Ang Simpleng buhay na meron ako. Kuntento na'ko. Pumapasok sa school na may dalawang bodyguard na nakabantay. May Sariling C.R. sa school. At syempre, may malaking mansion na naghihintay sa pag-uwi ko. Ang tahanan na tanging ako lang ang halos nakatira. I don't believe in Love, or anything about Love. hmmm. maybe nung buhay pa si Mama, I felt it. But now, Tss! Nothing! even Dad, I don't even feel his existence. haay.. may bago pa ba. But to be honest, Simple Lang Naman ang gusto ko. Ang MAGING MASAYA.. Yung ngingiti ka nang di' mo kailanagang magpanggap. Yung ngiting totoo na abot hanggang mata. Yung kapag tumatawa ka hindi bitin.. Yung tawa na nagpapagaan ng dibdib at nagpapangawit sa pisngi na halos mauutot ka na lang din sa sobrang tawa mo..hmmm! At sa unang pagkakataon lumigaya ka kahit sa sandaling panahon, Yung ligayang sa iisang tao mo lang naramdaman, Yung taong unang nagturo sa'yo paano umibig at siyang unang tao rin na nanakit sa'yo, kahit pa sabihing hindi naman sinasadya. Kaya ko pa kayang maging masaya ulit? ALL RIGHTS RESERVED 2014