"Biri Roma'nın hiç sönmeyen ateşi, diğeri Kayı'nın sarp kayalara çarpan fırtınası..." Söğüt'ün ayazı yerini baharın ilk müjdesine bıraktığında, kader iki ayrı dünyayı tek bir dere kenarında birleştirdi. Bir tarafta Kayı'nın izzetli kızı, kılıcı namusu, bakışı vatanı olan Fatma; diğer tarafta Roma'nın yenilmez komutanı, yüreği buz tutmuş heybetli Flavius. O gün atılan bir ok, sadece bir Moğol nökertini değil, iki düşman kalbi de tam ortasından vurmuştu. Bir bakışta başlayan o sessiz yemin, Bizans'ın soğuk zırhları ile Türkmen obasının kutsal ateş arasına ekilen yasak bir tohumdu. Ve sonra... Araya kan girdi. Araya surlar, dualar ve diller girdi. Yıllar birer birer takvimden dökülürken; biri Roma'nın en keskin kılıcı oldu, diğeri obasının elif gibi dik duran hatunu. Biri Bursa'yı canı pahasına savunmaya yemin etti, diğeri o kaleyi fethetmeyi düşleyen bir neslin evladıydı. Şimdi, aradan geçen koca bir ömürden sonra, kader onları tekrar karşı karşıya getiriyor. Ama bu kez çiçekli kırlar yok; barut kokusu, kılıç şakırtısı ve kuşatma altındaki bir şehrin feryadı var. Yüreğe düşen bir isim, bir imparatorluğun kaderini değiştirebilir mi? İmanın ve sadakatin sınandığı bu meydanda, aşk kendine sığınacak bir kale bulabilir mi? "Gözlerini benden kaçırma Fatma... Ben o oku attığım gün, seninle birlikte kendi kaderimi de vurdum."

Bazı insanlar sevmek için doğar, bazıları ise sevdiklerini saklamak için... Onlar kalbini saklayanlardı. Çünkü birbirlerine yakındılar ama yasaktılar. Aynı gökyüzünün altında nefes alıyor, aynı kaderin içinde susuyorlardı. Aralarındaki sessizlik kırılmıyordu; çünkü kırılırsa yalnız sözler değil, hayatlar da dökülecekti. Bir bakış, bir duruş, bir yarım kalan dokunuş... Her şey söylendi, ama hiçbir şey söylenmedi. Bu hikaye, konuşursa kaybedecek olanların, susarsa içten içe yananların hikâyesi. Yakın ama uzak. Suskun ama derin. Yasak ama vazgeçilmez. Bu bir aşk hikâyesi değil yalnızca. Bu, kaderin sessizlikle sınadığı iki yüreğin hikayesi. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ FATMA MELEK VE FLAVİUS (AKŞORA) Onlar sevmiyor gibi görünmek zorunda kalan iki insan. Kalplerini saklamalarının sebebi korku değil, yasak. Konuşmamalarının nedeni sevgisizlik değil, sessizlik onların tek güvenli alanı. Fiziksel olarak yan yanalar, ama kader onları aynı anda hem yakın hem uzak kılıyor. "Sana dokunamam ama senden de vazgeçemem." "Adını anarsam yanarım, susarsam içimde yanar."

🪶 İlk yayınlandığı tarih: 6 Mart 2024 ~Bizanslı Alaeddin hikâyesi~ Kuruluş Osman dizisinin 5. Sezonunda kurgulanmaya başlanmış bir AlGon kurgusudur. Tarihten bağımsız, kurgu bir dizi üzerine kurgulanmıştır. ... "Bizans'ın kalelerinden birinde sıkıntıyla dolanan biri vardı. Tekfur tarafından çağırılmıştı, kafasında ihtimalleri ölçüp tartıyordu koridoru ağır ağır adımlarken. Alexander, içeri girmek için izin istediğinde kısa bir sessizlik oldu; tekfurun verdiği onayın ardından kapılar açıldı. Tekfur, karşında en iyi komutanını görünce yüzüne bir gülümseme yayıldı. Kayıların Bizans'a tek faydasıydı belki de Alexander. Ya da kısaca Alex... Yıllar önce, kaçırdıkları o Şehzade Alaeddin Ali şimdi Bizans'ın en iyi komutanlarından biri olan Alexander'dı."

