Kendini borç yüzünden bir erkeğe adamak zorunda kalan genç kızın hikayesi.. • 2014

Sonumun hiç böyle olacağını düşünmezdim, beni en çok rahatlatan evim dediğim yerde ; denizde, boğularak...

O gece durduraksız gök gürledi..Kral Vincent şatosunda güzeller güzeli eşi Eleanor'u ve minik Prensesi heyecanla beklerken her şeyden habersizdi... Kraliçe Eleanor ise son nefesini yağmurun başlamasından hemen önce vermişti.Cadı amacına ulaşamamış, planı güçsüz Eleanor yüzünden suya düşmüştü... Minik prensesimiz ise kim olduğunu bilmediği bir kadının elinde annesinin cansız bedeninin yanında ağlıyordu. Kadın ona iğrenerek bakıyor, bir an önce kurtulmak istiyordu ve yağmur başladıktan sonra pelerinini başına geçirerek ormanın derinliklerinde kayboldu... **** Artık kendimi daha dinç hissediyordum, bedenim ise tüy kadar hafifti... Artık beni suyun derinliklerine çekmiyordu. Kulaklarımdaki uğultu yerini sessizliğe bıraktı... Ölmek böyle bir şey miydi? Bu kadar huzurlu mu hissettirirdi? **** Bir anda bütün kasılmaları durdu ya da hafifledi bilmiyorum. Yüzü bembeyaz olmuştu.. Az önce pembe olan yanakları kireç gibi beyazdı. Aniden gözlerini açtı... O güzel ela gözleri... Tümüyle mor benekleri gibi olmuştu... O güzel dudaklarından tüm odada yankılanan gür bir kadın sesiyle sözler döküldü.... "Dengeyi sağlamak için sönecek masum yaşamlar Özgürlüğüne kavuşacak kabuğundan ayrılan ruhlar Şafak sökmeden önce dökülecek masum kanlar Kanlarla sulanacak ağaçlar..." **** Bu kimliğini bilmeden kendini farklı bir dünyada farklı olaylarda bulan bir kızın hikayesi. Genç bir kız tüm kayıplarına ve ihanetlere rağmen hayatına devam edip doğru yolu bulabilecek mi, yoksa kendini karanlığa teslim edip diğerleri gibi tarihten silinecek mi? Kimliğini ve varoluş nedenini bulma yolunda ona eşlik etmeye ne dersiniz? ☽O☾ Ay geçerken halden hale, Tüm ruhlar takip eder onun seyrini. ☽O☾ * 03.11.2019 #Fantastik 1. * *12.11.2019#Macera 1.* *14.01.

*** Bir yaz gecesi her şeyden herkesten umudu kesmişken karşıma çıkmıştı. Uçurumun kenarından çekip almıştı beni. Acısını hep gülüşlerinin altına gizlerdi ama ben görürdüm. Birbirimizin acılarına merhem olmaya çalıştıkça belki de birbirimizi yaraladık. Ama ne olursa olsun o Serseri ruhlu minik kuştu. O serseri görüntüsünün altında yaralı bir çocuk vardı. Bana hiç kimseye güvenmemem gerektiğini öğretti. Ve sonra gitti. Bende o gün öğrendim hiç kimseye güvenmemem gerektiğini. *** Hayatınıza aniden giren insanlar vardır. Hayatınıza girer ve her şey bir anda değişir. Sonra da geldikleri gibi giderler. Ama kısa sürede çok şey katarlar hayatınıza. O da öyleydi. Hayatımı güzelleştirmişti. ***

Gökyüzünün mavi gerdanlığı insanların boynunda ziynet gibi parlarken, benim başımda ve gözlerimde aysız gecenin siyahı ve günahı vardı. Kadırgalı Ali . Hikaye kurgusu ve telif hakkı tamamen bana aittir.Böyle bir hikaye kurgusu görürseniz lütfen bana özelden haber veriniz.Çalıntı durumunda gerekli işlemleri yapacağım. Hikaye 13/07/2016'da yayımlanmaya başlamış fakat okul nedeniyle yeniden kaldırıp düzenlemeye alınarak 06/06/2018 tarihinde yeniden yayımlanmaya başlamıştır. Hikaye 52. bölümde kaldırılmıştır. Gülşah.

Gelecek geçmişte saklıydı. Mavinin içinde siyah gizliydi. Suyun içinde ateş vardı. Ve o ateş, yakıp yıkmaya; kül etmeye geliyordu. Aydınlığın satırlarında haps olmuş ruh ve o ruhu, kurtarmaya gelen karanlık. Kötülüğün içine gizlenmiş iyilik. Cehennem karası gözlerde hayat, mavi okuyanusların içinde yaşam. Bu gelen karanlık ışıktan daha iyiyse? Cennet gözler, cehennemse? "Gözler ruhun aynasıdır ve ben gözlerine her baktığımda ruhunu görüyordum hem de tüm, çıplaklığıyla." İlk Yayınlanma tarihi 25.05.2015

Bir doğum lekesi. Dört Zamancı. Ben sıradan biriydim. Hayatım boyunca büyük beklentilerim olmadı. Kalabalıkları sevmeyen, sessiz, kendi içine kapanık biriydim. En iyi arkadaşım Essie dışında neredeyse kimseyle konuşmazdım. Kitaplar dünyam, müzik ise sığınağımdı. Ama bir gecede hayatım altüst oldu. Artık zaman doğrusal değil. Günün 25. saatinde, çürümekte olan Kara Delik adlı paralel bir boyutta, başka kimsenin göremediği yaratıklarla savaşıyoruz. Gölgeden, kâbuslardan ve açlıktan doğmuş canavarlarla. Ve tüm bu karanlığın kalbinde açılmak için fısıldayan bir kapı. Ama o kapı açılırsa? Her şeyin sonu gelecek. Biz, Zamancılarız. Dört seçilmiş. Dört zincirle birbirine bağlanmış kader. Ve içimizden biri; dünyanın son umudu, ışığın kendisi. ********** HİKAYEM REKLAM PANOSU DEĞİLDİR. BOŞUNA YAZMAYIN SİLİYORUM. ☆ ZAMANCILAR ADINDAKİ İLK VE TEK HİKAYEDİR.

Ruhumu yansıtan aynaydın, Gülüyordun, gülüyordum Ağlıyordun, ağlıyordum Kalbim senin için atıyordu, Sanki sen nefes almayı bırakınca duracakmış gibi.

Hayatınızda asla yapmam dediğiniz şeyleri yaptığınız oldu mu? Hayatınızda ki en önemli biri için başka birine itaat etmek zorunda kaldınız mı? Haytınıza birden giren birine size ağlamayı öğretmesini istediniz mi? Herşey annem için.. Gerekirse benliğimi bile hiçe sayabilirim. Gerekirse asla yapmam dediğim şeyleri bile yaparım... Gerekirse başka birine itaat bile ederim... Herşey düzelecek annem sana söz veriyorum, herşey düzelecek...

2015 yılı içerisinde 10 sayfalık bir snposis şeklinde hazırlayıp, 2016 İzmircon Öykü Yarışması için 3 sayfaya indirdiğim-ileride roman olacak; inşallah - kitabımın öyküleştirilmiş halini sizlere sunarım. :)