Wszyscy zostali sierotami, bo wszyscy byli dziećmi Mallaroy.

Co łączy wyprawę Krzysztofa Kolumba, złoża planetoidy z okresu permskiego oraz wykształcenie się u ludzi ujemnego układu krwi? Zaskakująco wiele. Destiny przekonała się o tym na własnej skórze, lądując w samym oku cyklonu. Teraz musi zmierzyć się z konsekwencjami spełnionych życzeń, z prawdą, którą tak strasznie chciała odkryć. A przy tym wszystkim nie zatracić człowieczeństwa, nie dać się złapać Exodusowi, antyorganizacjom, rozwścieczonym rodzinom swoich ofiar... Naprawa wyrządzonych szkód wiąże się z podjęciem decyzji, które popychają ją niebezpiecznie blisko szalejącego chaosu. Gdy jeden mały krok dzieli Cię od zagłady, nie możesz sobie pozwolić na nieroztropność. Zwłaszcza gdy ichor w Twoich żyłach każe Ci skakać.

[Zostaje wydane w 3 tomach, pierwsze dwa już dostępne!] Kojarzycie ten moment, kiedy wasza bliźniaczka okazuje się zmiennokształtna, po czym znika, więc musicie podszywać się pod nią w nieludzkiej szkole? Nie? Erin Lanford chciałaby móc powiedzieć to samo. Jadąc do Mallaroy spodziewała się wszystkiego, nawet własnej śmierci. To znaczy, wszystkiego poza palącym pragnieniem, by pociąć lidera wampirzej elity piłą mechaniczną. Alea Lanford za to nigdy nie myślała, że na jej barki spadnie obowiązek ratowania całej rasy. Ale hej, wszystko będzie w porządku, prawda...? Spoiler: nieprawda.

Skok Tarken ma dwadzieścia osiem lat, robota ze sztuczną inteligencją najstarszej generacji i talent do zawalania każdej roboty, którą zleci mu Organizacja Kosmiczna. Gdybyście jednak poprosili go, żeby sam siebie opisał, powiedziałby najprawdopodobniej, że ma piękną twarz.

No pięknie! Wrocławska kamienica zamienia się niespodziewanie w scenę zbrodni, z żelazkiem w roli głównej. Spokojny wieczór, o ironio!, nabiera życia właśnie, gdy pojawia się trup. Zupełnym przypadkiem Eleonora znajduje swoją współlokatorkę w stanie zgonu i to niestety nie poalkoholowego, a przecież chciała jedynie odnieść jej żelazko. Za to teraz ma na głowie histeryzujące koleżanki, szał ciał (tych bardziej żywych i tych mniej), ponurego policjanta z brodą i ciasto marchewkowe. Ela, wspomagana nieoficjalnie przez podkomisarza Brodeckiego, zabiera się za prywatne śledztwo i z determinacją islamskiego terrorysty szuka odpowiedzi na dręczące ją pytania: Co się, do jasnej ciasnej, wydarzyło? Czy Matyldę ukatrupił ktoś z jej studenckich przyjaciół? I najważniejsze - jak tu nie przytyć, kiedy pojawia się coraz więcej stresów do pozajadania? Okładka wykonana przez wspaniałą @fenoloftaleine (dziękuję jeszcze raz!) :) 30.05.2017 - #3 w tajemnica i thriller; 03.06.2017 - #2 w tajemnica i thriller; 07.06.2017 - nie mogę w to uwierzyć, ale #1 w tajemnica/thriller! Rany, Dziękuję Wam! Jesteście super! :) Uczestnik konkursu "Skrzydlate słowa"! :) Copyright ©2016 by Sabinach_1993. All rights reserved.

Znienawidziłam cię już wtedy, kiedy chciałeś skakać. Znienawidziłam cię, kiedy nie przyjąłeś mojej pomocy, mimo że jej potrzebowałeś. Ale wyjazdem, który pobudził moją wrodzoną odpowiedzialność za każdą żywą istotę, porządnie mnie wkurzyłeś. I nie chodzi o to, że musiałam przejechać całą Norwegię z kujonem trzaskającym nieśmiesznymi żartami w aucie. Nawet o to, że mi nie powiedziałeś. Chodzi o to, że się p o d d a ł e ś Poddałeś się. Więc pojechałam za tobą, bo, mimo nienawiści i złości, serce krzyczało: Nie skacz, Cai! #2 w kategorii general fiction Opowiadanie uczestniczy w akcji kolorowe słowa.

Amatorska (!) analiza debiutu Anny Todd "After. Płomień pod moją skórą", której hasłem przewodnim jest sentencja: "Nie wiem, więc się wypowiem". PS. Nie jestem psychologiem ani psychiatrą, więc już na starcie odpuśćcie sobie wylewanie tutaj swoich żali na temat mojej osoby lub mojego czepialstwa. Najwyższe notowania: ✎ 12.04.2017 r. - 8 miejsce w Literaturze Faktu ✎ 22.04.2017 r. - 7 miejsce w Literaturze Faktu ✎ 06.05.2017 r. - 5 miejsce w Literaturze Faktu ✎ 11.05.2017 r. - 4 miejsce w Literaturze Faktu ✎ 19.05.2017 r. - 1 miejsce w Literaturze Faktu Okładkę wykonała @httpsfox

Mam na imię Elliot i wiem, że jestem tylko bohaterem opowiadania. Wiem, że w rzeczywistości nie istnieję, a wszystko wokół to czysta fikcja. Problem w tym, że z mojej perspektywy wcale tak to nie wygląda.

Generał Hux strzelił po raz kolejny, złapał oddech i oparł się plecami o plecy Kylo Rena. Miotacz ciążył mu w dłoni. Był już bardzo zmęczony. Zdjął zdarte rękawice, starł z czoła krew i spojrzał na żołnierzy przed sobą. - Jak wielu jeszcze dasz radę zabić? - zapytał przez ramię rzeczowym głosem. - Wszystkich - odpowiedział cicho Kylo Ren, unosząc świetlistą klingę. *** Na gruzach Galaktycznego Imperium zrodził się Najwyższy Porządek. A jednym z jego najzdolniejszych oficerów jest młody i bezwzględny generał o wielkich ambicjach - Hux. Wraz z Kylo Renem, rycerzem władającym Ciemną Stroną Mocy, Hux ma wyruszyć do gwiazd, blisko terytorium Nowej Republiki i dokończyć czystkę Jedi oraz odnaleźć Luke'a Skywalkera. Aby wykonać zadanie, dwaj rywalizujący przywódcy Najwyższego Porządku otrzymują potężny okręt gwiezdny, zastępy żołnierzy i nowych, utalentowanych pomocników. Muszą wykorzystać wszystkie dostępne atuty w niebezpiecznej grze na skraju wojny i zrozumieć, kto jest ich prawdziwym wrogiem. A nade wszystko, muszą nauczyć się wreszcie współpracować. *** Okładkę wykonała: @Schizma

Rak... Przerażająca diagnoza... Większości ludzi kojarzy się ze śmiercią. Ale nie mnie! Wyścigi na wózkach inwalidzkich, zabawa w doktora, wspaniali przyjaciele, a wśród nich ja - Wiki. Oto książka o moich przeżyciach na onkologii. #1 w literatura faktu 02.24. 2017 #2 w literatura faktu 01. 01. 2017 #3 w literatura faktu 11. 10. 2016 #4 w literatura faktu 07.10.2016 #5 w literatura faktu 10.09.2016 r. Dziękuję :*