Ben Dicle Saraçoğlu doktor olarak gittiğim İstanbul'a, İstanbul'un en acımasız mafyası bana takıntılı olacağını bilmiyordum. Beni zorla kaçıran mafya'nın ölmesini istedim. Ama hiç istemediğim şeyler oldu... esir tutulduğum zaman boyunca ona aşık oldum. İstanbul'un en acımasız mafyasına aşkımı itiraf edeceğim zaman vuruldu... Ölsün istediğim zaman keşke ben ölseydim ama o... Beni kim mi esir tuttu. İstanbul'un mafyası olan AYBARS HANOĞLU. Herkes ondan korkar, adını bile duyan korkudan ödü kopar. kendisi bilinen en acımasız mafya. ona saygısız davranıp karşı gelen sabah gözlerini açmaz, çünkü... o kişiyi yok eder.

Herkes ikinci bir şansı hakeder mi yoksa bazı evlilikler daha ilk darbede bitmeye mi mahkumdur? Derin, kocasına hâlâ ilk günkü gibi aşıktı. Murat, karısını hâlâ çok seven bir kocaydı. Ama malesef ki, onların da yolu mahkemeye düşmüştü. İki genç eş de bu durumdan hiç hoşnut olmasa da, akıllarını kurcalayan bir soru vardı o mahkeme salonunda, dava saatini beklerken... Her evlilik, ikinci bir şansı hakeder miydi? *** 20.05.2024

İris Acar, şehrin unutulmuş bir köşesinde bulunan küçük restoranını ayakta tutmaya çalışan genç bir kadındır. Mafyayla, silahlarla ve suç dünyasıyla hiçbir ilgisi yoktur. Ta ki bir gece yanlış kişi sanılarak kaçırılana kadar. Karahan Kara'nın adamları büyük bir hata yapmıştır. Hedefleri başka bir kadındır ancak iş işten geçmiş, İris kendini şehrin en tehlikeli mafya liderinin karşısında bulmuştur.

Bana nazik yalanlar söyle Usulca kır kalbimi Pişmanlık kekremsi, kurak bir tat bırakır kursakta Kaybolursan diye ezberle bıraktığın izleri Düştüğümüz karanlıkta yaralarımdan tanı beni Eftalya Gürel; fazla kiloları, başarısız akademik kariyeri ve kötü sosyal ilişkileriyle başarı basamaklarını hızla çıkan dünyaca ünlü keman virtüözü kız kardeşinin aksine ailesinin ayrık otu olarak yaşamını sürdürmektedir. Yarı zamanlı çalıştığı gazetenin bünyesinde haber yapmak için gittiği özel bir davette farkında olmadan kötü kurdun inine girer. Ortadoğunun en tehlikeli tetikçilerinden birisi olan 'Kesik' hatasız çalışmasını öngörülemez tehditlerle titizlikle ilgilenmesine borçludur. Ancak avlamak için peşine düştüğü kızın fotoğraf makinesinde bir sonraki hedefinin resimlerini gördüğünde elindeki kuzunun sandığı kadar masum olmadığını anlar ve onu da sorgulamak için beraberinde götürür. "Beni öldürecek misin?" "Bugün değil." Derler ki; kaçtığımız her savaş bir gün suret kazanır ve en çekici kılıkta karşımıza çıkmaya başlarmış. Hem birbirlerine hem de dışarıda patlak vermek üzere olan savaşa karşı dururken Ofelya'nın ortadan kaybolmasıyla Eftalya kendini geri dönülemez bir şekilde bu karanlık dünyaya kötü kurdun elini tutarak girerken bulur. "Güzellik beyhudedir Eftalya. Ona nasıl baktığına, nasıl algıladığına göre değişir. Sendeyse başka bir şey var; aradığımın farkında bile olmadığım bir şey.." 'İfade edilmemiş duygular asla ölmez, sadece diri diri gömülür ve sonradan daha korkunç şekillerde tezahür ederler.'

"Seni ona verdim, Didem. Borcum karşılığında..." "Ne...?" diye fısıldadı, kelimeler ağzından zorla çıkıyordu. Babası başını kaldırıp ona baktı. "Yarın gelip seni alacak." Didem'in gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı. "Bunu bana nasıl yaparsın?" diye bağırdı, sesi öfke ve çaresizlikle doluydu. Ama babası sessizdi. Çünkü o da biliyordu, artık dönüş yoktu. O BAŞKA BİRİNE AİTDİ ARTIK.

