Bir yaşındayken teyzesine bırakılmış olan Esin 16 yıl boyunca var olan ailesinden ve üvey kardeşinden habersizdi. Ta ki bir yıl başı gecesi teyzesi gerçekleri itiraf edene kadar. Artık ailesiyle yaşamaya başlayan Esin üvey kardeşine de alışmaya çalışıyordu. Zaman geçtikçe bela çoğalıyordu ve bir gün olan olmuş ailesine doyamadan kaybetmişti artık sadece üvey kardeşiyle kalan Esin'i bela yine bırakmayacaktı ve ardı arkası kesilmeyen ihanetler...

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

YARIŞMA BİTTİ, GERİ SAYIM BAŞLADI! 15 Mayıs'ta Özge'nin hikâyesi en yaratıcı fikir ile devam edecek, fikrin sahibi YouthWorks'te staj yapmaya hak kazanacak. Bir şimdiden yerini ayarladık. 🕺

Herkesten farklıydım ve herkes de bunu biliyordu. Bilmekle kalmıyor benden korkuyor, benim yok olmamı istiyor, tiksiniyor ama bana şaşırmaktan da kendilerini alamıyorlardı. Avcılar denen illet bir kuruluş beni ve benim gibi olan 9 kişiyi bulup insanları güvende tutmaya and içmişlerdi. İnsanların koruyucu melekleriydiler. Ama ne Avcılar ne de kalan tüm insanlar aslında çocukluğunu güçlerini kontrol etmeye çalışmakla harcamış masum bir kız çocuğu olduğumu göremiyorlardı. Taki Avcılar beni buluncaya kadar. İşler artık daha kötü olamaz derken hem eğitmenimi, hem de yıllardır sakladığım kimliğimi birden kaybetmiştim. Ama her beyazın içinde bir siyah olduğu gibi, her siyahın içinde de bir beyaz vardı.Nereden bilebilirdim ki Avcı karşıtı güçlü bir grubun var olduğunu ve aslında binlerce kişinin Avcılar'a inanmadığını?Nereden bilebilirdim ki kalan numaraların istikametinin tam olarak bulunduğum yer olacağını? Ve nereden bilebilirdim ki hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını.

Her insan hayata ayni cerceveden bakamaz her insan sanslida dogmaz hayatta bir cok zorlukla savasir engeller atlar ama isin en guzel yani hayat bazen yasanir hale gelir yolda seni bulan ask dunyadan cennete bakan bir pencere gibidir...

Yolda tek başıma yürürken bir anda o çıktı karşıma sanki o bana gökten gönderilen bir melekti.Ben daha onu tanıyamadan aşık olmuştum ona.Hani derler ya ilk görüşte aşk diye öyle birşeydi bizimkide.O gülleri çok severdi bende onu.Ailesinin bahçesinde güllere bakardı.Sonra ne oldu bilinmez bize ama birşey oldu işte...

"Kimseye güvenim kalmadı benim." dedi kuru bir sesle. "Yanından gitmem için mi söylüyorsun bunu bana?" Sesimi onunki kadar ifadesiz tutmaya çalışmıştım ancak boğazıma oturan yumru buna engel olmuştu. "Yanımda kalman için söylüyorum." diye itiraf ettiğinde sesi acı çekiyormuş gibi çıktı. Yıkılmaz Doğu Keskin'i ilk defa yıkılırken görüyordum.

'' Oyundu her şey ..! Eğlendik bitti işte uzatma. Yolun sonuna geldik küçük hanım. İşte şimdi ŞAH !'' Beni terk ederken ağzından çıkan cümleler bunlardı işte. Ağlayarak baktım yüzüne, sadece baktım... Dudaklarım bir şey söyleyemeyecek kadar titriyordu çünkü.. Ne birşey söyleyebildim ne de yapabildim... Ne kadar süre dondum kaldım öyle bilmiyorum. Ama kendime geldiğimde ağzımdan çıkan tek sözcük 'Peki' oldu.. ne diyebilirdim başka.. Oysaki içimde fırtınalar kopuyordu, suskun çığlıklar atıyordum, sövüyordum... Ve bir de kendime söz veriyordum o an. 'Sen Ferit YILMAZER, benim duygularımla oynadın. Oysaki bana duygularını altüst etmek yetmez, dinmez kinim... Ben Alya ÖZKAN, senin hayatını altüst edeceğim.. Çünkü unutma ki oyun Şah ile değil Mat ile biter...! -TÜM HAKLARI TARAFIMCA SAKLIDIR- 10.04.2016

Meğersem komşu çocukları hep zeki, çalışkan, terbiyeli olmuyormuş. En azından Lara'nın komşusu öyle değil. Bakalım bu 'Komşunun Oğlu' bizim saftirik Lara'nın başına ne işler açacak? Okumaya devam edin!

Hem eğlenmek hem de mantığınizi zorlamak icin bu kitaba bir göz atmanızı tavsiye ederim. Emeği geçen BÜŞRA'ya (@akillibir_deli) teşekkürler...