Yılmaz ailesinden ve çevresinden kaynaklı bir boşluk içerisindedir.Lisede iken bir kız öğrenci ile tanışır.Bu kız Yılmaz'ın açılacak cesareti gösteremeyeceği derecede güzel biridir. Kız öğrenci Yılmaz'ın kendine özgü davranışlarından ötürü ona aşık olur ve Yılmaz üniversite 3. sınıfta iken o da onun olduğu yerde birinci sınıfa kayıt yapar.Yılmaz, orada onun ile ilgilenirken kız Yılmaz'ın ona aşık olduğunu sanar ve açılmasını bekler.Ancak Yılmaz hiç bir şekilde bu teklifi yapmaz. Genç kız Yılmaz'ın bulunduğu ortamda kalmaya devam edebilmek için onun arkadaşı Umut'un teklifini kabul eder. Kız içkili bir ortamda Yılmaz'a aşık olduğunu belirtse de iş işten geçmiştir. Yılmaz, başka biri ile çıkmaya başlamıştır bile. Devamını da inşallah hikayemi okuyup beğenirsiniz:))

Her hikâyenin, her romanın bir yalnız, hüzünlü ve mutsuz başrol oyuncusu vardır. Karanlık odalarda benliğiyle savaşırken, gözyaşları süzülür tane tane, yanaklarından çene kıvrımına doğru. Bir kelebek girer o karanlık odaya. Bembeyaz bir kelebek. Yıldızsız bir gökyüzünde etrafı aydınlatan bir ay parçası gibi. Konar başrolün yanağına, siler gözyaşı tanelerini. Yerine kendinden parçacıklar bırakır. Son anlarında bir insanın mutluluğu için savaşır. Nasıl olsa ölünce bir anlamı kalmayacaktı hiçbir şeyin. Bu hikâyelerde hüzünlü başrol oyuncusu benim. Karanlık odalar da benim, kelebek de kelebek taneleri de benim. Kapak Fotoğrafı: Batuhan Atalay