Czasami znikamy, na kilka chwil, minut, godzin, dni, lat... Na zawsze. I nie pozostaje po nas właściwie nic, jedynie na początku ktoś może nas pamiętać, ale potem wszystko się zaciera. Lecz co ma tu do mówienia narrator? Który był zawsze i zawsze będzie, Który wie wszystko nie wiedząc nic, Który zna wszystkich ale nikt nie zna jego. Jak musi się czuć osoba będąc wszystkim i niczym?