~ Güzel çiftim için hayalli kısa hikâyeler ~ - Instagram: son_ruzgar2

Yaşadığı travmalar yüzünden ailesi tarafından şımartılarak büyütülen Ahsen'in, yolu diktatör bir yüzbaşı ile kesişir. (Hikayede adı geçen bütün kişiler, kurumlar ve olaylar hayalimin ürünüdür. Gerçeklikle bir alakası yoktur.) 18.03.2023 #GençKurgu 1.

"Saçların uzunmuş.." dedi ama tereddütü epey açıktı adamın. Ama bugün denilenden sonra yanlış anladı kız, adamın bundan rahatsız olduğunu düşündü nedense, daha yeni görüyordu Giray saçının hepsini. Tam olarak olmasa da düğünleri bile olmuşken saçını açmaktan çekinmemesi gerektiğini düşünmüştü, helaldi artık sonuçta... Aynadan onunla göz göze gelince sordu aynı tereddütle, "Keseyim mi yani?" Giray kaşlarını çattı kızın tavrıyla, ilk tanıştıklarında her lafıyla bir kasırga koparacak kadar kesin olan Dilrûba artık her daim kırılgandı.. Artık evli olduklarında, kocası sıfatı taşıdığından mıydı bu tavrı? Bazen düşünüyordu, ona yardım edeyim derken bastırmış, ya da ezmiş miydi hiç? Boyun eğmeye mahkum mu hissettirmişti? Düşündüğüyle kendine olan öfkesini atamadan sordu kıza, "Niye kesecekmişsin?" "Dökülür belki. Aynı odada olacağız ya.." yutkundu, boğazını tazeledi ama sözlerini tazeleyemedi, ne diyecekti ki? Bilemedi Dilrûba.. "Dağılır her yere." Giray rahatsız olurdu belki kendisinden parçaları her yerde görürse.. Onun konuyu açmamasını uzun bir süre aynı odada kalacaklarına yormuştu çünkü.. Gözlerini kızdan ayırmadan yaklaştı Giray. Bakışları onun uzun saçlarını okşasa da eli çekindi, mahrum kaldı bu tatlı zevkten, "Dökülsün.." dedi yumuşakça, Ben toplarım senin ardından.' dedi içinden, 'Bir de saklarım, kimseler göremez, benim mahremim olur..' 'Senin gibi...' Saçlarını tutarak hafifçe tebessüm etti Dilrûba, "Salık gezmem o zaman, fazla dökülmez.." dedi ama saç değildi tam olarak kastettiği. Hayatında bana dair pek bir iz bırakmam, rahatsız, olmazsın diyordu.. Şu akşamdan itibaren herkes biliyordu evli olduklarını... O yüzden sanki iki gün önce değil de şimdi kıyılmış gibiydi nikâhları.. Öyle hissediyordu. "İstediğin gibi gez, nasıl rahat eder, nasıl istersen.."

Onlar aşk denilen bu yolun sonunda bir mum gibi içten içe erimek de varsa razıydılar. (Bölümler birbirinden bağımsızdır.)

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

Bu kitap 1985 yılında geçen naif bir aşkı anlatıyor.🍀 Bir heves uğruna ailemi kaybettiğimde kendi evimde kül kedisine dönüşeceğimi bilmiyordum. Dahası yengelerimin baskılarına, kendimi hapse attırmak isteyecek kadar tahammül edememiştim. Her şey ben parmaklıklar ardındayken değişti. Kader çarkımın yeniden döndüğü yer, kara kaşlı, kara gözlü ve bıyıklı bir memurdan sonrası oldu.