Ve ben ilk defa yanlış kişiyi öperek, doğru olanı yaptım.

boyxboy

"hey, buraya gel ve bana o saksoyu ver?" "ıyy, kimsin?!" i didn't steal this story, i got permission from @fallouthood, thanks ☺

"luke, gerçekten buradasın, değil mi?" "elbette buradayım, neden olmayayım?" ©parahmore

Tamamlandı ➸ "üzgünüm, luke, ben seni o şekilde sevmedim. biz sadece tavlama arkadaşlarıyız." [ written by @peterpanluke ]

✾ ''Bugünün geleceğinin hayalini bile kuramazdım,'' diye fısıldadı kız, gökyüzündeki yıldızlara umut dolu gözleriyle bakarken. ''Böyle bir şeyi aklımdan bile geçiremezdim,'' diye devam etti. Sonrasında komik bir şey hatırlamış gibi kendi kendine güldü. Ve böylece Canberk'in gözleri bir kez daha aklından gitmeyen dudak kıvrımlarına doğru saplandı. ''Ne kadar uyumsuzuz...'' dedi. "Sen ve ben.'' Gözlerini karanlığın içine kaçırdı Canberk. Ve, ''Sonunda fark ettin değil mi?'' diye sordu rahatsız gözlerle. ''Kendin gibi bir çiçeğe aşık olman gerekirdi.'' ✾ Keşke hayatın geri sarma seçeneği olsaydı. Ama asıl en büyük keşke, kaybedilmeden sevilseydim.

"Ben öbürleri gibi değilim," dedi Joce ona doğru tehditkar adamlarla yaklaşırken, Jane titriyordu ama bu soğuktan değildi, çocuk ürkütücü görünüyordu sadece. "Sorgusuz sualsiz hiç tanımadığım birine yardım etmem." "O zaman etme," dedi Jane ifadesiz bir sesle. Çocuk, kızın sesini ikinci defa duyduğunda tepkisiz kalmıştı. Joce, birden kızın havlusunu çektiğinde Jane engel olamadı ve ıslak elbisesiyle kaldı. Elbisesi vücuduna yapışmıştı, ince beyaz kumaşından dolayı teni bile görünüyor olabilirdi. "Kimse burada böyle bir elbise giymez. Çok pahalı olduğu her halinden belli," sonra gözlerini kıstı, "sen nereden geldin?" "Cennetten," dedi Jane çocukla dalga geçercesine, "ben bir meleğim." Ama dalga geçme fikri iyi bir fikir olmayabilirdi. Joce kızmış gibi kızın dirseğinden tuttu ve kendine çekti. "O zaman kanatların nerede küçük melek?" Jane, her an korkudan bayılabilirmiş gibi hissediyordu. Karşısındaki çocuğun ölümcül bir güzelliği vardı. Kızarken, sinirlenirken bile tapılasıydı. "Düşerken kırıldılar," dedi Jane titrek bir sesle.

Seni senin kadar güzel sevebilmek isterdim. Ne yazık ki öyle saf, öyle naif değilim. Yaşayamadığımız bütün güzellikler uktelerimin mezarlığı olacak. Şimdi ben, hala nefes alan bir ölüyüm sevgilim. Ben, çokça korkaklık eden öfkeli bir pişmanlığım. Sen ise kaybettiğim yaşamak arzususun. ''Bu karşılıksız aşk hala bana işkence etmeye devam ediyor.''