Eva Johnson sıradan bir lise öğrencisi iken bir anda anlam veremediği olaylarla karşılaşır. Yazıları okuyamaması ve eşyaların ona doğru uçması ile kafayı yediğini düşünür. Fakat bir gün bir genç karşısına çıkar ve kendisinin yalnız olmadığını söyler. Eva kendisi gibi özel yeteneklere sahip gençlerin bulunduğu bir akademiye taşınır ve burada ise hiç beklenmedik yeteneklerini keşfeder. Aslında bu yeteneklerinin onu sonunu getireceğinden habersizdir. 7 seçilmişin var olması gerekirken kendisi 8. olarak aralarına katılır. Peki bu onun için neleri beraberinde getirir? İşte sizlere bunu anlatan sürükleyici bir hikayeye davet ediyorum. Şimdiden keyifli okumalar... *Kitabın devamı ile birleşik olduğundan bölüm sayısı fazladır* Temmuz ayı boyunca Bilim Kurgu #7 - #10 Ağustos ayı boyunca Bilim Kurgu #5 Eylül ayı boyunca Bilim Kurgu #1 © Tüm hakları saklıdır © PERVİN ÇALIŞKAN

Ferit'in açık olan çalışma odasının kapısının önünden geçerken, göz ucuyla içeriye baktım. Hala bu odaya girmemi neden istemiyor anlamış değilim. İçimde ki merak beni içeri doğru çağırınca usulca süzülüp etrafı hızla kolaçan ettim. Dikkatimi çekecek hiçbir şey yoktu, masanın üzerinde ki laptoptan başka. Açık olan laptoptan önce sosyal medya hesaplarımı kontrol ettim, fakat hala kapalı ve şifreleri kabul etmiyor. Arama motoruna adımı yazdım ve gördüklerime inanmak dakikalarımı aldı. Tekrar tekrar defalarca adımı yazıp aynı haberle karşılaşınca koltuğa yığılıp kaldım... TRAFİK CANAVARI YİNE CAN ALDI 24 yaşında ki Melek Sezer karşıdan karşıya geçerken hızla gelen arabanın çarpmasıyla metrelerce sürüklenip feci şekilde can verdi. Olay yerine gelen ambulans yaralının tüm müdahalelere rağmen kurtulamadığını açıkladı. Kırmızı ışıkta durmayıp genç kızın ölmesine sebep olan araba şoförü, tutuklu yargılanmak üzere cezaevine gönderildi. Genç kızın cesedini teşhis etmekte zorlanan aile sinir krizleri geçirdi. Baba Haluk Sezer bu işin peşini bırakmayacaklarını, suçlunun en ağır cezayı alması için elinden geleni yapacaklarını gözyaşlarıyla anlatırken, anne Elif Sezer'in sakinleştiricilerle ayakta zor durduğu görüldü. Olayla ilgili görüntüler aşağıda ki videodadır. Kaç defa okudum bu yazılanları bilmiyorum. Benim ölüm haberim alenen gözümün önündeydi, videoda ki görüntülerde karşıdan karşıya geçen gerçekten bendim, hatta çarpan araba gerçekten de bana çarpıyordu. Haber tarihi ise Ferit'le evlendiğimiz güne aitti. Bu nasıl bir oyundu ve ben bu oyunun en salak oyuncusu muydum?...

Tanıtım bölümüne göz atınız...

"Lal bir gece, Sabahsız bir pençenin içinde, Bir oluvermişiz."

Ada, 18'ine gireceği gün anne ve babasının ölümüyle sarsılır. Ailesinin ölümü üzerine hayatta kalan tek akrabası olan amcası, onu İstanbul'a götürür. Ada, artık hiç bilmediği yeni bir şehirdedir ve yapayalnızdır. Onu karanlığın pençesinden kurtaran biriyle tanıştığında ise tüm hayatı değişecektir. Kiminle mi? Mert Arıcan Nam-ı diğer KURALSIZ... © TÜM HAKLARI SAKLIDIR ©

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."