Bir tarafta ailesinin dizinin dibinde oturan bir kız olmaktan kaçınan, tam anlamıyla Karadenizin hırçınlığını almış Zeynep Çakır. Diğer tarafta hayatını sevdiği insanlara adayan , Karadenizin sisli havasını üstlenen Ali Demiroğlu. Küçük yaşlarda birbirlerine aşık olup asla kabullenemeyen bu iki inatçı aşık, hayatlarında yaşanan olayların gerçek yüzünü öğrendikten sonra kendilerini yolun sonunda bulacak ve evlenmekten başka çareleri kalmayacak.

Aşk'tan yakayı kurtarmak için iki yol varmış: Biri uzayıp giden ayrılık; diğeri her an aşk ile kavuşmak. ** -'Sen beni sevemezsin ki' dedim fısıltı gibi çıkan sesimle.Dizlerimin üzerinde bitmiş bir vaziyette otururken ağzımdan zar zor dökülüvermişti.Karşımda her zaman yıkılmaz duruşunu sergileyen adam şimdi çaresizce durmuş ve beni sevdiğini mi söylüyordu?Üstelik ben bile onu sevdiğimi kabul edemezken onun sevgisini nasıl kabullenirdim? -'Sen beni sevemezsin' dedim tekrardan.'Sevemezsin çünkü benim kalbim yaralı, kabuk tutan yaramı tekrardan kanatamam; sevemezsin beni sevme.' Tek dizi üzerinde benim hizama doğru çöktü.Yüzümü kocaman ellerinin arasına aldı. -'İnsan,yarası yarasına denk geleni sever.Kadın eliyle açılan bir yarayı bir başka kadın eli sarar Eylül, annemin açtığı yarayı sen sar.Beni bu enkazın içinden kurtar Eylül' Güney Haktan ve Eylül Mizgin Hikâyesi.. NOT: HİKAYEM NOTER TARAFINDAN KANUNEN ADIMA ONAYLIDIR. OLASI BİR EMEK HIRSIZLIĞI KARŞISINDA,GEREKLİ TÜM KANUNİ İŞLEMLERE BAŞVURACAĞIM.

Romantik bir şehir hikayesi... Bazen hayat küçük tesadüflerden ibarettir... Aşkta öyle... Çok istesen , hayal etsen beklesen gelmez... Kabul etmesen, inat etsen bir sokak arasında çıkıverir karşına... Peki ya sonra... Hep mutlu son olur mu?

Aleyna'nın yaz tatili için doğduğundan beri, bir kez bile görmediği amcasının yanına gönderilmesi ve onun üvey çocuklarıyla tanışmasıyla başlayan kardeşlik, arkadaşlık ve biraz da romantizmle dolu bir hikâye...

Adaletin Kılıcı olarak anılan öfkeli ve acımasız bir İskoç... Kusursuz Mary olarak anılan güzeller güzeli bir İngiliz leydisi... * Mary ilk adımını bir öpücükle atmış olmasına rağmen cesaretini bir an olsun bırakmamıştı. Onu istemeyen adamın karşısında kalan gururuna sığınarak dik durmaya çalışmıştı. Başı belada olan Mary Kexless bir an önce evlenmesi gerektiğinin farkındaydı. Ne dua edecek ne de bu gerçekten kaçabilecek zamanı yoktu. Çıkardığı tırnaklarını onu tir tir titreten adamın kalın derisinden geçirmeye kanına işlemeye çalışıyordu. Ya evlenecekti... Ya da ölüme sessizce boyun eğecekti... Bir erkeğin korumasına ve evlilik bağının gücüne ihtiyacı vardı. * Carl MacAlpin dudaklarına yapışan kadının masumluğu ve cesareti arasında sıkışıp kalmış ve evlilik fikri yüzünden korkudan titremeye başlamıştı. Evet! Onun hayatta korktuğu tek şey evlilik adındaki zincirlenmiş mahkumiyetti. Kaçıp gitmek istemesine rağmen abisi Hilofry MacAlpin'in sözleriyle olduğu yerde kalmak zorunda kalmıştı. Babası onu da zoraki bir evliliğin eşiğinden geçirmek ve kapıyı sertçe üstüne kapamak istiyordu. Ya kaçacaktı... Ya da sonsuza kadar güzel bir kadının kölesi olacaktı... Kapak için canım kardeşim BayTolga00'a çok teşekkür ederim <3

