When Helena finds a phone on the night train, she decides to text the first number in the list of contacts in order to figure out who it belongs to. ***** Helena Santos hasn't had the easiest life. At twenty-one, she's the legal guardian of her teenage sister, in the final year of her nursing degree, and working night shifts at her small-town's local bar. And things get a lot more complicated when she finds a phone on the train home and decides to text the first number in the list of contacts, in hopes of tracking down its owner. That contact? Adam Bauer; the charismatic, sweet, and refreshingly honest older brother of the person who lost their phone. As the two continue talking, they can't ignore the chemistry and growing feelings between them, but life is never that simple. To make things work, Helena and Adam need to juggle a troubled sister, a meddlesome ex-boyfriend, and one fat lawsuit - all intent on keeping them apart. [[word count: 40,000-50,000 words]] Content and/or Trigger Warning: This story contains swearing, mature themes, and sexual content.

Sophie gaat op kamers en komt terecht bij Nathan. Ze moeten samen een klein appartement delen door een fout. Nathan loopt rond met een geheim wat niemand van hem weet, behalve Niels. Wanneer Sophie optrekt met Niels doet Nathan er alles aan om ervoor te zorgen dat die twee geen relatie zullen krijgen.

Het Virus dreigt zich te verspreiden over de hele wereld, alsof dat nog niet erg genoeg is raakt Nora haar zusje kwijt. Samen met Mira, Sam, John en de geheimzinnige Seven gaan ze opzoek naar haar zusje en komen achter de gruwelijke waarheid. [Voltooid!] #1 avontuur *All Rights Reserved*

Wakker worden in een ziekenhuis en je niets meer kunnen herinneren van je verleden. Kate herinnert zich na een auto-ongeluk niets meer en wordt wakker in een ziekenhuis. Haar familie is overleden en ze komt in een pleeggezin terecht. Liam, haar beste vriend van voor het ongeluk, is haar steun en toeverlaat, maar toch twijfelt ze. Over alles. "Het rare is dat je niets bent veranderd. Je bent niets veranderd maar toch is het anders, want je herinnert je niets van mij en ik herinner me alles van jou." She was lost in her own mind.

Leven verloopt nooit hoe je wilt dat het verloopt, maar altijd zoals het hoort te verlopen. -XxLunaLoverxx Leven. Wat houdt dat in? Is leven liefde vinden? Is leven gelukkig zijn? Is leven avonturen beleven? Is leven jezelf zijn? Of is het alles? Lucy heeft altijd gedacht dat haar leven nooit zou veranderen, ze zou niet weten hoe. Haar vader is dood en ze komt dagelijks op school met blauwe plekken en sneeën dankzij haar moeder. Haar oma is de enige echte familie om wie ze geeft, maar wat als die wordt gekidnapt? Wat als ze de knappe Chase ontmoet? Veranderd haar leven dan? En is dat wel in de goede richting? Dit is deel 1 van de serie Different Storytales, in deze serie zal ik zo veel mogelijk sprookjes herschrijven. de delen zijn ook los te lezen. Hoogste rang in fantasy #1

Mensen vertelden me altijd dat ik de glans in mijn ogen door niets of niemand mocht laten dempen. Ik denk dat ik niet besefte wat ze precies bedoelden, tot het ook werkelijk gebeurde. Mijn hele zestienjarige bestaan was ik een 'normaal' mens geweest. Tuurlijk, ook ik moest me door de uitdagingen van het leven heen worstelen- maar dat deerde me niet. Altijd zag ik het als een onderdeel van het fenomeen 'leven'. Wanneer je ruw weggerukt wordt uit je leven lijkt dat het ergste wat er had kunnen gebeuren. Iemand nam je het recht af om je eigen pad te bepalen en te kiezen wie je wilde zijn. In werkelijkheid werd je identiteit afgenomen. Achteraf, bleek de echte strijd voor mij nog te moeten komen. Een zieke geest bleek een onbegrijpelijke te zijn. Zo was het voor ons onmogelijk te bedenken waarom ze ons dit aandeden. Waarom waren juist wij uitgekozen om mee te spelen in hun psychopathische spel? Het trekt je omlaag als de mensen om je heen alle hoop verliezen. Ook ikzelf begon hoe langer het duurde af te zwakken. Wat me echt geraakt had was echter het feit dat de buitenwereld ons niet geloofde. Ze zouden ons niet helpen. Daar waren we dan, twintig tieners; tegen elkaar opgezet en we stonden er helemaal alleen voor. Het enige wat een optie leek, was meespelen. "Met bloeddoorlopen ogen keek ze me aan. De wereld mocht ons dan wel niet geloven, dan redden we onszelf wel. We hadden simpelweg geen keus. Met een vage glimlach sprak ze de woorden uit die ik zo haatte, die zo'n impact hadden en waarmee het allemaal was begonnen. 'Game On.' We zouden gaan vechten tegen de dood. Later bleek leven echter een zwaardere beproeving.