"Minik kız, sesinin bile rengarek olması beni sana çekiyor olabilir. Ama benimle durarak renklerini kaybedeceksin. Benimle mutlu olmanı istemiyorum Elis ama mutsuz olmanı da istemiyorum. Kafamı karıştırıyorsun. Sen bir katilde beyaz arayamazsın. Bu gülüşlerin nereden geliyor, nasıl bu kadar güçlüsün bilmiyorum. Bildiğim tek şey benim seni ağlatacak olmam, sevme sakın beni." "Seven herkes ağlamaz mı zaten? Önemli olan zifiri karanlıktan maviyi çıkarmak değil midir? Hiçbir şey imkansız değil. Oluruna bırakmak gibi bir derdim de yok . Ben gülmeyi seçtim. Mutlu etmeyi yeğledim. Şimdi yere çakılan gözlerini kaldır ve dudaklarınla değil göz bebeklerinle gül bana. Karanlığına alırken beni gökkuşağımdan tek maviyi bırak geriye..." 04.05.2016 10:09 Çift yazar, tek yazı... Muştara Aleyna Bayrak Tüm hakları saklıdır.

Her şey normal giderken, bir parti insanın hayatını değiştirir miydi? Değiştirmişti. Almila sıradan hayatını yaşarken, güçleri ortaya çıkıyor. Kimsenin bilmediğini düşünüyor. Ama durumlar öyle değil. Almila hariç herkes biliyordu bunu. Ve bir sorun daha vardı. Almila gördüğü rüyaların gerçek olduğunu anlamamıştı. Rüya ile gerçek arasındaki farkı ayırt edemiyordu. O rüyalar, Almila'yı öldürmek isteyen Michael'ın rüyaları ve hatıralarıydı. ama Almila bunun henüz farkında değildi. Michael'ın hissettiği acıyı hissetti. Annesini öldürenlere olan nefreti gördü. Annesinin son sözündeki yoğun sevgiyi hissetti. Sonra beklenmedik bir şekilde Almila'nın aklındaki her şey karardı. Bunun nedeni; Korku muydu? Heyecan mıydı? Bilinmiyordu. Belkide her ikisiydi. K.T / @Perhapsmorefree