Avengers kulesine bir Stark yetiyordu. Zekâsıyla, egosuyla, şikayetleriyle ve durmayan çenesiyle bazen fazla bile gelmekteydi. Onun kadar zorlu bir insan, kendi genini taşıyan birinden başkası olamaz. ☄ Stark soyunun ortak sorunu, gurur duyulmasını istemek. ☄ Ona en çok koyan şey buydu, dünyanın süper kahramanı olup kızının kahramanı olamamak. ☄ 2018 En İyi Marvel Hikayesi! ☄ 『 Yazmaya Başlama - 15.09.18 』 『 Yazmayı Bitirme - 01.11.18』 『 Yayımlama - 03.11.18』 『 Yayımlama Bitirme - 10.12.18』 ☄ Bu kitap, sadece, bu platformda paylaşılmaktadır. Tüm hakları saklıdır.

Bu kitap sizi gülmekten yerlere yatıracak. O halde trene atlayın ve kemerinizi sıkı bağlayın. Gülmekten ölme garantisi veriyorum. *** "Kim o?" "Pizza."

Yasal Uyarı Bu kitapta yayınlanan her türlü yazı içeren bilgi ve belge, ticari marka ve her tür fikri mülkiyet hakkı , ilgili kişiye aittir, yalnızca sahipleri tarafından ve sahiplerinin izni ile kullanılmaktadır ve telif hakları kapsamındadır. Bunlar herhangi bir şekilde izinsiz kopyalanamaz, üzerlerinde değişiklik yapılamaz, kiralanamaz, ödünç verilemez, iletilemez ve yayınlanamaz. Bu kitaptan alınan her türlü yazı içeren hiçbir bilgi ve belge satılamaz veya herhangi bir kâr amacıyla dağıtılamaz. Başka kurum yada kuruluşlarca dökümanlarında yayınlanamaz. Kitaba giriş yapan okuyucular "Yasal Uyarı"yı okuyup aynen kabul etmiştir. Psikoloji Bilimi © 2017 Tüm Hakları Saklıdır. Yazar : Mavi K.B

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Benim adım Nefes ama bu hayatta nefessiz bırakıldım.Hayatımdan ve yaşamaktan yoruldum.17 yaşındayım ve ATAHAN Holding'te asistanlık yapıyorum... Hayatını yeni kurmuşken bilmediği öz ailesini bulursa ne olur?16 yıldır şiddetle iç içe olan bir kız tam hayatını kurarken öz ailesiyle karşılaşınca ne olacak...?