Nazywam się Megan . Mam 17 lat . Mieszkam w domu dziecka . Kiedy miałam 7 lat tata oddał mnie do adopcji , ale to nie był trafny wybór . Nikt mnie nie chciał . Więc został tylko dom dziecka . Po śmierci mamy nie radził sobie z moim wychowaniem , pewnie dlatego tu wylądowałam . Bardzo za nim tęskniłam . Wmawiano mi , że nie żyje , ale z każdym nowym dniem uważałam , że to kłamstwo . Kiedy miałam 15 lat podsłuchałam rozmowę mojej opiekunki z pewnym facetem . Był bardzo podobny do mojego ojca . Mówił , że chce zobaczyć swoją córkę . Natomiast pani powiedziała , że nie ma takiej możliwości . Od tej pory wiem , że to był mój ojciec . Zrobię wszystko , by go spotkać , powiedzieć co o nim myślę i porozmawiać . W szkole nikt mnie nie lubi a w domu też . Lecz to wszystko się zmieni gdy ... Jesteś ciekaw co będzie dalej ?

Nazywam się Blair. Mam 14 lat. Mieszkam w małym mieście pod Warszawą. Od piątego roku życia moją pasją stało się śpiewanie. Moja rodzina nie akceptuje moich zainteresowań . W szkole nie jestem zbyt lubiana , dlatego jestem samotnikiem . A to wszystko za sprawą moich rodziców . Miłego czytania .