Твое сердце твердило одно,но сделал ты совершенно другое..

Un viejo piano suena como una queja del corazón confesando al mundo entero los sentimientos ocultos en su interior... Tras años de plegarias y canciones de perdón la voz de este triste enamorado a oídos de una mujer llego... . . . . Eski bir piyano çalıyor Gönülden gelen bir şikâyet gibi, içinde saklı olan duyguları tüm dünyaya itiraf eden... Yıllar süren dualardan sonra ve af şarkıları bu hüzünlü aşığın sesi bir kadının kulağına ulaştı... . . . . Старое пианино играет как жалоба от сердца, признающаяся всему миру в чувствах, сокрытых внутри... После многих лет молитв и песни прощения, голос этого печального влюбленного, достиг ушей женщины...

hünkar ve ali rahmetin aşkına başka bi hikayeyle bakalım

Cartas llegaron sin nombre ni dueño, palabras escritas con tinta y veneno. Promesas rotas, verdades a medias, y un corazón que creyó ser amado... fue hecho trizas en la marea. "Fue un error", dijiste sin voz, lo dijo el papel, no tus ojos. Pero ella lo creyó, porque su alma estaba hecha de heridas viejas y vos habías sido su único consuelo. Y preguntó si alguna vez fue amada o solo una pieza más en tu venganza. •°•°•°•°•°•°•°•°• Mektuplar isimsiz ve sahibi olmadan geldi, mürekkep ve zehirle yazılmış sözler. Bozulan vaatler, yarı gerçekler, ve sevildiğine inanan bir kalp... gelgit tarafından parçalandı. "Bir hataydı," dedin sessizce, Bunu kağıt söylüyor, gözleriniz değil. Ama o buna inanıyordu, çünkü ruhu eski yaralardan oluşmuştu ve sen onun tek tesellisi olmuştun. Ve sordu,eğer hiç sevildiyse ya da intikamının bir parçası daha. •°•°•°•°•°•°•°•°•°• Письма приходили без имени и владельца, слова, написанные чернилами и ядом. Невыполненные обещания, полуправда, и сердце, которое верило, что его любят... был разорван на куски приливом. «Это была ошибка», - безмолвно сказала ты, Это сказала газета, а не ваши глаза. Но она в это верила, потому что его душа была сделана из старых ран и ты была его единственным утешением. И она спросила, любили ли ее когда-нибудь? или просто еще один кусочек твоей мести.

19th September 1978. Hünkar was stabbed but she didn't die. When Demir found her, he realised she was still alive and rushed her to the hospital. The doctors saved her life but couldn't prevent her from slipping into a coma. Sabahattin returned with his wife Jülide to Çukurova for personal reasons, and took Hünkar over as his patient. (My story does not include the existence of anyone called sevda. That angle has no place here. Hünkar and Demir fought, but that was just because of her support to Züleyha getting back with Yılmaz).

Ancora una volta Francisca lo aveva ingannato, basta! Non ne voleva più sapere niente di lei, o forse no...

Quest'opera raccoglie tante piccole storie su Francisca Montenegro e Raimundo Ulloa. Saranno per la maggior parte finali alternativi di scene andate in onda. È possibile che alcune di queste contengano scene di passione.

Sola, contro tutti. Dovrà lottare contro il destino e contro se stessa per ricominciare a vivere, aspettandolo.

Nueva Historia

This is a story about one day in the lives of the Yamanlar and Fekeli, basically about one of the many ways we would have wanted our beautiful couple's story to end. Based in Çukurova, Adana, Turkey, about the "impossible love" of Hünkar Yaman and Ali Rahmet Fekeli. #HünKeli hep kalbimizde!