτυπώντας στον τοιχο και κοιταξα τα καταγάλανα σαν την θάλασσα ματια του,έντονα. 7/1/16-31/10/16 © All rights reserved Please don't copy the story

Ε : Ειναι αναγκη να εισαι τοσο μαλακας ? Ιν: Είναι αναγκη να εισαι τοσο σπαστικο ? Ε: κανε στην ακρη Ιν: εσυ να κανεις στην ακρη Ε: αυτό είναι το δωματιο μου ! Ιν: φαινεται να με νοιαζει ? Ε: τιποτα δεν σε νοιαζει εσενα από ότι καταλαβα Ιν: με νοιαζεις εσυ Δεν ξερω αν το κανατε και εσεις αλλα εγω από τοτε που ημουν 10 ονειρευομουν πως θα είναι η ζωη μου όταν θα γινω εφηβη , βολτες ,να το σκαω απο το σπιτι και να πηγαινω σε party και γενικα ονειρευομουν αυτην την Free ζωη που φαινεται οτι ολοι οι εφηβοι εχουν . Φυσικα τιποτα από όλα αυτά δεν δουλεψε σωστα για εμενα , καθως εγινα 11...12...13...14... οι απαιτησεις κατεβαιναν και οι ελπιδες και ο ενθουσιασμος χανωνταν !.Τωρα για τον Dreamy Guy που εχουν στο μυαλο τους όλα τα κοριτσακια τι να σας πω..? Ολους οσους εχω γνωρισει μπορω να τους χαρακτηριζω επιηκως μαλακες ! Το συμπερασμα ? Ότι η ζωη που ανειρευομουν να εχω ως εφηβη απλα δεν υπαρχει. Αλλα ετσι ..για να γινεται συζητηση , ας υποθεσουμε καποια στιγμη θα υπαρξει ...είναι αναγκη να είναι και αυτος μεσα ?

Μαριάννα: 18χρονών μαθήτρια 3ης λυκείου. Αντιδραστική, πεισματάρα και τρομερά ξεροκέφαλη. Αρης: Επίσης 18χρονων - στην ίδια τάξη με την Μαριάννα. Είναι ένα είδος playboy, όπως θα λέγαμε με αδυναμία στο ποδόσφαιρο και στα κορίτσια. Κοινά τους? Οι φίλοι τους και οι τσακωμοι τους! Τι θα γίνει όταν την τελευταία τους χρόνια θα μπλεχτουν σε μια ιστορία με έρωτες, φιλίες, συγκρούσεις και μια 5ημερη που θα περιπλεξει τα πράγματα μεταξύ τους? Και τι με τις καθιερωμένες φάρσες τους? ~ Rankings ~ #1 εφηβικό #2 ρομαντικό #2 tys

'Και από εδώ ο γιος μου ο Στέφανος! Εύχομαι να τα πάτε καλά αυτούς τους τρεις μήνες.' γυρίζω το κεφάλι μου με περιέργεια προς τις ξύλινες σκάλες για να δω το αγόρι που τις κατεβαίνει. 'Δεν είναι δυνατόν.."λέω τρομοκρατημένα σχεδόν από μέσα μου για να μην με καταλάβουν.Κάποιο κρύο αστείο πρέπει να είναι. Ναι ένα αστείο. Η Αριάδνη, μαθήτρια της β' λυκείου και κορίτσι με σχεδόν ανύπαρκτη κοινωνική ζωή αναγκάζεται να φιλοξενηθεί προσωρινά από οικογενειακούς γνωστούς εξαιτίας των επαγγελματικών υποχρεώσεων της μητέρας της. Η κατάσταση γίνεται γίνεται ακόμα χειρότερη όταν συνειδητοποιεί πως θα ζει κάτω από την ίδια στέγη μαζί με τον Στέφανο, το κακό αγόρι του σχολείου που αγνοεί την ύπαρξη της. Αυτή και το bad boy σε μια ιδιαίτερη συγκατοίκηση για τρεις ολόκληρους μήνες. Σε εμάς ακούγεται δελεαστικό, για αυτήν όμως είναι εφιάλτης. Λένε ότι τα ετερώνυμα έλκονται. Ισχύει στην περίπτωση τους; All rights reserved Ⓒ Trust me, you don't want to copy my story ;)

Η Lydia Martin είναι το καινούργιο κορίτσι του σχολείου και ο Stiles Stilinski το κακό αγόρι..Μια τυχαία συνάντηση τους φέρνει κοντά ενώ παράλληλα η Lydia αρχίζει να δέχεται ανώνυμα μηνύματα και κλησεις που της φέρνουν πάνω κάτω την ζωή..

11 Σεπτέμβρη..πρωτη μερα στο σχολειό..υπέροχα..not really..το σχολειό είναι κόλαση..κυριολεκτικά..ειδικα οταν στο σχολειό σ βρίσκετε ο Ντύλαν..ένας απο τους πιο δημοφιλής..ο αρχηγός της ομάδας ποδοσφαίρου...αυτός που δεν αγαπάει ποτε και βλέπει τα κορίτσια σαν παιχνιδι..αυτός που μου ασκεί μπουλινγκ..αυτός και η παρέα του μου ασκούν μπουλινγκ απο την δευτέρα γυμνάσιου..καποτε με τα πιο πόλλα παιδιά ειμασταν κολλητοί..αλλά ολά άλλαξαν φυσικά..με τον ερχομό νεών παιδιών..μην τα πολυ λεω.. "Μαρια.."ακούω την Μαμα να φωνάζει απο την κουζίνα.. "Ερχομαι"φωναξα καθώς κατεβενα τις σκάλες..πηγα στην κουζίνα κ πήρα ενα κρουασάν κ βγηκα εξω στο αμάξι οπου περιμενε η Μαμα..το σχολειό δεν είναι μακρια άλλα η μαμα ήθελε να με αφήσει γτ παει στην δουλεια.. "Ετοιμη για σήμερα αγάπη μ?" "Ναι Μαμα.." "Χαίρομαι..λοιπον..άντε..καλα να περάσεις..κ φιλάκια στον Ντύλαν.." Αχχ ρε Μαμα..που να ημέρες..ξέχασα να αναφέρω οτι ο Ντύλαν μένει ακριβως διπλά κ ερχόταν σιχνα σπιτι.. Τις σκέψεις μ τις διακόπτει η Μαμα φυσικά.. "Φτάσαμε.."είπε χαρούμενη.. "Φτάσαμε.."απαντησα κ βγηκα εξω απο το αμάξι..