"Sen annemin istediği gelinin tam zıttısın. Boyama tahtası bir yüzün, sarı olan boyalı saçların, beyaz bir tenin, çılgın ve kıpır kıpır bir kişiliğin var...Ha birde bakire değilsen tam da annemin istemediği gelin tipine uyacaksın. Bakire değilsin değil mi?"

"Ve ben Gece. Hayatımdaki tüm kötülüklere karşı umut besleyen küçük ama bir o kadarda büyük kız."

Tımarhanenin tam ortasındaydı. Ay ışığı pencerelerden sızıp mermer zeminde parlıyordu. Elizabeth Tohumuna kurban olan adamsa küçük adımlarla yürüyordu. Tımarhanenin bahçesine çıktığında küçük hovuza takıldı gözleri. Hovuzda tek Kuğu kuşu. Gözlerinin önünde gülüşü pare pare oldu. -Doğru söylüyormuşsun Kuğu kuşu, sen benim şah damarımdan bile yakınmışsız meğer. Dudakları kıvrıldı yukarıya doğru. Kaybettiğinden mi? Aşkını özlediğinden mi? Sebebi malum deliliğinden mi? Aşkını kaybettiği için deliliğinden gülümsüyordu adam. Sonsuz aşk dediği kadını sırlara karıştırdığı için gülümsüyordu. Sanki adam gülümsediğinde kadın gülümseyecekmiş gibi. Tacın altında küçük tohum Büyük sırlara dönüşmüştü.

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."