"Berrak, ölen dedesinin vasiyeti üzerine kısa bir süreliğine yaşadığı şehirden ayrılmak zorunda kalmıştır. En kısa sürede de döneceğini zannetmektedir. İki gün, bilemedin bir hafta kalıp dönecektir. Ama kaderin çarkı hiçbir zaman beklentilerimiz yönünde dönmez, onun da dönmeyecektir. Gittiği yerde onu; tek başına altından kalkılması güç mücadeleler beklemektedir. Huysuz, yaşlı bir kadın, mutaasıp bir köy halkı. Elinde ise eğri büğrü bir anahtar ve Berrak. --- Tibet, hiç ummadığı anda hayatına giren Cesur bir Güzel'le, o anahtarın kıvrımlarını yüreğinde hissedecek. Ve açılan kapıdan sızan aydınlık gözlerimizi kamaştıracak..."

İkinci Bahar ''Bahar...ikinci şanslara inanır mısın ?'' Yeşil gözleri hüzünle doldu. Uzun kirpiklerinin gölgesi düştü kadının yanaklarına... ''İnanmam...Çünkü bana ilki için bile verilmedi şans...'' Adam kara gözlerini dikti kadına...O kadar güzeldi ki... O kadar şiir gibiydi... Nazım olası tuttu adamın... ''İnanman için ne yapabilirim Bahar'ım ?'' Kadın dolu dolu gözlerinden birer damla yaş düşerken omuzlarını dikleştirdi. O hiçbir zaman yenilmemişti...Hayata,insanlara....kötü niyetlere bile... ''Ben inanmak için geç kaldım artık Murat...'' Dedi ama sesi karanlığa değil adamın kalbine düştü. Yeşiller ve kara gözler birbirini tarttı. Sessiz savaştı onlarınki ... kazananı olmayan mağlubu olmayan... Kadın yıkıktı...virandı...hem de kan ve revandı içi... İlk aşkın peşinden koşmuştu... İnanmış..ihanete uğramıştı... Kendi yatağında sevdiği adamı başka bir kadınla görmekti onu yıkan,yakan...harabeye döndüren...Şimdiyse yakmıştı tüm gemilerini ta ki ona kadar...o kara gözlere kadar... &&& Adam... çılgındı...aşk hiçbir zaman onun limanına varmamıştı.O hiç aşka düşmemişti... Ta ki kırgın,yıkık,dökük yeşilleri görene kadar... Ta ki aldatılmışlığına rağmen çocukları için dimdik ayakta duran Bahar'a kadar... Kimseye boyun eğmemiş...kimse ona aşk adına bir şey hissettirememişken bu kadının kölesi olmuştu. O kadar mağrurdu ki Bahar...Murat ona her baktığında yeniden inanıyordu aşka... Bu kadın ona tek bakışıyla hükmedebilecekken o 'git' diyordu... ''İyi de'' dedi...Murat içinden...buruk bir tebessüm dudaklarına yayılırken... ''Ben sen olmuşken ,nereye gitsem senken, nereye baksam sana bakıyorken, nasıl giderim...???''

(FİNAL YAPILDI)Hiçbir aşk bu kadar zor olmamış hiç kimse aşkı bu kadar çok istememişti. Aşktan dili yanmış bir kadın.. Aşktan intikamı uğruna vazgeçmiş bir adam.. Yaralarını sarmalarına engel olan ve geçmişten gelen büyük intikam.. Bir yanda masumiyetiyle karşısındaki adamı ezen Karaca, diğer yanda geçmişini bir türlü arkasında bırakamayan Barış. Ruhsuz bedenler ve acıyla yaşayan kalpler.. Soluksuz okuyacağınız bir macera ve amansız bir aşk hikayesi.. "Kimseyi sevemeyecek kadar yaralısın sanmıştım. Yanılmışım. Sen sadece beni sevememişsin." Karaca BAYRAKTAR "Sonuç mükemmel. Benden hiçbir beklentileri yok. Çünkü ben kimsenin geleceği değilim." Barış ATAMAN