Schemer, schemer. Wazig. Ik probeer mijn ogen te openen, maar ik zie enkel een ondoorgrondelijke waas van lichtgrijs. Ik knijp mijn ogen nog even toe en merk dat het hiermee iets duidelijker wordt. Nogmaals knijp ik mijn ogen toe, tot een aantal keren zelfs. Hoe meer ik mijn ogen dicht knijp, hoe meer ik merk dat ik steeds meer te zien krijg. Het telkenmale heropenen van mijn ogen, zorgt er voor dat ik een scherper beeld kan vormen. En eindelijk zie ik zie wat er rond mij is, waar ik ben. Waar ben ik? Een grote holle, tot binnen toe, met mos bedekte boomstam staat als een beschermende muur rondom mij. Door een opening, dat doorheen het hout lijkt gescheurd te zijn, zie ik een heldergroen bos. Ik hoor de bladeren van de bomen ritselen in de zachte wind. En een uitgebreid gamma van dunne en dikke stammen, waarbij verschillende soorten bladeren vormgeven aan de uiteinden van hun opgesplitste takken, nodigen mijn nieuwsgierigheid uit om meer te gaan ontdekken. Hoe kom ik hier? Wie ben ik? Een meisje wordt wakker in het midden van een bos. Ze weet niet wie ze is, waar ze is, of hoe ze daar komt. Een elfenverhaal, met mysteries, liefde, gevecht, legendes, enz... Ben jij er klaar voor? NOT JUST ANOTHER FANTASY STORY... xoxo Icimoi Hoogste notering tot nu toe: #1 Popular - Fantasy (29/08/2017) Bedankje aan -Nocte- voor de mooie beoordeling van Avalon in haar boek: Over woorden gesproken xoxo Alle rechten zijn voorbehouden. Niets in dit boek gepubliceerde gegevens mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar worden gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of enige andere manier, zonder uitdrukkelijke voorafgaande schriftelijke toestemming van auteur Icimoi @Wattpad. Ook het gebruik van gelijkende namen en verhaallijnen in een geheel, zijn niet toegestaan.

When the quiet girl in Clayton Hugh's chemistry class comes knocking on his door at five in the morning barely covered up in her little pajamas, inattentive, and drooling like crazy, he has no choice but to take her inside. But once Lucy Walker wakes up inside a room she has never seen before wearing an over-sized t-shirt and gym shorts, you can imagine the pure panic setting in her. The subtle addition of Clayton entering the room shirtless doesn't help much either. After three years of fawning over him, leave it up to her sleepwalking to finally get Clayton Hugh to notice her.

Gabriella is wat je noemt een normaal meisje. Ze heeft haar gewone vrienden, een niets bijzonder leven en populariteit is het minste waar ze om heeft. Maar net zoals elk mens, draag ook zij haar eigen pijnlijk verhaal met zich mee ... Precies door al de pijn die zij kent, in haar korte leven, besluit ze om zich niet meer aan iemand te hechten. Zelfs niet aan haar vrienden. Want ze is er rots van overtuigt dat die haar elk moment ook ontnomen zouden kunnen worden. Haar vertrouwen om alles om haar heen is haar volledig ontnomen door de angst van verlies en verraad. Daarom is ze voor de meeste mensen om haar heen, eigenlijk een klein mysterie geworden. Want niemand weet wat haar grootste pijn is of wie ze echt is. Maar alles verandert op de eerste schooldag van haar derde middelbaar. Wanneer ze hem ontmoet en hij laat inzien dat opnieuw vertrouwen er niet voor zorgt dat wat je dierbaar is, je opnieuw wordt ontnomen. En stilletjes aan, maar zeker opent ze zichzelf voor hem. En dingen waarvan ze van dacht nooit meer over te spreken, nooit meer te voelen ... Die zijn plots erg vanzelfsprekend tussen hen in geworden. Maar dit verhaal is geen sprookje. Het leven kent geen 'happy ever after'. Want telkens wanneer je denkt gelukt te hebben gevonden, slaat het noodlot toe ... "Iemand etiketteren doe je snel. Maar iemand echt leren kennen... Neem je daar ooit de moeite voor?" ~Gardenia-triologie~ Alle rechten behoren mij toe!

