Nefretle nefes alıp verirken içinde ki sinirin damarlarında yoğunlaştığını hissediyordu. "Yalancı." diye fısıldadı kendine yakışmayan bir şekilde. "Yalan söyledin." diye tekrar etti. Asasını tutan eli gözle görülür derecede titriyordu. Karşısında ki gri gözlerin sahibi, ilk kez söyleyecek bir şey bulamıyormuş gibiydi.

Çok eski ve az bilinen bir efsane vardır. Bir zamanlar Tanrının gözdesi olan Lucifer insanları küçümsemiş ve cennetten atılıp küçümsediği insanların arasına hapsedilmiştir. Cennete geri dönmesi içinse gerçek aşkı tatması gerekmektedir. Gerçekten sevilmesi ve gerçekten sevmesi. Asırlar geçmesine rağmen o aşkı hiç bulamamış ve artık ümidini kaybetmiştir. Kendisinin yarattığı İntikam Melekleriyle sadece eğlenip intikam almaya başlamışken gerçek aşkı bulabilecek midir?

Genç adam biraz kafasını toplayınca genç kıza baktı. Sanki ilk defa görüyordu genç kızı. Savaşın Aslarından biri. Altın Üçlü’nün dayanağı. Lordun en çok nefret ettiği ama zekasına saygı duyduğu kız. Savaş başlar başlamaz ölüm emrini ilk alacak insan. Ama bu kız her şeyi göze alarak hayata gülmüyor muydu? Ölüme bile bile meydan okumuyor muydu? Umudu temsil eden her şey genç kızda birleşmişti adeta.

"Belki de düşündüğün kadar aptal değilimdir." dedi Hermione gözlerini kısarak. Draco ulurcasına güldü. "Kimse senin aptal olduğunu düşünmüyor, Hermione." dedi genç kıza bir adım daha yaklaşarak. Bu ani adım karşısında Hermione'nin kalbi teklemişti. "Aptal olduğumu az önce söyleyen sendin." "Hayır, hayır," dedi Draco son derece rahat bir tavırla. "Ben sana bulanık dedim. Bunu aptallık olarak algılayan sensin."

"Seni seviyorum" dedi bana son kez bakarak ama sadece yürüdüm, öylece arkama bakmadan. Çünkü onun bana hüzün ile bakan gri gözlerini görürsem dayanamazdım. İlk döndüğüm dönemeçten sonra yere yığıldım. Dizlerim kanıyordu ama en önemlisi kalbim acıyordu. Ağlıyordum ama ağlamamalıydım artık onun için ağlamıyacaktım. Ben Hermione Jean Granger artık ayakta durmalı ve başımın çaresine bakmalıydım 'o olmadan, tek başıma'. Ayağa kalktım ve ay ışığının aydınlattığı parkta evime doğru yürüdüm." Bende seni seviyorum."

İki grup düşünün. Birbirlerinden nefret eden iki ünlü grup. Her zaman birbirlerine laf sokan, katıldıkları programlarda birbirlerini kötüleyen iki grup. Kim bilir belki bir gün bu nefretleri aşka dönüşür... One Direction vs. The Angels.

Almanya'ya gitmemle hayatımın degismesi, neredeyse ayni anda oldu. Yeni okuluma alısmak bir yana bir de evde beni bekleyen bir cocuk vardi. KUZENİM!

Marissa'nın kalbi ne kadarını kaldırabilirdi? Ailesi tarafından kısıtlanmanın verdiği bıkkınlıktan sonra gelen özgürlük hissi ne kadar sürecekti? Hasta kalbini kime açacaktı? - En basit sorular bile Marissa için bir bilmeceydi... Ölüm kapısını ne zaman çalacak?

"Sen annemin istediği gelinin tam zıttısın. Boyama tahtası bir yüzün, sarı olan boyalı saçların, beyaz bir tenin, çılgın ve kıpır kıpır bir kişiliğin var...Ha birde bakire değilsen tam da annemin istemediği gelin tipine uyacaksın. Bakire değilsin değil mi?"