Herşey bu kadar zormu olmalıydı onun için? Herkes gibi sıradan rahat bir hayatı olması niye bu kadar zordu? Zaten hayatın en acı yüzünü doğduğu gün öğrenmişti. Annesi doğumdan bir kaç saat sonra ölmüş, babası ise doğduğunda bir kere bile görmeye gelmeden öylece terk edip gitmişti. O çaresiz zavallı kız ağrılar içinde kıvranırken yanında sadece teyzesi vardı. Hiç tanımadığı babasının ölüm haberiyle çalan telefonun sesi kulakları doldurana denk teyzesiyle ingilterede yaşamıştı. O telefondan sonra ise bu zamana denk sadece soyadını bırakan babasına kızmak yerine ona teşekkür etmeyi seçmişti. Çünkü o telefon bütün hayatını değiştirmişti. Babası ona sadece soyadını değil, yıldızlara bürünmüş lüks hayatını ve nefes aldığını hissettiren ilk aşkını bırakmıştı.

Aşk Yeniden hayranlarını bu kitaba beklerim! Aşk yeniden replikleri ^^

SONSUZA KADAR İNADINA AŞK İNAT BİTMEZ , AŞK BİTMEZ ... TEŞEKKÜR EDERİZ.

Zenginlik içinde kaybolmuş bir küçük kız. Fakirlik ve açlık içinde ölen büyük oğlan. Bir tesadüf bir karşılaşma her şeyin sonu olabilir mi yada bir başlangıç onların küçük başlangıcı. O küçük narin ve zarif ellerini tanışmak için uzattı. " Ben Elizabeth siz kimsiniz acaba" eğitimli ve akıcı İngilizcesi kulaklarımı delip geçti. "Ben Edward" güzel dişleriyle yarım gülümsedi. Kızarıyordu. Zaten pembe olan yanakları iyice kırmızıya dönüştü. " Tanıştığıma memnun oldum.....