İçimdeki paslı parmaklıklardan firar etti bugün kelimeler. Kirli havayla bayram etti körpe ciğerleri, mavi göğe yenik düştü düşleri. Bereli parmaklarıyla, kırık kalemleri vardı bir tek. Yazdıkları asla silinmedi. Sonra kara kalemini çıkarttı içimdeki çocuk. Mutluluk dedi, mutluluk ince iş. En incesinden hem de. Varlar yoktu hep o dehlizlerin kazındığı simalarda. Ve tek bir gülüş kalmamıştı koca dünyada. Kapak: @golgehayaller

Havuzun dibine değen ayaklarımla yere oturdum. Bir anda beliren iki hayali gölgeye baktım. Burak ve Doğa'ya. Burak simsiyah bir şekilde sarmıştı mavi bedenimi. Yansımamın gözlerinde izlediğim korkuyla ürperdim. Siyah gölge hayali bedenimi tamamen sardı ve maviyi adeta yutup kendine kattı. Ne mavi ne de siyahtı oluşan kalıntı. Siyahın mavi tonuydu. Belkide en mavi tonu. Burak'ın gözlerinin rengiydi hızla bana doğru gelen renk. Dosdoğru kalbime çarptı. O an tamamen kanaat getirdim. Ölüm, bizim ulaşabileceğimiz tek zaferdi. Onun karanlığında yaşayamayacak kadar umut doluydum ben. Hayattım. Doğa'ydım. Maviydim. Yeniden doğmak için önce ölmeliydim. Bedenimi vahşice saran suyun o hoş tınısı ve ölen umutlarımın acı haykırışları kaybolurken can yakan bir sessizlik kapladı benliğimi. Gözlerim kapandı. Nefesim kesildi. Sustum... ***** ♡Başlangıç: 20.06. 2015 ♡

Ünlü bir psikiyatrist merakı yüzünden kış uykusundaki canavarı uyandırır ve insan avının başlamasına sebep olur... Genç ve güzel bir kadın sevdiği adamı korumak için ruhunu şeytana satar... Ve polisler; büyük bir yapbozun parçaları gibi birbiriyle alakasız görünen cinayetleri çözmek için katile adım adım yaklaşan tek kişinin peşine düşerler... ¨¨Her bölüm kendi içinde 1'den fazla bölüme ayrılacaktır.¨¨ Bu kitap zaten raflarda var. Fakat pek popüler sayılmaz. Benim amacım internet üzerinden popüler hale getirmek ve daha fazla satılmasını sağlamak.

Ahsen geçmişte sevdiği şehri, her daim yanında olan ailesi, kardeşim dediği arkadaşlarını bırakarak kaçmıştır. Her sevdiği şey o şehirde kalırken isminden bile vazgeçmiş ve ikinci ismi olan İnci'yi kullanmaya başlamıştır. İnci Özdemir yıllarca yalnızlığının ödülü olan Türkiye'nin en iyi avukatları arasında yer alırken, aşk hayatına Oğuz ile çizgi çizmiş biri. Oğuz Gedik. Lisede birbirlerine ölesiye sevmişler, birbirlerine bırakmayacaklarına söz vermiş insanlardı. Taki onu lisenin balosunu olduğu geceye kadar. Ayrılmışlardır ve iki genç farklı yerlere gitmişti. 6 yıl geçmişti, yalnızlığın bütün hücrelerinde hissederek. Acıya ise nefes almak kadar doğal olmuştu onun için. Unutamadığı Oğuz Gedik ise mutlu, zengin bir iş adamı olarak hayatını sürdürüyordu. Günlerden bir gün bürodan içeriye giren kişi bütün geçmişi ve anıları gün yüzüne çıkarmıştır. Oğuz Gedik o çok yakıştığı lacivert rengi takım elbisesinin içinde İnci'nin karşısına dikilene kadar. "Merhaba İnci hanım, ben Oğuz gedik." Karşısında onu tanımadan uzattığı eli tutmuştu İnci. O gün anlamıştıki dengeler değişmişti O gün kader tekrardan karşılaştırdı onları. Ahsen'in kahverengi gözlerine aşkla baktığı Oğuz'u karşısındaydı. Oğuz ise avukata ihtiyacı olduğu için İnci Özdemir'in karşısına geçmişti. Oğuz lacivert renginin en yakıştığı adam. Ahsen ise acının ve yalnızlığın kraliçesi. Geçmişini unutmuş bir adam ile hala daha seven kadının hikayesi. Lisedeki masum ve saf duyguları günyüzüne çıkarak onları farklı boyutlara taşıyabilecek miydi? Oğuz ise onu hatırlayıp tekrardan ona Ahsen'im diye seslenecek mi? En önemlisi Ahsen tekrardan sevdiği adama sahip olabilecek miydi? 12.01.2015

GENÇ BİR KIZIN HAYATI BOYUNCA YAŞADIĞI ACILARIN ÜSTÜNE ÇEKTİĞİ YENİ SAYFANIN HİKAYESİ. ¤

Herkesin hayatta en az bir amacı vardır. Benim amacım iyi bir hemşire olabilmek... ve yöntemim gülümsemek... Herkesin aksine gülümsemekten bir an bile vazgeçmeyecek bir hemşire olacaktım. Hastalarıma gülümseyerek iyi gelecektim. Tek amacım buydu. Tabi ilk staj deneyimimi onkoloji de yapmak planlarım dahilinde yoktu. Hele Onur gibi bir hastam olacağını hiç düşünmemiştim. Onur... zorlu bir hastaydı. İletişime kapalı, kimseyi umursamayan, konuştuğunda insanı terslemekten çekinmeyecek biriydi. İnsanı kolayca kırabilecek ve bunu düzeltmek için gram uğraşmayacak biriydi. Tüm bunlara dayanabilirdim ama ölümü kabullenmiş olması... bunu aşmakta zorlanıyordum. Herkesin hikayesi iyi bitmek zorunda değildi ama Onur'unki iyi bitmeliydi. O bunu hak ediyordu... (Sevdim isimli hikayemin kurgusu üzerinde biraz oynayacağım. Ve yeni ismi olan Seni Bana Getirdi olarak yayımlayacağım.) Not; Kapak için Sinem_Ekin isimli okuyucuma çok teşekkür ederiiim <3<3 (Kapak gönderirseniz seve seve kullanırııım ^^ )

"Kitapta yer alan tüm şiirler bana aittir. Bu site dışında başka hiçbir sitede yayınlanmamaktadır. Paylaşan, alıntı yapan olursa yasal işlem başlatılacaktır. Görüp bana bildiren olursa sevinirim." ○○○ "Saat 02.09 suları. Gökyüzü öyle karanlık ki anlatılmaz. Biraz da rüzgar var gibi. Ve dizelere akan yağmur taşmış da bu kadından hüzünlü bakar gibi. Yağmurdan kaçarken adama tutulmuş. Kalemi kırılmış dört bir taraftan. Şiirler öyle yorgun ki bugün, kadının uykusu gelmiş." Şiirlerime iyi davranın. Onlara gözünüz gibi bakın çünkü anlamsız karalı bir çift satırda kimseye anlatmaya yeltenmediğim sırlarım ve yaşantım olacak. Onlara iyi bakın, anlamaya çalışın ya da çalışmayın. Sadece iyi davranın mısralarıma. Boyunları bükük, kalpleri kırıktır. Çok mutsuz onlar, siz de üzmeyin.

Sevipte kavuşamayanlara. Özleyipte barışamayanlara. Sevilmeyi beklerken, Beklemeyi sevenlere gelsin...