Sert ve güzelin hikayesi... Ailem ondan uzak durmamı göz göze bile gelmememi söylediğinde anlamıştım onun çok tehlikeli olduğunu @ceydakaya234 kitap kapağı için çok teşekkür ederim güzelim

"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!

"Mirzaaa!!" diye inledim ama o durmadan işine devam etti "ben sana altımda inleyecek günler yakın diyordum hatırladın mı" dedi kafami olumlu anlamada salladım suan ne dediği umrumda bile değildi aklım resmen uçmuştu işaret parmağını içime itince derince inledim "Adımı inle güzelim" dedi boğuk sesi ile "Mm..mi ağğhhh" dedim "efendim duyamadım" dedi mirza, ne dediğimi kendim bile anlamıyordum o nasıl anlasın "Mir... ağğhh" diye tekrardan inledim orta parmağınıda içime itmisti derin derin nefesler alıp ona odaklandım mirza birden ellerini çekince beni yarim bırakacağını anladım. "Mirza lütfen devam et" dedim ağlamaklı bir sesle mirza uzanıp dudaklarimi öpmeye başladı "bırakacağımı kim söyledi güzelim daha yeni başlıyoruz" demesi ile vücudumdaki boşluğu doldurmuştu ağzına doğru inleyip ona karşılık vermeye başladım

Ellerim arkadan sandalyeye kelepçe ile bağlanmıştı.. Az önce dövüştüğümüz için ikimiz de yara, bere ve kan içinde kalmıştık. Kaybeden bendim ve birazdan beynimi dağıtacak kurşunun tenimi delip geçeceğini bildiğim halde düşmanıma gülümseyerek bakıyordum. Arkası dönük olarak bir süre düşündü. Ani bir hareketle köşedeki eski sandalyeyi alıp karşıma oturdu. Şimdi ikimizde birbirimize gülüyorduk. "Hangi bilgileri çaldığını ve kimlere sattığını söylersen daha az acı çekeceksin.." "Daha çok acı çektiremezsin!" "Şakam yok Ferah! Konuş!" "Halbuki ne yaparsan yap konuşmayacağımı en iyi sen bilirsin.." Kolumdaki derin cam kesisine eliyle bastırıp parmağını derimin altına ittiğinde canımın yanmasına rağmen kahkaha attım. "Beni böyle mi konuşturacaksın!" alaylı şekilde sırıttım. "Acıdan çığlık attırırım sana Ferah!" Alt dudağımda dilimi gezdirdim. "Durduğun kabahat!"

O gün, "Bir insan kaç kere ölür," demişti silahın namlusunu koluma sürterken. Geçmişi düşünürken acıyla gülümsedim. "Bir insan kaç kere ölür, gece yüzlü adam?" Ve, titreyen ellerimle tetiğe bastım. •••• Yerde bir hançer. Ve Canavar'dan önce hançere ulaşmaya çalışan 4 ayrı kişi. Araf hançere doğru koşuyor, elindeki fotoğrafı sıkı sıkıya tutarak. O fotoğraf Araf'a yaşam veriyor, Araf ise o yaşam için kendisini de etrafındakileri de ateşe veriyor. Eksen hançere doğru koşuyor, kendisini yavaşlatan yüklerden kurtulmak için ceplerini boşaltıyor. Cebinden çıkan tek şey erik, kalan yük Eksen'in ruhunda. Ödetmek istediği bedellerin yükü onu geriye çekiyor. Eksen'in koştuğu yoldan bir kadın hançere doğru koşuyor, Süveyda. Geçmişin gölgesi de onu kovalıyor. Baş koyduğu yolda yaşanacak her şeye razıydı ama yolu attığı her adımda kana bulanıyor. Eymen hançere doğru koşuyor, hançere ulaşmayı istemesinin sebebi diğerlerinden farklı. Hançeri canavara saplamaktansa, hançeri elde etmek isteyenlere saplamayı hedefliyor. Hepsi hançere ulaştığında Canavar da oradaydı. Hançeri almak için Canavar ile savaşmaları gerekiyordu. Ama dışarıdan bakan kimse canavarı ayırt edemedi, çünkü canavar artık hepsiydi... #psikoloji 8 #gizem 66 #aşk 62