"Nasıl bu kadar acımasız olabiliyorsun?" "Bu işte merhamet ve ya acımasızlık yok, Hazan. Burada ya ölürsün ya da öldürülsün." O bir ajan. O bir katil. Kimseye acımaz. Gerekirse adalet için gözünü kırpmadan kardeşini bile öldürebilir. Fakat kimse yaptıklarının arkasında duran sebepleri bilmiyor. O bir gazeteci. İşini çok seviyor. Her zaman tehlikeli oyunlara kendini atıyor ve en sürükleyici haberleri yapıyor. Fakat bu kez şans ondan yana değil. Rus mafyasıyla yıldızı barışmayan Hazan Çamkıranı İnterpol kanatları altına alır. Yağız Egemenin ellerine bırakılan Hazanın hayatında artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktır.

Parmaklarımın doğuştan yetenekli olduğunu çok duydum. Yeter ki bir kalem ya da bir boya verin bana. Başka bir şeye ihtiyacım yok. Ama kalbim sevmeye yetecek mi bilmiyorum. Onun müziğini işiten parmaklarım titremeye başlıyor. Korkuyorum.

Yıllardır aşkını içinde yaşayan Hazan, sevdiği Yağız Egemen'e kavuşabilecek miydi? Gururunu yok sayıp aşkını itiraf edebilecek miydi? Peki Yağız Egemen, bu kızımızı isteyecek mi? Ya da onların aşkı nasıl olacaktı? *Ece ve Sinan'ın aşkı da bulunuyor aşklarım :D* -Ecsin- -Yağhaz-

"Hayatımın olmaz, olmaz bir yerindesin Ama olmazsa da olmaz gibisin Çok yakaladım kendimi seni düşünürken Kovdum ama hala hala burdasın" -Sıla- Arkadaşlar YağHaz hikayesidir kurgu bana aittir... Dizinin sıkı takipçisi değilim ancak bu ikiliyi çok yakıştırıyorum Hatam olursa şimdiden affola... iyi okumalar

Ölüm aşk gibi ansızın çalar kapıyı. Nereden ve nasıl geldiği fark edilmez. Sebebini de anlayamaz insan. Ruhu yorgun insanların sevdiği neden elinden alınır ki? Hikayeler neden yarım bıraklır? Hayaller neden gerçekleşmek yerine onları kuranların boynuna bir ilmek misali dolanır? O da şimdi bunları düşünüyordu. Sevdiği kollarının arasında yatarken ne yapacağını bilmiyordu. Ölüm zaten katlanılmaz bir şeydi. Bir de fedakarlıkla gelince iki kişiyi birden yanında götürüyordu. O kurşunların hedefi kendisiyken kalbinin ait olduğu kişi önüne geçmiş, onu ölümden kurtararak kendi yaşamını tehlikeye atmıştı. Şimdi bir uçurumun kenarındaydılar. Ya sevdiği yaşamak için direnecek, ya da onun ruhunu da yanına alıp gidecekti. Kalbini ve ruhunu saran acıyla dudaklarını sevdiğinin dudaklarına bastırdı. Belki de birbirine aşık bu iki insanın son öpücüğüydü o öpücük. Aşk dolu ilk öpücükten alakasız ölümün bahşettiği öpücük. Ölümle aşk arasındaki öpücük...

Wallpaperları SEÇİN , BEĞENİN , ALIN 💕💕💕

ne nefret sırtına böylesine ağır bir yükü alırdı, ne sevgi. aşık olmanın kaçınılmaz büyüsüne kapılmış ruhu her zorluğa ben buradayım diye bağırabilecek tek kahramandı adam için. yeşil gözlerinin hüznü ruhuna sindiğinden, her güldüğünde yok olurdu sızısı göz bebeklerinden. yol alırdı içine içine. bu yüzdendi sessizliği. bu yüzdendi parmak uçlarına dahi kusursuzca işlenmiş sevdasını bir türlü göremeyişi. yağız egemen'in dünyası, ne zamanki haz dolu bir hazana denk geldi, öyle katlanılabilir oldu gündüzler. dünya ancak o zaman kabullendi sabahları ayın kayboluşunu.

Yeni kitap yazmaya başliyorum isallah begenirsiniz

Bir ALSEL hikayesidir. Koca Gözlü Kız VE Uzaydakı Mavi Gözlü Çocuğun hikayesi ~~~UZAY~~~

İki sert ve dik karakter aynı okulda olursa? Aralarındaki kapışma zamanla ateşlenir ve birbirlerine zarar vermeye başlarlarsa? Sonrasında neler olacak? " Ali Mertoğlu'yum ben kimse benden güçlü olamaz " " Ancak güçlü bir kadın olursam bu erkek egemen dünyada bir yerlere gelebilirim!"