Hallu, Dit is niet echt een serieus boek ofzo, maar aangezien ik wel eens vragen krijg over hoe je moet schrijven enzo dacht ik dat het wel een goed idee zou zijn om er gewoon een boek van te maken. Dan heeft iedereen er wat aan. MAAR IK WIL WAARSCHUWEN DAT IK ECHT SLECHT IN TIPS BEN. Waarschijnlijk komen er ook nog wel wat andere dingen in dit boek. Het is een soort custom iets. Lol idk. Just go to chapter one BYE.

Het was niets anders dan een normale dag voor Victoria. Elke dag was het hetzelfde liedje. Maar deze keer was het anders. Ze merkte dat deze dag anders was toen hij zijn koffie over haar heen morste. Zijn oceaanblauwe ogen keken haar doordringend aan terwijl hij zich verontschuldigde. Zijn blik hield de hare gevangen. En vanaf dat moment, dat ongelukje, veranderde Victoria's leven. Who I am? You'll never know.

Wat als alles verandert? Wat als de rollen nu zijn omgedraaid? Het verhaal van Kayne en Nikita gaat verder. Hun relatie wordt op de proef gezet door nieuwe verleidingen. Nikita gaat helemaal de mist in, maar wanneer Kayne haar probeert te helpen valt hij weer in zijn oude patroon. Zullen ze er samen nog uitkomen of stopt het hier? LET OP! DIT IS HET VERVOLG VAN LET'S PLAY A GAME. IK RAAD JE AAN OM DAT EERST TE LEZEN.

Fuck iedereen. Ik haat iedereen. Waarom zou ik hier blijven? Ik haat mijn moeder. Ik haat mijn vader. Ik haat mijn zusje en ik haat mijn broertje nog het meest. Ik haat Chloe. Ik haat deze fucking grond. Ik haat deze fucking plek. Het is hier veel te deprimerend. Dit is niet wat mijn moeder zou willen. Ik haat het. Ik haat het ik haat het ik haat het. Wanneer Levi's moeder overlijd staat zijn hele wereld op zijn kop. Alles is kut. Hij is boos op alles. * Bevat grof taalgebruik. Svp niets uit dit boek stelen.

Evelyn en Alex zijn beste vrienden, maar dingen veranderen als Evelyn iemand anders leert kennen. Dit is een boek waarin een vriendschap van twee kanten verteld wordt. Je kunt in beiden hoofden kijken, maar dat kunnen ze zelf niet.

Liefde en haat ligt heel dicht bij elkaar maar tegelijkertijd ook heel ver van elkaar af.

Als er iemand naast je komt zitten in een trein, is dat normaal. Als er iemand naast je komt zitten in een lege trein, is dat niet normaal. Waarom zou je naast iemand gaan zitten als je een plek in de hele trein zou kunnen kiezen? Blijkbaar was dat een ding. Blijkbaar was de oortjes van iemand anders indoen ook een ding. -/-/ Wanneer Mia in de trein zit en een vreemde jongen naast haar komt zitten om mee te luisteren met haar muziek, verandert alles. --------------------------------------------------------------------- Er zijn twee soorten mensen op deze wereld. Het ene soort wacht af, zegt vaak nee en heeft spijt van beslissingen door het niet durven uit hun comfortzone te stappen. Dan is er het soort dat overal ja op zegt en het leven leiden die ze willen leiden. Dat soort mensen zijn levensgenieters. Mason was iemand van dat soort. Mia is 17, bijna 18 jaar en zit elke dag zo'n twee uur in de trein om op school te komen. Mason is geobsedeerd met twee dingen; muziek en hardlopen. En dan komen ze elkaar tegen.