"Ateşin etrafında dolaşıyorsun , Luhan. Ateş seni yakar. Kül eder... Ben bulaşmak isteyebileceğin biri değilim."

Tesadüflere inanır mısınız? Hayır mı? Peki, gecenin bir yarısı iki kişiyi öldürmekten aranan biri sizi rehin alırsa?

ILLEGAL Çift: Baekyeol Baekhyun 21 yaşında bir kafe çalışanıydı. Her gün işine düzenli gidip gelen, işini doğru yapan, Ev ve iş arası gidip gelen bir garson parçası. Rutindi günleri, kendine bile bakmayan sadece işine odaklanan disiplinli kişiliğe sahipti. Chanyeol 24 yaşında yaşında polisti. Sadece polis. Sivil bir polis.

-

"O olmazsa hayal ettiğin şeyleri unut, zenginliği, popülerliği. Bunların hepsi Baekhyun'a ait Chanyeol. Bunları ondan alman gerek"

Baekhyun artık deli gibi takip ettiği, her yerde fotoğraflarını çektiği ve konserleri için ülkeleri gezdiği grubun üyesiydi.

Chanyeol tanımadığı birini kendinde aşık etmek istiyordu, onu büyülemek ve sonunda kendine aşık olmasını sağlamak. Ama bu o kadar kolay değildi.

"Şaka yapmıyorum Jongin. Onun gerçekten bir 'şeyi' var" "Pekala acaba hiç onun bir kız olmayacağı fikrini düşündün mü?" "Tanrım! Imkansız...değil mi?"

''Piyon? Ah, evet.'' Luhan gülümseyerek ayağa kalktı ve onun önüne geçti. Omuzlarından tutup, parmak uçlarında havalanarak onun dudaklarını dudaklarına bastırdı. ''Her oyunun sonunda, bütün satranç taşları aynı kutuya konulur. Hayatta budur, nasıl bir insan olursan ol, her son herkes için aynıdır. Herkes bir gün ölür, önemli olan nasıl yaşadığındır.'' Sehun şaşkınlıktan konuşamayacak hale gelmişti. Sığındığı sözcükler, ona ihanet ediyor ve bir türlü konuşamıyordu. ''Kendine bir şans ver, insanların seni tanımasına izin ver.'' Luhan, afallamış Sehun'a bakıp gülümsedi. ''Sana aşık olmadım. Aşk bencilliktir ve ben bencil biri değilim. Seni sevmiyorum da, çünkü sevilmeye değer biri değilsin.'' © Tüm hakları saklıdır.

Ben hayali olmayan biriydim. Neden yaşadığımı bilmesem de yaşamayı seviyordum sadece. Her gün yüzüme vuran güneşe mutlulukla bakıyordum. Eski bisikletimle her gün aynı yolda ilerlerken bu yolun sonu her zaman çalıştığım yerde bitiyordu. Daha doğrusu ben öyle sanıyordum. Bir gün bu yol beni öyle bir yere sürükledi ki yolun daha başında olduğumu öğrendim.  Bu yol daha yeni başlıyordu. Benim hayatım yeni başlıyordu. Bu yol beni mutluluğa götürecekti. Peki ben kim miyim? Ben, bu sakin ve kenarda kalmış kasabanın spor kulübünde top toplayıcısıyım.