Ik verlang naar hem. Naar zijn lichaamswarmte, zijn innige zoenen en lieve kusjes. Zijn stralende, helderblauwe ogen, zijn zachte lippen en beschermende armen. Ik wil hem aanraken en strelen, oneindig kussen en 'ik hou van jou' zeggen. Toch weet ik dat het niet kan.

Dit verhaal is een vervolg op mijn eerder geschreven verhaal Maastricht - Amsterdam. Eva is terug naar Maastricht gegaan waar ze nu werkzaam is bij de politie en een team vormt samen met haar beste vriendin Marion. Na een half jaar duikt er ineens iemand op in Maastricht waarvan Eva dacht dat ze hem nooit meer zou zien. Hoe gaat dit verder en kan ze Frank nu wel trouw blijven? Lees eerst het verhaal Maastricht - Amsterdam dat is het eerste deel en dit verhaal is het vervolg erop http://www.wattpad.com/story/33189815-maastricht-amsterdam-flikken-maastricht

Alles wat ik had , ook al was dat niet veel, liet ik achter in Maastricht om naar Amsterdam te gaan voor een jaar stage. Ik had voor Amsterdam gekozen omdat het lekker ver weg was van huis. Ik had tijd en ruimte nodig om het verleden achter me te laten. De enige die ik achterliet waren Frank mijn vriend, Maurice mijn broertje waar ik me altijd zorgen om maakte ook al is hij ouder dan mij, en Marion die als een soort moeder voor mij is. Door haar wil ik ook bij de politie zij is mijn grote voorbeeld en inmiddels ook een goeie vriendin. In Amsterdam gaat Eva stage lopen op het bureau waar ook Floris Wolfs werkt, met uiteraard de nodige gevolgen van dien!

Te veel inspiratie dus nog een Flikken Maastricht verhaal alleen dan net wat anders. Eva is drieën twintig en zit op de politieacademie. Op een dag ontmoet ze een zestien jarig meisje waarmee ze bevriend raakt. Eva blijkt het niet alleen goed met haar nieuwe vriendin te kunnen vinden maar ook met nog iemand anders.... Veel lees plezier!

Samen met haar beste vriendin gaat Eva een weekje naar de Belgische Ardennen. Het blijkt alleen een andere soort vakantie te zijn dan Eva in eerste instantie dacht en het wordt nog verrassender als er ineens een bekende opduikt.

Na het overlijden van haar werkpartner Stefan, krijgt Eva te kampen met angstgevoelens. Al snel wordt ze op non-actief gezet en doorverwezen naar een psychiater. Er is maar één ding wat Eva wil en dat is weer aan het werk. Rechercheren. Het liefst zo snel mogelijk. Bovendien heeft ze haar oordeel al klaar; een psychiater is niets voor haar. Weet de therapeut ondanks Eva's halsstarrigheid toch een inzicht in haar problemen te verwerven en kan hij Eva helpen?

Eva is zwanger van Peer en besluit om het kindje in haar eentje op te voeden. Wolfs kennende laat hij haar natuurlijk niet aan haar lot over. Hij gaat proberen om haar zo goed mogelijk te helpen.

Het café. De plek waar hij dagelijks te vinden was. Niet om te drinken, niet om de mensen. Nee, voor de rust kwam hij daar. De soort rust die hij thuis niet kon vinden. Een laptop voor zijn neus en een cappuccino naast zich, zo kwam hij de avonden wel door.