Din ile ilgili özlü sözler, kıssalar herşey burda :)

Yok olmak nasıl bir duygu? Peki ya yalnızlık ile ölüme terk edilmek? Veyahut koca şehirden kaçma isteği? Kendi idam sehpanda senden önce tüm hayallerini astın mı? Bileklerini kesmenin aslında bir boka yaramadığı zamanlar sabahlara kadar ağladın mı? O kadar gürültü arasında susarak anlaşılmaya çalışırken fark edilmemek seni de yordu mu? Eğer " Evet" diyebiliyorsan, bu kitabı okurken kulaklarından türküleri, şarkıları eksik etme. Ve sakın ağlamamazlık yapma. Unutma! Her bir satırında biraz eksilmişliğin gözyaşları var. Sen bu kitabı okumaktan çok yaşamaya bak. İntihar diyorsan eğer işte burada ruhun intiharı var. Kendini papatyaların her bir yaprağına adayanlara Umutsuzlarını yok edenlere Yalnızlıktan yastığına bağlı olanlara Sigaraya aşık olanlara Rakıyı susuz içenlere Hayatına Güneş doğmayanlara İnsanlardan nefret edip kitaplara sarılanlara Nefes almaktan yorulanlara Ve gecenin karanlığında kurdukları beyazlıkları kendi yok edenlere Son Buselere

1.bölüm........ Bu gün güneşli bir havaydı.Yine sıcak kavuruyordu.Annem uyuyordu.Babam ise zaten eve bir tek uyumak için geliyordu.Saat gece 05.00 da gelip 07.30 da gidiyordu. ben ise babamı göremiyordum.Bir gün dışarıya çıkmak istemiştim.Güneşten korunmak için şemsiyemi alıp yola çıktım.Meydana geldim.Insan sürüsü vardı her kafadan bir ses vardı.Yani yürüyecek bir yer bile yoktu.Anlam veremediği bir şey vardı.Insanlar bana garip garip bakıp hatta bazıları ise benim hakkımda konuşuyorlardı.Beni dövecek gibi bakıyorlardı.Takmadım ve yoluma devam ettim. Ama hala onları düsünüyordum.Aklımdan NEDEN BANA BÖYLE DAVRANIYORLAR? diye düşünüyordum.Eve dönmeye başladım. Eve geldiğimde annemin uyandığını farkettim.Ve hemen koşa koşa annemin yanına gittim.Annemde de bir gariplik vardi.Bana çok soğuk davranıyordu.Niye öyle davrandın diye sorunca da cevap vermiyordu.Artık dünyadan soğumuştum.Bu gün bir gariplik oldu . BU BÖLÜMÜN 2 . SI GELECEKTIR.

Yaşayan ölü olan bir kelebeğin yaşam öyküsü