Wade'in tek amacı peterle iyi bir tanışma başlatmaktı.

Topraklar ikiye ayrıldı; Karanlık ve Aydınlık Taraf olmak üzere. İki krallıkta, birbirlerine yasaktı. Anlaşmalar, kan ile mühürlenmişti. Vera Storm, iki tarafın kanını da damarlarında bulunduran Tarafsız Kraliçe. Yıllar boyunca, gölgelere sığındı çünkü gerçeği biliyordu. Olduğu kişi ve güçlerinden dolayı öldürülecekti. Hayatta kalmak için sistemleri yıkması gerekiyordu, bin yıllık sistemleri yıkmak epey zorlu olacaktı. İki şansı vardı, ya ölecek ya da öldürecekti. |29.7.15|

Gözlerinde ki soğuk grinin aksine bakışları bir şehri kül edebilecek büyüklükte ki bir yangının her tonunu taşıyordu. Ben ölümüne saniyeler kalmış bir kelebeğin umutsuzluğunu taşıyan kızdım,ölümün kasvetli siyahı tüm kalbimi esir almıştı; ona kadar. Ölümün Pençesi olarak anılan adam;Devrim Korel. Ya o benim siyahıma karışacaktı ya da ben onun Soğuk Yangın'ın da yanacaktım. Aşk değil, tek ruhun , iki ayrı bedene ayrılmasının hikâyesi. |14.8.15 tarihinde yazılmaya başlanmıştır|

Büyü, cehenneme gizlenmiş cennet gibiydi. Görmeyi göze alabilenler için daima oradaydı. Azura, o cennette yaşayanlardan sadece biriydi fakat diğerlerinden farklıydı. Sebebi, doğuştan cadı özelliklerine sahip olması veya meclisin bir üyesi olması değildi. Azura da diğerleri gibi Tanrı ve Tanrıçaları yoluyla evrene mesajlar yolluyor, onları onurlandırıyordu. Bilmediği tek şey, onun gücü cennete gizlenmiş bir cehennem gibiydi. •Paganlar ile ilgili bilgi içerir fakat konusu paganizm değildir.•

Tanrıça Serisi-1, devamı Buzdan Cehennem'de. Avcı ve element kullanıcıları olmak üzere ikiye ayrılıyorduk. Ben ikisine de dahil olamıyordum çünkü avcıların aksine bir element kullanabiliyordum ; Ruh. Element kullanıcılarına dahil olamayacak kadar hızlı ve çeviktim. Ben bir Tanrıça Çocuğuydum hatta bundan da fazlasıydım. Hades'in ihaneti sonucu yıkılan tahtına ben geçmiştim , ben Son Tanrıçaydım. Titanlar ve onlarla birlikte olan tanrılara karşı , Olimpos'u son nefesime kadar koruyacaktım. Sevdiğim kişilerin yaşamaları için ; ya ölecektim ya da öldürecektim. Fantastik'te #4

Tanrı'nın sözleri, binlerce yıldır insanlığın arasında dolaşıyordu. Herkes, kehanetin sahibini bekliyordu. Ateşten yaratılan bir melek, cenneti kanatlarının arkasında taşıyacaktı. Tek yapması gereken, Lucifer'ı öldürmekti ve bunun için isyandan beri beklemişti. |Yakında devam edecek.|

Sadece bedenine değil, ruhuna ve hayallerine tecavüz edilmiş biriydim ben. Acım, Tanrı'nın katına ulaşmıştı. Tıpkı o geceki yardım çığlıklarım gibi. Bir avuç paslanmış kalbim vardı, yine de nefes alıyordum. Çünkü yaşadıklarımın izini, bir savaş yarası gibi kalbimde taşıyordum. Fakat ben güçlüydüm. Kendi adaletimi yaratacak kadar güçlü. Ölüm, benim kurtuluşum değildi. Ölüm, benim yeniden doğuşumdu.

Moiralar, Persephone doğmadan önce Demeter'i uyardılar. Ölülerin Tanrısı,Persephone'yi almak için gelecekti. Demeter, yıllar boyunca Persephone'yi insanların dünyasında sakladı fakat kehanet değiştirilemezdi, yaşanılması gereken şeylerin önüne geçilemezdi. Buzdan bir kalbi olan Hades, Persephone'yi gördüğü an Cehennemine yakışacak tek kadının o olduğuna karar verdi. Persephone'nin iki seçeneği vardı; Hades'e bir savaş açacaktı veya onun cehenneminde olmayı kabul edecekti. Av, avcıya dönüşebilir miydi? - Sıradan bir Persephone veya Hades hikayesi kesinlikle değildir. Son Tanrıça adlı kitabın devamı niteliğindedir fakat konuları arasında bir benzerlik yoktur. |7Eylül2015|