" Disepni Sendromundaki kişi her gece gördüğü şiddetli kabuslar nedeniyle gerçeklik kavramını yitirir ve artık kabuslarını günlük hayatının bir parçası olarak algılamaya başlar. Buda gördüğü kabusları gerçekmiş gibi hissetmesine neden olur. " yazıyordu. Bu benim için kabullenmesi zor bir durumdu. Çünkü çektiğim acıların, gördüğüm yaratığın, hissettiğim korkunun tek sebebi gerçeklikle ilişkisi olmayan kabuslarmış ama hissetiklerimin gerçek olduğuna yemin edebilirdim.

46 ; Heyecan × 158 ; Gözyaşı × 172 ; Yalan 290 ; Sır × 351 ;Ihanet × 565 ;Komedi × 588 ;Lise ~~ "Alev buzun içine düştü buz erimedi , alev de sönmedi . Gökyüzü sallandı kimse ölmedi . Biz aşık olduk ve aşkımız kadar yok olduk " ~~ '' Keşke ölseydin dedin ya , ya ölünce sevemezsem seni ? '' ~~ "Sen beni sildin , ben üstü çizilmiş bir yazı değildim ki senin defterin de , ben kağıdı yırtma pahasına sildiğin yazıydım. Ben sana gelemezdim ki yaram var diye " ~~

Küçücük bir çocukken bile yalnız olanlar vardır elbette. Onların minik kalbinin kocaman dünyasının hikayesi. Kendi içlerinde yarattığı kocaman dünyanın hikayesi. En güzelide bir araya gelip hayata daha güzel bakanların hikayesi. Gökyüzündeki milyonlarca yıldızların ayrı ayrı hikayelerinden ortak kurdukları hayatın hikayesi. Penceremin aldığı kadar olan yıldızlardan bir tanesi...