Daha dün geceye kadar bana sarılıp, beni sevdiğini söyleyen sevgilimin kollarında uyurken şu anda gecenin bir köründe, sokağın ortasında, kıçımın altındaki yırtık bavulla kala kalmıştım. Ağlıyor ve kendimi özgür hissediyordum. Tamam, kesin içimde yatan bir mazoşist vardı benim. Ben içimdeki sesle tartışıp dururken, önümde duran arabadan gelen o gür ses, küçük dilimi yutmama sebep olmak üzereydi... ''Şişt! Güzelim bir saati kaç para? '' Lanet olsun işte şimdi sıçmıştım...

"Biz her zaman farklıydık. Normal diye bir kavram bizim hayatımızda hiç var olmamıştı. Zıttık, birbirimizle uyuşmuyorduk. O siyahsa ben beyazdım. O karanlıksa ben aydınlıktım. O soğuk bir kış rüzgârıysa ben ılık bir yaz esintisiydim. Biz Ateş ve Su'yduk. Evrende bilinen en büyük zıtlıktık. Belki birlikte olmamız bile hataydı. Hiç yan yana gelmemeliydik. Ama kader, bizi bir araya getirmişti. Belki de bizi bir araya getiren sadece tesadüftü... Ateş benim bu dünyadaki cehennemimdi.'' "O, bu zamana kadar karşılaştığım en farklı, en tuhaf, en değişik insandı, çoğu zaman beni çileden çıkarsa da benim ufaklığımdı işte. Her şeyine her şeyimle değer verdiğim tek kızdı. O inatçı tavrı, beni sahiplenişi, benden bir türlü vazgeçmeyişi, ona yaptıklarıma rağmen hâlâ yüzüme bakıp beni sevebildiğini açık açık söylemesi ve daha sayabileceğim birçok neden varken Melisa'nın kalbimdeki yeri bambaşkaydı. Kelimelerle tarif edilmezdi. Onu ilk gördüğüm zaman nasıl sadece bir kız çocuğu diye içimden geçirdiysem, şimdi de sadece benim her şeyim diyordum. Çünkü öyle olmuştu. Öyle olmayı kendi masumluğuyla, kendi elleriyle başarmıştı. Melisa, benim bu dünyadaki cennetimdi.''

Alacakaranlık serisindeki anlamlı sözler ve bilinmeyenler

< Bu hikaye Stephenie Meyer tarafından yazılmış Alacakaranlık serisinin çarpıtılmış halidir. > Arkama dönüp deli anneme son bir bakış attım, yerdeki güvercin ile politika tartışıyor gibi görünüyordu. Hoşçakal bile demeden elimi salladım ve duvarlarına ne olduklarını bile anlamadığım şeyler çizilmiş havaalanına girdim. Yol boyunca yaptığım tek şey etrafımdaki salak insanlara bakmamaya, telefonumda çalan Mickey Minaj albümüne odaklanmaya çalışmaktı. +++++ Spoons terkedilmiş bir Disneyland' e benziyordu, her yerde kafaları kopmuş Minnie ve Mickey Mouse oyuncakları vardı. Beni havaalanından alan babam ise kasabadan daha deli gibiydi, sürekli Instagram' ına selfieler ekliyor, tweet atıyordu. Okul hepsinden daha beterdi, ta ki onu görene kadar: Karışmış pembe saçları ve bembeyaz teniyle beni büyülemişti; giydiği mor, kapli tişört ise ruh eşi olduğumuzu kanıtlıyordu. Ona yaklaşabilmem için emo kardeşlerinden kurtulmam gerekiyor, ama bildiğim tek bir şey var. Ölü yada diri, benim olacak.

Sertçe yutkundum ve elimi yarama bastırdım.Artık nefes alış-verişlerimin zorlaşması,bana sonumun yakın olduğu mesajını veriyordu. Gözlerimi açmaya çalışırken "Seni seviyorum." diye fısıldadım.Yaramın getirdiği tarifsiz acı hissedilmez olmuştu. Alnını alnıma bastırınca her gözyaşı yüzüme düşmeye başlamıştı.Gözüme düşen bir damlaya karşı koyamadım ve gözlerimi kapattım.Cody'nin seni seviyorum'ları arasında bilincim kayıp giderken mutluydum. ♧ Vampir #1 ♧ Köken #1

her insan aşık olur ama keremle zeynebin gibi olamaz

salak salak insanlar okumasın sövmeyeyim

çok seviceğiniz bir hikaye zeykerden alıntı okumanızı tavsiye ederim

Kerem: Okulun deli çocuğu. Aşırı zengin. Anne ve babası Amerikada. Zeynep: Okulun masum şeker kızı. Annesi ve abisiyle yaşıyor. Asi bir genç ve gölyazıdan geliyor. Yağmur: Can'dan hoşlanıyor fakat söyleyemiyor. Zeynebin en yakın arkadaşı ve sırdaşı. Can: Yağmur'a deli gibi aşık fakat açılamıyor. Keremin sağ kolu. Barış: Zeynep'e aşık fakat Zeynep onunla ilgilenmiyor. Keremle kavgalı. Pelin: Zeynep'in baş düşmanı. Ve aşırı zengin. Keremden hoşlanıyor. Çağla: Keremin kız kardeşi. Levent: Zeynebin abisi. Fakat babası öldüğü için Zeynebe baba şevkatini gösteriyor.