Hayat benim için çikolata gibiydi. Hiç bir şey onun gibi olamazdı benim kalbimde. Sakarlık ve çikolatayı birleştirirsek ben çıkardım ortaya. Bunu herkes bilirdi yahu. Hayatı çok umursamıyordum ben ya. Belki de en sevmediğin özellikti bu. En sevdiğim özellik anlaşıldığı üzere çikolata... Ama ya aşk ve çikolata yan yana gelirse ne olur? Tabi ki ben çikolatayı seçerim. Yani heralde seçerim. Bilemiyorum... --- "Allahım evde çikolata kalmamış. Ben nasıl nefes alabiliyorum allahım. Son dakikalarım mı yoksa? Ölmeden önce tek isteğim çikolata yemek. Cennette çikolata var mı allahım?" "İyi misin sen? Alt tarafı iki dakika markete gittim. Çikolata aldım merak etme." "Seni seviyorum çikolatam."

Bir kız için futbol ne kadar önemli olabilir ki aşık olmak varken? Ben futbola aşıktım. Dışardan nasıl göründüğümü umursamadan sadece futbol oynamak... Her doğum günümde krompon ve futbol topu istemek bir kız için çok garip biliyorum. Ama bu benim. Hayatım futbola bağlıyken aşık olmak dahada garip geliyor. Ama aşkımı arkamda bırakıp futbola koşuyorum ben yine. --- "Berk at ablana bir pas." "Al ikizim." Ve bir tane daha gol. Nasıl bir his bu ya? Diğer kızların hissedemedikleri şey bu. Tek ben ve benim gibiler hissediyor. İşte bu beni daha da mutlu ediyor.